Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Biçer, A., U. ( 2019) E-Öğrenme içerik geliştirme araçlarına yönelik inanç ölçeğinin geliştirilmesi ve çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi]. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Biçer, A.U. (2019). E-öğrenme içerik geliştirme araçlarına yönelik inanç ölçeğinin geliştirilmesi ve çeşitli değişkenlere göre incelenmesi (Yayınlanmaış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Biçer, A. U. (2019). E-öğrenme İçerik Geliştirme Araçlarına Yönelik İnanç Ölçeği’nin geliştirilmesi ve çeşitli değişkenlere göre incelenmesi (Tez no. 550160)(Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Kalelioğlu, F. ve Baturay, M. H. (2014). E-Öğrenme için Hazırbulunuşluk Öz Değerlendirme Ölçeğinin Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Başkent University Journal of Education, 1(2), 22-30

Keskin, S., Şahin, M., Uluç, S., & Yurdugul, H. (2020). Online learners’ interactions and social anxiety: the social anxiety scale for e-learning environments (SASE). Interactive Learning Environments. https://doi.org/10.1080/10494820.2020.1769681

Çakmak E, Çebi A, Kan A (2014). E-öğrenme ortamlarına yönelik “Sosyal Bulunuşluk Ölçeği” geliştirme çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(2),  755 – 768.

Altun, A. ve Mazman-Akar, S. G. (2019). E-Öğrenme Ortamlarında Algılanan Karmaşık Görev Performans Ölçeği. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 9(1), 276-291. doi:10.17943/etku.466073

Gülbahar, Y. ve Alper, A. (2014). Elektronik Ortamlar için e-Öğrenme Stilleri Ölçeğinin geliştirilmesi. Eğitim ve Bilim, 39(171), 421-435.

Gülbahar, Y. (2012). E-öğrenme ortamlarında katılımcıların hazır bulunuşluk ve memnuniyet düzeylerinin ölçülmesi için ölçek geliştirme çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 45(2), 119-137.

Gülbahar, Y. (2012). E-öğrenme ortamlarında katılımcıların hazır bulunuşluk ve memnuniyet düzeylerinin ölçülmesi için ölçek geliştirme çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 45(2), 119-137.

Haznedar, Ö., & Baran, B. (2012). Eğitim Fakültesi Öğrencileri İçin E-Öğrenmeye Yönelik Genel Bir Tutum Ölçeği geliştirme çalışması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 2(2), 42-59.

Biçer, H. (2019). E-öğrenmeye yönelik tutum: Ölçek uyarlama çalışması (Yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.

Uskun, E., Doğan, E., Önal, Ö., Kişioğlu, A.N. (2022). E-Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği: 45 yaş üstü yetişkinlerde Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Hijyen ve Deneysel Biyoloji Dergisi, 79(4), 674 – 689. Doi: 10.5505/TurkHijyen.2022.75608  

Savaş, B. Ç. & Turan, M. (2023). E-Sport Attitude Scale: A Study of Validity and Reliability. International Journal of Education Technology and Scientific Researches, 8(23), 1524-1561. http://dx.doi.org/10.35826/ijetsar.629

Özmen, E. (2017) E-ticaret sitelerinin kullanılabilirliğinin değerlendirilmesine yönelik ölçek geliştirme ve uygulama (Tez No. 479420) [Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Altuna, O. K., Arslan, F. M., Gegez, A. E., & Sığırcı, Ö. (2016). Development of a scale on e-consumers’ attitudes towards ethically questionable online behaviors.

Tartuk, M. & Turan, İ. (2023). EBA Uygulamalarını Değerlendirme Ölçeği Geliştirme Çalışması . İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , 24 (1) , 359-377 . DOI: 10.17679/inuefd.1138848

Çömezoğlu, E. (2024). Ebelikte Afet ve Acil Durumlarda Hazırbulunuşluk Eğitim Modeli ve Değerlendirme Ölçeğinin geliştirilmesi (Doktora Tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi.

Kapıkıran, Ş . (2016). Ebeveyn Akademik Başarı Baskısı ve Desteği Ölçeğinin psikometrik değerlendirmeleri ve yapısal geçerlik: Ortaokul ve lise öğrencileri. Ege Eğitim Dergisi, 17(1), 62-83. DOI: 10.12984/eed.07848

Dulkadir-Yaman, N. (2019). Çocukların bakış açısıyla internet kullanımlarına ilişkin ebeveyn arabuluculuğunun incelenmesi (Doktora tezi). Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.

Alp, S. ve Oral Kara, N. (2022). Ebeveyn Aşı Tereddüttü Ölçeğinin uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. ESTÜDAM Halk Sağlığı Dergisi, 7(3), 506-520. https://doi.org/10.35232/estudamhsd.1139942

Soydan, S., Akış, G., & Acar, A. (2024). Ebeveyn Bağlanma Envanteri’nin Türkçeye uyarlanması, geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Uluslararası Karamanoğlu Mehmetbey Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(1).32-40. https://doi.org/10.47770/ukmead.1393532

Haspolat, N. K. ve Yalçın, İ. (2022). Yüksek başarılı öğrencilerde Ebeveyn Başarı Baskısı Ölçeği geliştirme çalışması. Milli Eğitim Dergisi, 51(236), 3413-3442. https://doi.org/10.37669/milliegitim.992912

Çırlak, A. & Kılıçarslan Törüner, E. (2023). Parent skill assessment scale (Age 1-3) (PASKAS 1-3): Validity and reliability study. Bezmialem Science, 11(4):425-431. DOI: 10.14235/bas.galenos.2023.85579

Ünal, H. B. (2017). Ebeveyn Çocuk İhmal ve İstismarı Farkındalık Ölçeği’nin geliştirilmesi ve uygulanması (Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İlköğretim Anabilim Dalı, Okul Öncesi Eğitimi Bilim Dalı, Ankara.