Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Özten, İ., & Çiçek Sağlam, A. (2023). Karanlık Liderlik Ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (15), 31-53.

Okan, G. (2018). Karanlık Liderlik Ölçeği: Çalışanların algısı üzerine bir ölçeklendirme çalışması (Tez No. 524938) [Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Bekiroğlu, B., & Tatar, A. (2022). Karanlık Üçlü (K3) Ölçeği’nin Geliştirilmesi ve İlk Geçerlik Çalışmaları-I. Social Mentality and Researcher Thinkers Journal, 8(63), 1552–1564. https://doi.org/10.29228/smryj.63756

Toplu Yaşlıoğlu, D., Atılgan, Ö. (2018). Karanlık Üçlü Ölçeği: Türkçe’ ye Uyarlama, Güvenilirlik Ve Geçerlilik Çalışması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi , 5 (3) , 725-739. https://doi.org/10.30798/makuiibf.435604

Bekiroğlu, B. (2020). Karanlık Üçlü Ölçeği’nin geliştirilmesi ve psikometrik özelliklerinin klinik bağlamda incelenmesi (Yüksek lisans tezi, Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü).

Bektas, M., Ozturk, C., & Armstrong, M. (2010). Validity and reliability study of the Turkish version of the Decisional Balance Scale for adults. Journal of Addictions Nursing, 21(1), 6-13. doi: 10.3109/10884601003628096

Bektaş, M., Öztürk, C. ve Armstrong, M. (2010). Çocukların sigara içme durumunu öngören ve tanımlayan Karar Denge Ölçeğinin psikometrik özellikleri. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 11(4), 327-334.

Kuzgun Y. (1993). Karar stratejileri ölçeği: geçerlik ve güvenilirliği. ( 1993 ). VII. Psikoloji Kongresi Bilimsel Çalışmaları. içinde Ankara: Türk Psikoloji Derneği Yayını.

Karakaş- Günal, E. (1999). İlköğretim 4. ve 5. sınıf öğrencilerinin günlük yaşamlarındaki problemlerini çözmeye ilişkin karar verme becerilerini ölçmeye yönelik bir ölçek geliştirme çalışması (Yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.

Sever, I. ve Ersoy, A. (2019). İlkokul öğrencileri için karar verme becerisi ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması.Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 48(1),662-692. http://dx.doi.org/10.14812/cufej.533443

Yalin, F. A., & Aydin, A. (2025). Adaptation of the Decision‐Making Questionnaire into Turkish: Exploring its association with cognitive flexibility. European Journal of Education, 60(3), e70141. https://doi.org/10.1111/ejed.70141

Taşdelen, A. (2002). Öğretmen adaylarının farklı psiko sosyal değişkenlere göre karar verme stilleri. (Doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Balkıs, M. (2006). Öğretmen adaylarının davranışlarındaki erteleme eğiliminin, düşünme ve karar verme tarzları ile ilişkisi. (Doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Sarıakçalı, N., & Kırpık, G. (2022). Hickman’ın Karar Yorgunluğu Ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması ve COVID-19 sürecinde bir araştırma: Türkiye örneği. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 22(3), 1171–1185. https://doi.org/10.11616/asbi.1146908

Ceylan, K. E., & Kabadayı, E. T. (2015). Karara Varma İhtiyacı Ölçeğinin Türkçe versiyonu: Geçerlilik ve güvenilirlik değerlendirmesi. Business and Economics Research Journal, 6(3).

Saygılı, D. ve Aytaç, B. (2020). Kararların paylaşımı ölçeği’nin Türkçe uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Nesne Dergisi, 8(18), 390 – 404. https://doi.org/10.7816/nesne-08-18-03

Öztürk, A., Tosun, L., Özdemir, G., Çavuşoğlu, M., Alparslan, K., Polat, D., Karlıdağ, S., Kablanoğlu, A., Kuşdil, M. (2020). Kararlı Yaşlılık Ölçeğinin Türkçe Versiyonunun Geçerlik Ve Güvenilirlik Çalışması. Türk Geriatri Dergisi, 23(4), 534 – 545. 10.31086/tjgeri.2020.192

Bacanlı, F. (2000). Kararsızlık Ölçeğinin geliştirilmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi ,2 (14), 7-16.

Bacanlı, F. (2000). Kararsızlık Ölçeğinin Geliştirilmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(14), 7-16.

Aktaş, E . (2017). Kardeş İlişkileri Ölçeği’nin (KİÖ) geliştirilmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (44) , 499-515. https://doi.org/10.21764/maeuefd.340206

Özgüç, S., Serin, E.K., Tanrıverdi, D., Erol, S.N. (2023). Validity and reliability of The Cardiac Self-Blame Attributions Scale in Turkish. Annals of Medical Research, 30(4), 461-467.

Bozdemir, N. (2018). Koroner arter hastalığı olan bireylerde Kalp Yaşam Kalitesi Ölçeği ve Kardiyak Sağlık Profili Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa, Sağlık Bilimleri Enstitüsü). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Karagöz, Y., Mutlu, H. T., Sağır, S., ve Celil, M. (2019). Kargo Şirketi Seçimini Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesine Yönelik Ölçek geliştirilmesi: Sivas örneği. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 15(2), 235-247.

Korkmaz, O., Kırdök, O., Alkal, A., ve Akça, M.Ş. (2020). Kariyer Adanmışlık Ölçeği: Proaktif kariyer davranışlarının ölçümünün geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Social Sciences Studies Journal, (e-ISSN:2587-1587) 6,(72), 4668-4677. http://dx.doi.org/10.26449/sssj.2570

Mercan, O., & Öztemel, K. (2024). Kariyer Araştırma Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 22(2), 1551-1576. https://doi.org/10.37217/tebd.1467334