Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Akbulut, E. (2013). Eğitim Fakültesi Okulöncesi Anabilim Dalı Programında Yer Alan Müzik Eğitimi Dersi Hedeflerinin Gerçekleşme Düzeylerine İlişkin Ölçek geliştirme çalışması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (33), 1-10.

Aytaç, A., ve Uyangör, N. (2020). Eğitim felsefesi eğilimleri ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. A. Doğanay ve O. Kutlu (Editörler). Güncel Eğitim Bilimleri Araştırmaları II içinde (s. 147-161). Ankara: Akademisyen Kitabevi.

Yılmaz, K., Altınkurt, Y. ve Çokluk, Ö. (2011). Eğitim İnançları Ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11(1), 335-350.

Güngör, R. (2006). Adaptation of the education participation scale (EPS) for participants in level II literacy courses. (Master thesis). Boğaziçi Üniversity Institute of Social Sciences, İstanbul.

Polat, E., & Ayaz, E. (2023). Eğitim Kurumlarına Yönelik Yeşil İnovasyon Farkındalığı Ölçeğinin geliştirilmesi. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori Ve Uygulama, 14(28), 225-246.

Altunışık, B. (2010). Öğretmenlerin kariyer hedeflerinin eğitim kurumlarındaki kariyer yönetimi uygulamalarına yansıması üzerine öğretmen algıları (Yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.

Özberk Ünsal, E., B., (2017). Adalet Bakanlığı Ceza İnfaz Kurumları Personeli Eğitim Merkezlerinde kullanılmak üzere bir ölçek geliştirme çalışması: Eğitim Memnuniyeti Ölçeği. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 70-82. DOI: 10.17679/inuefd.295719

Ünsal Özberk, E. B. (2017). Adalet bakanlığı ceza infaz kurumları personeli eğitim merkezlerinde kullanılmak üzere bir ölçek geliştirme çalışması: Eğitim memnuniyeti ölçeği . İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , 18(1) , 71-82 . DOI: 10.17679/inuefd.295719

Akbaba, A. (2011). Eğitim Müfettişleri İçin Örgüt ve Yönetim Algısı Ölçeği’nin Geliştirilmesi ve Mesleki Bazı Değişkenler Açısından Karşılaştırılması. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 3(1). 59-66.

Tuti, G. ve Özdemir, M. (2021). Eğitim örgütleri için Lidere Güven Ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. OPUS– Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 18(Eğitim Bilimleri Özel Sayısı), 4850-4874. DOI: 10.26466/opus.861588.

Yurdakul, A. ve Çelik, K. (2017). Eğitim Örgütleri İçin Örgütsel Esneklik Ölçeği geliştirme çalışması. IV. International Eurasian Educational Research Congress içinde (s.384-385). Denizli: Pamukkale Üniversitesi.

Yurdakul, A., Çelik, K. (2022). Eğitim Örgütlerinde Grup İçi Bağlılık: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 116 – 131. https://doi.org/10.17860/mersinefd.950409

Dündar, İ. (2001). Eğitim örgütlerinde iletişim kalitesi (Yüksek lisans tezi). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.

Keskin, C. (2005). İlköğretim okullarında toplam kalite yönetimi uygulanmasının öğretmenlerin örgütsel adanmışlık düzeyine etkisi (İstanbul örneği) (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Limon, İ. (2021, 1-3 Aralık). Eğitim Örgütlerinde Uyum: Bir ölçek uyarlama çalışması. III. Uluslararası Eğitim Araştırmaları ve Öğretmen Eğitimi Kongresi, Çevrimiçi.

Keski, C., & Taş, İ. D. (2025). The perception scale for curriculum leadership: Validity and reliability study. International Journal of Assessment Tools in Education, 12(2), 367-386. https://doi.org/10.21449/ijate.1518335

Bolat, Y., & Baş, M. (2023). İki önemli öğretmenlik mesleği yeterliği: Eğitim programı okuryazarlığı ve eğitim programı liderliği. Yaşadıkça Eğitim, 37(2), 294-330. https://doi.org/10.33308/26674874.2023372541

Bolat, Y. (2017). Eğitim Programı Okuryazarlığı Kavramı ve Eğitim Programı Okuryazarlığı Ölçeği. Turkish Studies. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic. 12(18), 121-138. DOI Number: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.12103 ISSN: 1308-2140.

Baş, G. (2016). Eğitim Programlarını Değerlendirme Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Turkish Journal of Educational Studies, 3(1), 0-0.

Taş, A. (1995). Ankara ili ilköğretim okulları öğretmenlerinin eğitim sendikalarından, sendikacıların öğretmenlerden beklentileri (Yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Seçer, İ., Veyis, F., ve Gökçen, R. A. (2015). Eğitim Stres Ölçeğinin Türk kültürüne uyarlanması: güvenirlik ve geçerlik çalışması. İlköğretim Online,14(1), 216-229. doi:10.17051/io.2015.05547

Seçer, i., Veyis, F., & Gökçen, R. A. (2015).Eğitim Stres Ölçeğinin Türk kültürüne uyarlanması: Güvenirlik ve geçerlik çalışması. İlköğretim Online, 14(1), 216‐229. DOI: 10.17051/io.2015.05547

Celik, I., Akin, A., & Saricam, H. (2014). A Scale Adaptation Study Related to the Examination of Adolescents' Levels of Educational Stress. Üniversitepark Bülten, 3(1-2), 44-55. Doi: 10.12973/unibulletin.312.4

Özgüngör, S. (2013). Eğitim Süreci Öğrenci Değerlendirmeleri Ölçeği’nin Türkçeye uyarlama çalışması ve etkili öğretim elemanlarını tanımlayan alt boyutların belirlenmesi. Eğitim ve Bilim, 38 (170), 78 – 94.

Yalçınalp, S. ve Cabı, E. (2015). Eğitim Teknolojileri Kullanımı Kaygı Ölçeği (ETKKÖ): Geçerlik ve güvenirlik çalışması . İlköğretim Online , 14 (3) , 1005-1016. https://doi.org/10.17051/io.2015.50515