Ölçek Kategorileri: 312 Genel Öğretmen Yeterlilikleri

Göçen Kabaran, G. ve Uşun, S. (2021). Dijital materyal tasarımı yeterlikleri ölçeği (DMTYÖ): Bir ölçek geliştirme çalışması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 11 (2), 281-307. https://doi.org/10.17943/etku.864296

Karalar, H., Aslan Altan, B., & Yorulmaz, A. (2025). Adaptation of the Digital Teaching Competence Scale (DTCS) to Turkish: Reliability, validity, measurement invariance and latent mean difference tests. Mehmet Akif Ersoy University Journal of Education Faculty, 76, 68-85. https://doi.org/10.21764/maeuefd.1715751

Yılmaz, E., Aktürk, A., & Çapuk, S. (2021). Dijital Öğretmen Yeterlilik Ölçeği Geliştirme: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (38), 34-68.

Yılmaz, E. (2015). Öğretmenlerin dijital veri güvenliği farkındalığı (Doktora tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.

Baltacı, A. ve Coşkun, M. K. (2018). Din Dersi Öğretmenlerine Yönelik Öğretmen Algısı Ölçeği'nin geliştirilmesi. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 8(15), 1450-1473. doi: 10.26466/opus.444349

Kurudayıoğlu, M., ve Kana, F. (2013). Türkçe öğretmeni adaylarının dinleme becerisi ve dinleme eğitimi özyeterlik algıları. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 245-258.

​Çiçek Şentürk, Ö. (2025). Disiplinler Arası Fen Öğretimi Öz Yeterlik Algı Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 23(3), 3109-3136. https://doi.org/10.37217/tebd.1688442

Kılınç, H. S., Gök, G., & Uzun, N. B. (2026). Interdisciplinary Teaching Design Self-Efficacy Scale: The validity and reliability study. International Journal of Turkish Education Sciences, 14(1), 85–108. https://doi.org/10.46778/goputeb.1741954

Kaymak, E. ve Alkın Şahin, S. (2022). Düşünmeyi Destekleyen Öğretmen Davranışları Ölçeği- okul öncesi öğretmeni formu: Geçerlik ve güvenirlik çalışması . Elektronik Eğitim Bilimleri Dergisi , 11 (21) , 25-46 .https://doi.org/10.55605/ejedus.1082882

Uyar, A., Karafil, B., & Karakuyu, A. (2026). Artificial Intelligence Dependency Scale among educators: A scale development and validation study. Education and Information Technologies. https://doi.org/10.1007/s10639-025-13862-5

Erdem, D. ve Aydın, G. (2026). Eğitimde gerçek sınıf deneyimi: Eğitim fakülteleri bünyesinde uygulama okullarının gerekliliği üzerine bir ölçek. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 17(1), 146-180. https://doi.org/10.51460/baebd.1673339

Gelisli, Y. (2015). Development of “Educational Faculty Students’ Attitudes towards their Departments” Attitude Scale Study. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 174, 3137-3143.

Ünsal Özberk, E. B. (2017). Adalet bakanlığı ceza infaz kurumları personeli eğitim merkezlerinde kullanılmak üzere bir ölçek geliştirme çalışması: Eğitim memnuniyeti ölçeği . İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , 18(1) , 71-82 . DOI: 10.17679/inuefd.295719

Yurdakul, A., Çelik, K. (2022). Eğitim Örgütlerinde Grup İçi Bağlılık: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 116 – 131. https://doi.org/10.17860/mersinefd.950409

Bolat, Y., & Baş, M. (2023). İki önemli öğretmenlik mesleği yeterliği: Eğitim programı okuryazarlığı ve eğitim programı liderliği. Yaşadıkça Eğitim, 37(2), 294-330. https://doi.org/10.33308/26674874.2023372541

Taş, A. (1995). Ankara ili ilköğretim okulları öğretmenlerinin eğitim sendikalarından, sendikacıların öğretmenlerden beklentileri (Yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Özgüngör, S. (2013). Eğitim Süreci Öğrenci Değerlendirmeleri Ölçeği’nin Türkçeye uyarlama çalışması ve etkili öğretim elemanlarını tanımlayan alt boyutların belirlenmesi. Eğitim ve Bilim, 38 (170), 78 – 94.

Öztürk, M. A. (2011). Eğitimcilerin Eğitim Araştırmalarına Yönelik Tutum Ölçeği’nin (Educators’ Attitudes Toward Educational Research Scale) doğrulayıcı faktör analizi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11 (2), 727-748.

Güzel, M. A., & Başokçu, T. O. (2023). Eğitimde Üstbilişsel Düzenleme Envanteri: Öğretmen Versiyonu’nun (EÜDE: Öğretmen-Kendi ve Öğretmen-Sınıf) geliştirilme çalışması. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(1), 137-149. https://doi.org/10.17556/erziefd.1224757

Sezer, Ş. (2018). Okul müdürlerinin eğitimsel liderlik standartlarını karşılama düzeyi: Ölçek geliştirme ve uygulama çalışması. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 818-836.

Kan, A. (2014). Öğretmen adaylarının eğitme-öğretme özyetkinliğine yönelik ölçek geliştirme ve eğitme-öğretme özyetkinlikleri açısından değerlendirilmesi (Mersin Üniversitesi Örneği). Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 035-050.

Mertkil, Y., Erişen, Y., & Alcı, B. (2025). Eğitsel Eylem Araştırması Tutum Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Yıldız Journal of Educational Research, 10(2), 104-117. https://doi.org/10.14744/yjer.2025.009

Namlu, N. (2001). İlköğretim okulu yöneticilerinin ekip liderliği özellikleri ve iletişim becerilerine dayalı çatışma eğilimleri (Yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.

Erten,S. (2007).Ekosentrik, Antroposentrik ve Çevreye Yönelik Antipatik Tutum Ölçeği'nin Türkçe'ye uyarlama çalışması. Eurasian Journal of Educational Research, 28,67-74.

Acar-Çiftçi, Y. (2017). Eleştirel Çokkültürlü Eğitim Öğretmen Yeterlikleri Ölçeği (EÇEÖYÖ): Bir ölçek geliştirme çalışması. Journal of Suleyman Demirel University Institute of Social Sciences. 26(1), 69-99.