Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Tanrıverdi, G., ve Demirbaş, M. (2012). Fizik Laboratuarına Yönelik Tutum Ölçeği geliştirme: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(3), 83-101.

Nuhoğlu, H. ve Yalçın, N. (2004). Fizik Laboratuvarına Yönelik Bir Tutum Ölçeğinin Geliştirilmesi ve Öğretmen Adaylarının Fizik Laboratuvarına Yönelik Tutumlarının Değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 317 – 327.

Süzük, E. (2019). Fen Bilimleri Motivasyon Ölçeği II’nin Türkçe’ye ve fiziğe uyarlanması: Fizik Motivasyon Ölçeği. Anadolu Öğretmen Dergisi, 3(2), 126-141. https://doi.org/10.35346/aod.626185

Sezgin-Selcuk, G. ve Özkan, G. (2014). Lise öğrencilerinin fizik öğrenme yaklaşımlarının belirlenmesi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 8(1), 101-127.

Koca, H. (1995). Fen liselerinde fizik öğretmeninin, öğrencilere kazandırdığı davranışlar ile fizik öğretmenlerinin, gösterdiği bazı sözel davranışların değerlendirilmesi (Yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Alpaslan, M. M. ve Işık, H. (2016). Fi̇zi̇k Öz-Yeterli̇li̇k Ölçeği̇ni̇n geçerli̇li̇ği̇ ve güveni̇rli̇li̇ği̇. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(33), 111-122.

Tekbıyık, A. (2010). Bağlam temelli yaklaşımla ortaöğretim 9. sınıf enerji ünitesine yönelik 5E modeline uygun ders materyallerinin geliştirilmesi (Doktora tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ortaöğretim Fen ve Matematik Alanları Eğitimi Anabilim Dalı, Trabzon.

Taşlıdere, E. (2002). The Effect of conceptual approach on students' achievement and attitudes toward physics. (Master’s thesis). Orta Doğu Teknik University Institute of Science and Technology, Ankara.

Nalçacı, İ. Ö., Akarsu, B., ve Kariper, İ. A. (2011). Orta öğretim öğrencileri için fizik tutum ölçeği derlenmesi ve öğrenci tutumlarının değerlendirilmesi. Journal of European Education, 1(1), 1-6.

Tekbıyık, A. ve Akdeniz, A. R. (2010). Ortaöğretim öğrencilerine yönelik güncel Fizik Tutum Ölçeği: Geliştirilmesi, geçerlik ve güvenirliği. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 7(4), 134-144.

Kurnaz, M. A., ve Yiğit, N. (2010). Fizik Tutum Ölçeği: Geliştirilmesi, geçerliliği ve güvenilirliği. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 4(1), 29-49.

Gür, F. (2021). Fiziksel Aktivite Ölçeği-2’nin Türkçe Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 12(3), 252-263. https://doi.org/10.17155/omuspd.891196

Üner S., Arslan E., Yardım M., Araz Ö., Konşuk Ünlü H., Huang T., Güzel A., Bilir N., Özcebe H. (2020). The Turkish validity and reliability of the physical activity self-efficacy scale for children. Bezmiâlem Science, 8(4), 363 – 370. https://doi.org/10.14235/bas.galenos.2019.3249

Yıldızer, G., Bilgin, E., Korur, E., Yüksel, Y. ve Demirhan, G. (2019). Ortaokul öğrencileri İçin Fiziksel Aktivite Tutum Ölçeğinin geliştirilmesi. Spor Bilimleri Dergisi, 30(2), 63-73. DOI: https://doi.org/10.17644/sbd.491053

Serdaroğlu, H. U., Bekir, H., & Kan, A. (2025). Beş-altı yaş sağlık okuryazarlığı test bataryası ham puanlarının yaş gruplarına göre standardizasyonu ve performans düzeylerinin tanımı. KTO Karatay Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 6(3), 520-534. https://doi.org/10.59244/ktokusbd.1838753

Karaçam, A. ve Pulur, A. (2017). Beden eğitimi öğretmenlerinin başarı algısı, akademik iyimserlik, psikolojik iyi oluş ve fiziksel saygı düzeylerinin incelenmesi. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3(1), 1-22.

Oğuz Çakır, B. Z. (2011). The influence of argumentation based instruction on sixth grade students' attitudes toward science, conceptual understandings of physical and chemical change topic and argumentativeness (Master's thesis). Middle East Technical University Institute of Social Sciences, Ankara.

Yalçın, H. (2011). Anne adaylarına verilen eğitimin (ASBEP) gebelik, doğum, lohusalık ve bebek bakımına ilişkin fonksiyonel olmayan uygulamalara etkisi (Karaman ili örneği) (Doktora tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.

Ulaş, S. & Seçer, İ. (2021, 16-17 Ekim). Fonksiyonel Olmayan Sağlığı Koruyucu Davranışlar Ölçeği: Türk kültürü için geçerlik ve güvenirlik çalışması [Bildiri sunumu]. V. International COVID-19 and Current Issues Congress, Türkiye.

Şimşek, N. (2016). Matematik öğretmeni adaylarının fonksiyonları öğretme bilgilerini ölçmeye yönelik bir testin geliştirilmesi ve uygulanması (Yayınlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Karasu, H. P. (2011). İşitme engelli öğrenciler ve normal işiten öğrencilerin okuma becerilerinin Formel Olmayan Okuma Envanteri ile değerlendirilmesi (Doktora tezi). Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.

Karasu, H.P., Girgin, Ü. ve Uzuner, Y.(2012). İşitme Engelli Öğrenciler ve İşiten Öğrencilerin Okuma Becerilerinin Formel Olmayan Okuma Envanteri ile Değerlendirilmesi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 2(1), 65-88.

Akın, A., Akın, Ü., Sarıçam, H., Aşut, S., Arslan, S., Demirci, İ., Toprak, H., & Çardak, M., (2013, Nisan). Friedben Sınav Kaygısı Ölçeği Türkçe Formu’nun geçerlik ve güvenirliği. International Conference on Innovation and Challenges in Education 2013 (CICE 2013), 26-28 Nisan, Kütahya, Türkiye.

Dönmez, B. ve Güven, M. (2001). Friedman Okul Müdürleri Tükenmişlik Ölçeğinin Türkiyeye Uyarlama Çalışması. Kuram ve Uygulamada Egitim Yönetimi Dergisi, 7(2), 221-225

Dönmez, B. ve Güven, M. (2001). Friedman Okul Müdürleri Tükenmişlik Ölçeğinin Türkiye'ye uyarlama çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 26, 221-225.