Ölçek Kategorileri: 190 Örgütsel/Endüstriyel Psikoloji

Teleş, M. (2020). Validity and reliability of the Turkish version of the general work stress scale. Journal of Nursing Management. https://doi.org/10.1111/jonm.13211.

Esenlikçi, A. C., & Dursun, S. (2025). Genel Sendikal Tutum Ölçeği Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 70, 1-11. https://doi.org/10.30794/pausbed.1632552

Özer- Süral, P., Özmen- Timurcandan, Ö. N., & Eriş E. D. (2007). Öğrenilmiş gereksinimlere yönelik bir ölçek geliştirme çalışması. Ege Akademik Bakış Dergisi, 7(2), 553-571.

Akkuş, Y. (2023). Girişimcilikte Sosyal Engeller Ölçeğinin Geliştirilmesi ve Kontrol Odağı, Girişimcilik Niyeti ile İlişkisi. Journal of Entrepreneurship and Innovation Management, 12(2), 81-98.

Aydinç, S. (2001). Çalışan kadınların giysi tercihlerinde rol oynayan bazı psiko-sosyal ve ekonomik değişkenler (Yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Özmert Ergin, S., & Güzel, A. (2024). Gıda Teknolojisi Neofobi Ölçeği Türkçe Geçerlik ve Güvenirliği. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 13(1), 8-18. https://doi.org/10.37989/gumussagbil.1271627

Sweeney, J. C. & Soutar, G. N. (2001). Consumer Perceived Value: The development of a multiple item scale. Journal of Retailing, 77(2), 203-220.

Doğan, S., & Parkan, E. N. (2026). Sağlık kurumlarında Gönüllü İşyeri Yeşil Davranış Ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması. Marmara Üniversitesi Öneri Dergisi, 21(65), 346-364.

Giray, M. D. ve Güngör, D. (2015). Görev yönelimli ve ilişki yönelimli liderlik ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikoloji Yazıları, 18(35), 13-18.

Giray, M. D. ve Güngör, D. (2015). Görev Yönelimli ve İlişki Yönelimli Liderlik Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikoloji Yazıları, 18(35), 13-18.

Demirutku, K. (2000). Motivasyonun kurumsal bağlılık ve iş doyumu üzerindeki etkileri: Kültürel bir yaklaşım (Yüksek lisans tezi). Orta Doğu Technical University Institute of Social Sciences, Ankara.

Yurdakul, A., & Çelik, K. (2022). Eğitim örgütlerinde grup içi bağlılık: Bir ölçek geliştirme çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 116-131. https://doi.org/10.17860/mersinefd.950409

Ağır, A., & Tosun, S. (2023). Group Metacognition Scale in Turkish: Validity and reliability study. HAYEF: Journal of Education, 20(2), 128-136. https://doi.org/10.5152/hayef.2022.50

Kılıç Kuzucu, N., & Sinsoysal, B. (2024). Doğal gaz dağıtım sektöründe güçlendirilmiş güvenlik kültürünün risk alma davranışı üzerindeki etkisinde güvenliğin içselleştirilmesi olgusunun aracı rolü: Bir ölçek geliştirme çalışması. Sosyal Güvenlik Dergisi, 14(2), 161–182. https://doi.org/10.32331/sgd.1699832

Şekerli, E. B. ve Taslak, S. (2015).Güvenilirliği Yüksek Hava Trafik Örgütleri İçin Örgütsel Öğrenme Kabiliyeti Ölçeği geliştirme çalışması. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(3), 601-615.

Sakallı, A.E., Temur, S., Badem, M.A. & Karataş, E. (2022). Güvenlik İkliminin Güvenlik Performansına Olan Etkisi: Türkiye’deki Çalışanlar Arasında Bir Çalışma. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, (33), 93-106. DOI: 10.31590/ejosat.1023484

Ayaydin, Y., Küçük, S. (2022). Adaptation of blended teaching readiness instrument to Turkish. HAYEF: Journal of Education, 19 (2), 138-145.

Gelmez, M. (2022). Sağlık çalışanlarının ve hastaların görüşleriyle hastane bina yönetiminin değerlendirilmesi ve bir ölçek geliştirme çalışması (Tez no. 732664) [Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Seçmen, P. & Ünal, Ö. (2025). Hastane İtibarı Algısı Ölçeği geliştirme çalışması. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 16(47), 1007-1020. https://doi.org/10.21076/vizyoner.1583592

Kocabıçakoğlu, M.S. (2023). Kurumsal itibarın ölçümü: Havayolu işletmelerine yönelik bir ölçek önerisi / Measuring corporate reputation: A scale proposal for airlines (Tez No. 783102) [Doktora tezi, Anadolu Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Karataş, E. (2011). Hedonic consumption: Confirmation of the Scale and analyzing the effects of demographic factors and an application in Izmir by using LISREL (Master's thesis). Dokuz Eylul University Graduate School of Social Sciences, İzmir.

Türe Yılmaz, A. ve Yıldırım, A. (2016). Hemşire iş doyum ölçeği’nin Türkçe geçerlilik ve güvenirliği. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 3(3), 158 – 168.

Çakıroğlu, O. Ç., Ünver, G. T., & Boduç, N. (2024). Hemşireler için Ekip İş Becerikliliği Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. CBU Sağlık Bilimleri Dergisi (CBU-SBED), 11(2), 260–269. https://doi.org/10.34087/cbusbed.1387960

Ergin Doğan, S. ve Altınbaş, Y. (2026, 16–18 Şubat). İş yerinde gaslighting ölçeği’nin psikometrik özellikleri: Hemşirelerde geçerlilik ve güvenilirlik çalışması [Bildiri sunumu]. 13. Uluslararası ACHARAKA Tıp, Hemşirelik, Ebelik ve Sağlık Bilimleri Kongresi, Bakü, Azerbaycan.

Ağar, A., Dirgar, E., Berşe, S. (2023). Development of the Workplace Work Environment Ergonomics Scale for Nurses. International Journal of Disabilities Sports and Health Sciences, 6 (2), 251-260. Doi: 10.33438/ijdshs.1273063