Ölçek Kategorileri: 312 Genel Öğretmen Yeterlilikleri

Aydin, S. ve Çelik, D. (2017). İlköğretim matematik öğretmeni adaylarının mesleği tercih için güdülenmeleri: Ölçek geçerlik ve güvenirlik çalışması. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(2), 783. doi:10.14686/buefad.305001

Coşkun, K. (2017). Development of elementary school teachers’ attitudes to the only children scale. Studies in Educational Research and Development, 1(1), 18-29.

Kızıltepe, İ. S., & Kartal, T. (2026). Teknoloji ile Fen Öğretimi Yeterlilik Ölçeği: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(49), 204–234. https://doi.org/10.35675/befdergi.1731440

Üzümcü, Ö., Sıvacı, S. ve Hakkoymaz, S. (2024). Teknoloji kabul modeli kapsamında e-öğrenme platformlarının kullanım algısı ölçeğinin uyarlanması ve farklı değişkenlere göre incelenmesi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 34(2), 633-645. https://doi.org/10.18069/firatsbed.1380771

Yiğit, E. Ö. (2011). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının teknoloji okuryazarlığı düzeylerinin ve teknoloji ile bütünleştirilmiş sosyal bilgiler öğretimine yönelik görüşlerinin belirlenmesi (Doktora tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Bilici, S. ve Güler, Ç. (2016). Ortaöğretim öğretmenlerinin TPAB düzeylerinin öğretim teknolojilerini kullanma durumlarına göre incelenmesi. İlköğretim Online, 15 (3), 898-921.

Kartal, T., Kartal, B., and Uluay, G. (2016). Technological Pedagogical Content Knowledge Self Assessment Scale (TPACK-SAS) for pre-service teachers: Development, validity and reliability. International Journal of Eurasia Social Sciences, 7(23), 1-36.

Kaya, Z., Kaya, O. N., ve Emre, İ. (2013). Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi (TPAB) Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(4), 2355-2377. doi: 10.12738/estp.2013.4.1913

Güler, Ç., & Sevinç, S. (2022). Tele-hiçleme (phubbing) davranışına maruz kalmanın öğrenme-öğretme süreçlerine etkilerine ilişkin algılar. Ege Eğitim Teknolojileri Dergisi, 6 (1), 77-89.

Erensayın, E., Güler, Ç., ve Erensayın, E. (2019, 20-22 Aralık). Ters Yüz Öğrenme Öğretmen Öz-Yeterlik Algı Ölçeği geçerlik ve güvenirliği [Bildiri sunumu]. 3. Uluslararasi Sosyal ve Beşeri Bilimler Kongresi, Van, Türkiye.

Başman, M., Kezer, F., & Uluman, M. (2026). Development of test and item analysis competency perception measurement tool: Validation and reliability study. Bartın University Journal of Faculty of Education, 2, 353–367. https://doi.org/10.14686/buefad.1676585

Şahin, :,& Arcagök, S. (2016). Topluma Hizmet Uygulamaları Ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. VIII. Uluslararası Eğitim Araştırmaları Kongresi içinde (s.2093-2102). Çanakkale: Onsekiz Mart Üniversitesi.

Aktaş, İ. & Özmen, H. (2022). Assessing the performance of Turkish science pre‑service teachers in a TPACK‑practical course. Education and Information Technologies, 27, 3495-3528. https://doi.org/10.1007/s10639-021-10757-z

Gücüyeter, B., ve Karadoğan, A. (2020). Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenleri Ölçme Değerlendirme Yeterlik Ölçeği. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, TAED-67, 667-681. http://dx.doi.org/10.14222/Turkiyat4296

Ulas, J., & Aksu, M. (2015). Development of Teacher Autonomy Scale for Turkish Teachers. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 186, 344-349.

BULUT, B., & UZUNOĞLU, D. (2021). Türkçe öğretimine yönelik öz yeterlik ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ulusal Eğitim Akademisi Dergisi, 5(1), 49-61.

Öztürk, A. T. ve Çerçi, A. (2019). Türkçe Öğretmenlerinin Ders Kitaplarına Bağlılıkları Ölçeği’nin Geliştirilmesi: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 7 (4), 876-897. https://doi.org/10.16916/aded.578034

Şengül, M. (2011). İlköğretim II. kademe Türkçe öğretiminde yazma becerilerine yönelik öğretim ve ölçme-değerlendirme yaklaşımlarının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi (Doktora Tezi). Fırat Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.

Sallabaş, F. (2022). Türkçe ve Türk kültürü dersi öğretmenlerinin öz yeterlik algılarının incelenmesi (Tez No. 743205) [Yüksek lisans tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi

Canlı, M. G., ve Tepeli, Y. (2022). Türkçenin Kullanımına Yönelik Öğretmen Duyarlılığı Ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması: Pilot Uygulama. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 10(1), 277-290.

Mete, F. (2018). Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğreten Öğretmenleri Değerlendirme Ölçeği. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES), 51(2),171-186. doi: 10.30964/auebfd.445699

Işık, A. & Derinbay, D. (2015). Turkish Version of the Principals’ Sense of Efficacy Scale: Validity and Reliability Study . Eurasian Journal of Educational Research , 15 (60) , 1-16.

Ergün, H . (2020). Yalnızlık Ölçeğinin okullar için Türkçe uyarlaması. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 11(2) , 289-300.

Arsal, Z. (2004). Ülkemizi 21. yüzyıla hazırlayacak ve kalkındıracak öğretmen tipinin özellikleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(7), 99-116.

Tok, H.,ve Karakuş, M. (2013). Cross-cultural reliability and validity of the Attitude towards College Instructor Authority (ACIA) Survey. Anthropologist, 16 (1-2), 285-291.