Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Ayanoğlu, M. (2022) Annelere yönelik hazırlanan davranış düzenleme programının okul öncesi dönemde problemli davranışlar sergileyen çocuklar üzerindeki etkisinin incelenmesi (Tez No. 767196) [Doktora tezi, İnönü Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Dogan, S., Tatık, R. Ş., & Yurtseven, N. (2017). Professional learning communities assessment: Adaptation, internal validity, and multidimensional model testing in Turkish context. Educational Sciences: Theory & Practice, 17(4), 1203–1229.DOI 10.12738/estp.2017.4.0479

Kalkan, F. (2016). Relationship between professional learning community, bureaucratic structure and organisational trust in primary education schools. Educational Sciences: Theory & Pratcite, 16(5), 1619–1637.

Sukru Bellibas, M., Bulut, O., & Gedik, S. (2016). Investigating professional learning communities in Turkish schools: the effects of contextual factors. Professional Development in Education, 43(3), 1-22.

Tanrıverdi EÇ, Nas MA, Kaşali K, Layık ME, & El-Aty AMA (2023) Validity and reliability of the Professionalism Assessment Scale in Turkish medical students. PLoS ONE 18(1): e0281000. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0281000

Taşçı, A. İ., Akdeniz, E., Gülpınar, M. A., Danacıoğlu, Y. O., Sarı, E. E., Yaşar, L., Karandere, F., & Ferahman, S. (2023). Adaptation of the Professionalism Mini-Evaluation Exercise Instrument into Turkish: A validity and reliability study. BMC Medical Education, 23, 698. https://doi.org/10.1186/s12909-023-04675-6

Dede, O., & Akçin, D. C. (2025). Program Accreditation Attitude Scale: Validity and reliability study. Yükseköğretim Dergisi, 15(1), 182-194. https://doi.org/10.53478/yuksekogretim.1477599

Oner Sunkur, M., & Yilmaz, F. (2024). Prediction of elementary school teachers’ curriculum fidelity by demographic variables and curriculum literacy. Athens Journal of Education, 11, 1-20.

Karabatak, S., &Turhan, M. (2017). Effectiveness of web-based problem-based school administrator training program and its effect on participants' attitudes towards web- based learning. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 7 (4), 2017, 663-712.

Kayır, G., & Toraman, Ç. (2021). Development of Curriculum Changes Perception Scale and Teachers’ Perceptions of Curriculum Changes. Educational Policy Analysis and Strategic Research, 16(2), 7–24. http://dx.doi.org/10.29329/epasr.2020.345.1

Oğuz, A. (2012). Program Geliştirme ve Öğretim Dersine Yönelik Bir Tutum Ölçeği geliştirme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(2), 845-861.

Akyıldız, S. (2020). Eğitim programı okuryazarlığı kavramının kavramsal yönden analizi: Bir ölçek geliştirme çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 19(73), 315-332. http://dx.doi.org/10.17755/esosder.554205

Yolcu, O. (2019). Ortaokul fen bilimleri öğretim programının Stufflebeam Değerlendirme Modeli temelinde öğretmen özerkliği açısından incelenmesi (Doktora tezi). Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.

Kalkan, E. ve Akman, B. (2010). The Turkish adaptation of the program administration scale. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2, 2060–2063. doi:10.1016/j.sbspro.2010.03.281

Ozmen Yagiz, B., & Alemdag, E. (2025). Understanding resilience in programming: A scale adaptation and analysis of individual differences. Education and Information Technologies, 30(5), 6547–6581. https://doi.org/10.1007/s10639-024-13086-z

Koç, A. (2020). Bulut tabanlı akran öğretiminin öğretmen adaylarının akademik başarı, iletişim becerileri ve derse ilişkin tutumlarına etkisi [Yayınlanmamış doktora tezi[. İnönü üniversitesi, Malatya.

Karalar, H. (2023). Adaptation of computer programming self-efficacy scale for computer literacy education into Turkish for middle school students: Validity and reliability study. International Technology and Education Journal (ITEJ), 7(2), 51–59.

Sevim, N., & Erol, O. (2025). Programlama Sürecinde Dayanıklılık Ölçeğinin Türk kültürüne uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(2), 669-680. https://doi.org/10.17860/mersinefd.1645042

Altun, A. ve Mazman, S. G. (2012). Programlamaya ilişkin Öz Yeterlilik Algısı Ölçeğinin Türkçe formunun güvenirlik ve geçerlik çalışması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 3(2), 297-308.

Kılıç, S., Gökoğlu, S., & Öztürk, M. (2021). A valid and reliable scale for developing programming-oriented computational thinking. Journal of Educational Computing Research, 59(2), 257-286.

Altay, G., ve Kışla, T. (2018). Programlamaya Yönelik Tutum Ölçeği ve psikometrik özellikleri. Ege Eğitim Dergisi / Ege Journal of Education, 19(2), 559-574.

Gökmen, C. (2003). Fen liselerinde yapılan proje çalışmalarının, öğrenci tutumları ve öğretmen görüşleri ile değerlendirilmesi (Yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Yaşar, E., & Oral, B. (2024). Öğretmenlerin proje danışmanlık yeterlik düzeyleri: Ölçek geliştirme çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 22(1), 464-486. https://doi.org/10.37217/tebd.1363368

Bal, A. P.(2012). Matematik dersi Proje Değerlendirme Ölçeği geliştirme çalışması. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi,  2(3), 11-19.

Güneş, P., Altuntaş-Çakırlar, E. & Yılmaz, M. (2025). Project Guidance Self-efficacy Scale: Validity and reliabilty study, International Journal of Assessment Tools in Education, 12(2), 353–366.