Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Şahin, S., Çakır, Ç., ve Öztürk,N. (2014). Öğrenen Örgüt Profili Ölçeği'nin Türkçe' ye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), 153-168.

Kalkan, M., ve Vural-Batık, M. (2019). Öğrenilmiş Anlamsızlık Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması.Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(72), 1713-1723. http://dx.doi.org/10.17755/esosder.548376

Boysan, M. (2019). An integration of quadripartite and helplessnesshopelessness models of depression using the Turkish version of the Learned Helplessness Scale (LHS). British Journal of Guidance & Counselling. doi: 10.1080/03069885.2019.1612033

Boysan, M (2020). An integration of quadripartite and helplessness-hopelessness models of depression using the Turkish version of the learned helplessness scale (LHS). British Journal of Guidance & Counselling, 48 (5), 650–669. https://doi.org/10.1080/03069885.2019.1612033

Seçer, İ. ve Şenel A. F. (2024, 18-21 Eylül). Öğrenilmiş Çaresizlik Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Güvenirlik ve geçerlik çalışması [Bildiri sunumu]. EDUCONGRESS2024, Diyarbakır, Türkiye.

Süral Özer, P., Timurcanday Özmen, Ö. N. ve Eriş, E. D. (2007). Öğrenilmiş Gereksinimlere Yönelik Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Ege Akademik Bakış 7(2), 553-571.

Antalyalı, Ö. L., & Bolat, Ö. (2017). Öğrenilmiş İhtiyaçlar Bağlamında Temel Motivasyon Kaynakları (TMK) Ölçeğinin geliştirilmesi, güvenilirlik ve geçerlik analizi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 17, (1), 83-114.

Eren, A. (2002). Fen, sosyal ve eğitim bilimi alanlarında öğrenim gören üniversite öğrencilerinin öğrenme biçimleri arasındaki farklılığın incelenmesi. ( Yüksek lisans tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu

Okur, M. (2019). Öğrenme Güçlüğü Erken Belirtileri Tarama Ölçeği’nin psikometrik niteliklerinin belirlenmesi (Tez no. 555853) [Yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.

Ercan, Z. G. (2001). Kaynaştırılmış ortamdaki normal gelişim gösteren çocukların 8 - 11 yaşları arasındaki öğrenme güçlüğü olan akranlarına karşı tutumlarının incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Erden, G. ve Yalın, A. (2001). Öğrenme Güçlüğü Olan Çocukların İşitsel Sayı Dizisi Testi (GİSD-A) Örüntüleri. Türk Psikoloji Dergisi, 16, 48,71-84.

Gürer, M. D. & Yıldırım, Z. (2014). Öğrenme Nesnesi Değerlendirme Ölçeği’nin (ÖNDÖ) geliştirilmesi, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 39(176), 121-130. doi:10.15390/EB.2014.3713

Yolcu, H. H. (2022). Öğrenme Ortamlarındaki (Okul, Ev, Müze ve Toplum) Bilimsel Merak Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Geçerlilik ve güvenirlilik çalışması. Trakya Eğitim Dergisi, 12 (2), 998–1005. https://doi.org/10.24315/tred.949994.

Bayazit,A., Gonullu,I ve Dogan, C.D.(2022).Adaptation of a short and universal learning selfefficacy scale for clinical skills in Turkish. Plos One.17(11): e0275672. https://doi.org/10.1371/ journal.pone.0275672

Hacıomeroglu, E. & Hacıömeroğlu, G. (2022). Öğrenme Tercihi Ölçeği- Analiz’in geliştirilme çalışması: Öğretmen adaylarının tercihleri. International Journal of Educational Studies in Mathematics, 9(3), 146-160. https://doi.org/ 10.17278/ijesim.1108795

Demirel, M., & Diker- Coşkun. A study on the assessment of undergraduate students’ learning preference. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2, 4429–4435.

Köymen, Ü. (1994).Öğrenme ve Ders Çalışma Stratejileri Envanteri: Geçerlik ve güvenirlik çalışması.Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(1),19-28

Aktaş, N., Demirgül, S. A., & Sancar, İ. V. (2024). Adaptation of flexible thinking in learning scale to Turkish culture. Journal of Educational Technology and Online Learning, 7(1), 71-83. https://doi.org/10.31681/jetol.1308281

Tas, I. D. (2020). The development of the scale of writing for learning: The validity and reliability study, International Online Journal of Educational Sciences, 12(5), 79-95.

Yavuz, Y. (2019, 2-4 Mayıs). Öğrenmeye Edilgen Direnç Ölçeği [Bildiri sunumu]. 14. Uluslararası Eğitim Yönetimi Kongresi, İzmir, Türkiye.

Erturan-İlker, G., Arslan, Y. ve Demirhan, G. (2014). Öğrenmeye İlişkin Motivasyonel Stratejiler Ölçeği’nin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(3), 821-833.

Kara, A. (2010). Öğrenmeye İlişkin Tutumlar Ölçeğinin geliştirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 9(32), 49-62.

Uğurlu, C. T., Bozpolat, E., Usta, H. G., Şimşek, A. S. (2021). Öğretim Elemanlarının Sınıf Yönetim Modellerine İlişkin Öğrenci Algısı Ölçeği'nin geçerlik güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 20(79), 1048-1059.

Yalçın, M. N. A. & Aydın, Ş. (2017). Öğretim Üyelerine Yönelik Aktif Öğrenme Eğilimi Ölçeğinin Geliştirilmesi. International Journal of Active Learning, 2(1), 38-48. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ijal/issue/27703/292424

Enterieva, M. & Sezgin, F. (2020). Öğretim zamanı tuzakları ölçeği (ÖZTÖ) ve öğretim zamanının etkililiği ölçeğinin (ÖZEÖ) geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. TÜBAV Bilim Dergisi, 13 (1), 95-110. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tubav/issue/53845/684296