Ölçek Kategorileri: 190 Örgütsel/Endüstriyel Psikoloji

Akalın, Ç. (2006). Duygusal örgütsel bağlılık gelişiminde çalışanların algıladığı örgütsel destek ve ara bir değişken olarak örgüt temelli öz-saygı (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Özmen, E. (2017) E-ticaret sitelerinin kullanılabilirliğinin değerlendirilmesine yönelik ölçek geliştirme ve uygulama (Tez No. 479420) [Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Göçen, A. ve Terzi, R. (2019). Eğitim Örgütleri için Anlamlı İş Ölçeği. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39(3), 1487 – 1512.

Tuti, G. ve Özdemir, M. (2021). Eğitim örgütleri için Lidere Güven Ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. OPUS– Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 18(Eğitim Bilimleri Özel Sayısı), 4850-4874. DOI: 10.26466/opus.861588.

Turhan, S. (2020) Eğitim yönetim sisteminde yerelleşme ve Türkiye için bir model önerisi [Yayımlanmamış Doktora Tezi]. Yakın Doğu Üniversitesi. http://docs.neu.edu.tr/library/8518312512.pdf

Cemaloğlu, N., & Duykuluğlu, A. (2022). A Scale development study: The Evaluative Scale of Data‐Based Management in Education, Manisa Celal Bayar University Journal of the Faculty of Education, 10(2), 186‐203. https://www.doi.org/10.52826/mcbuefd.1115379

Sezer, Ş. (2018). Okul müdürlerinin eğitimsel liderlik standartlarını karşılama düzeyi: Ölçek geliştirme ve uygulama çalışması. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 818-836.

Duman, A., Karaşin, Y., & Karagöz, Y. (2025). Ego sörfü tutumunun belirlenmesine yönelik bir ölçek geliştirme çalışması: Akademik personel örneği. Dicle Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(30), 883-897. https://doi.org/10.53092/duiibfd.1615216

Yardımcı, F., Başbakkal, Z., Beytut, D., Muslu, G. ve Ersun, A. (2012). Ekip Çalışması Tutumları Ölçeğinin geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 13(2), 131-137

Satman, C. ve Duyan, V. (2012). Ekip Değerlendirme Ölçeği, Ekip İlişkilerinin Yararlı ve Yararlı Olmayan Yönleri Ölçeği ve Ekipte Motivasyon ve Doyum Ölçeği’nin Türkçeye uyarlama çalışması. Ankara Sağlık Bilimleri Dergisi, 1(2), 1–15.

Satman, C. ve Duyan, V. (2012). Ekip Değerlendirme Ölçeği, Ekip İlişkilerinin Yararlı ve Yararlı Olmayan Yönleri Ölçeği ve Ekipte Motivasyon ve Doyum Ölçeği’nin Türkçeye uyarlama çalışması. Ankara Sağlık Bilimleri Dergisi, 1(2), 1–15.

Satman, C. ve Duyan, V. (2012). Ekip Değerlendirme Ölçeği, Ekip İlişkilerinin Yararlı ve Yararlı Olmayan Yönleri Ölçeği ve Ekipte Motivasyon ve Doyum Ölçeği’nin Türkçeye uyarlama çalışması. Ankara Sağlık Bilimleri Dergisi, 1(2), 1–15.

Kim, H. J., Buyukgoze-Kavas, A., Duffy, R. D., & Perez, G. (Under review). A Cross-Cultural Validation of Psychology of Working Theory with Turkish Working Adults.

Uguz, Ş., İnanç, B.Y., Yerlikaya, E.E. ve Aydın, H. (2004). Endicott İşte Üretkenlik Ölçeği’nin (EİÜÖ) Türk toplumunda geçerlilik ve güvenilirliğinin değerlendirilmesi. Türk Psikiyatri Dergisi, 15(3), 209-214.

Çağlıyan, V. ve Sakın, S. (2024). Dijital Dönüşüm Endüstri 4.0 Bilgi Düzeyi ölçek geliştirme çalışması. Journal of Organizational Behavior Review, 6(1), 1-23.

Karakadılar, İ. S. (2023). Türkiye’deki ihracatçı sanayicilerin Endüstri 4.0 ve döngüsel ekonomi uygulamalarına yönelik bir ölçek geliştirme çalışması. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 8(21), 403-420. https://doi.org/10.25204/iktisad.1210107

Akpolat, T., ve Çetin, M. (2020). Esnek Çalışma Algısı Ölçeği’nin geliştirilmesine ilişkin geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 18(1), 136-152. doi: 10.37217/tebd.643277

Toker Gökçe, A. (2017). Development of the ethical evaluation questionnaire: A Machiavellian, utilitarian, and religious viewpoint. European Journal of Educational Research, 6(1), 79–92. https://doi.org/10.12973/eu-jer.6.1.79

Güğerçin, U., & Yeşiltaş, M. D. (2025). Etik Konum Ölçeği Kısa Formu (EPQ-5): Geçerlilik, güvenilirlik ve ölçüm değişmezliği analizi. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 43(3), 488-508. https://doi.org/10.17065/huniibf.1612101

Erdem, A. T. ve Altan, S. (2025). Etik Liderlik İletişimi Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 20(80), 580-602. https://doi.org/10.19168/jyasar.1635681

Tuna, M., Bircan, H. ve Yeşiltaş, M. (2012). Etik Liderlik Ölçeğinin geçerlilik ve güvenirlik çalışması: Antalya örneği. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 26(2), 143-155.

Çalışkan, A., Köroğlu, E., Turunç, Ö., & Akkoç, İ. (2026). A cross-sectoral “Ethical Leadership Scale”: Development and validation. Journal Of International Trade, Logistics And Law, 12(1), 298-315

Özsoy, E., Griffiths, M. D., & Ceylan, M. (2025). Psychometric properties of the Turkish Ethical Leadership at Work Questionnaire. Cogent Psychology, 12(1). https://doi.org/10.1080/23311908.2025.2467517

Yılmaz, E. (2024). Developing a short form scale of Men-Women Role Expansions in Domestic Work (Tez No. 846205) [Yüksek lisans tezi, Bahçeşehir Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Kaymaz, M. H. (2019). Fabrika Çalışanları için İş Doyum Ölçeği’nin uyarlanması. (Tez no. 584708).  (Yüksek lisans tezi, Toros Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü).