Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Sarı, D. B. (2022). Profesyonel turist rehberlerinde verimlilik: Ölçek geliştirme çalışması (Tez no. 706675) [Doktora Tezi, Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Ozmen Yagiz, B., & Alemdag, E. (2025). Understanding resilience in programming: A scale adaptation and analysis of individual differences. Education and Information Technologies, 30(5), 6547–6581. https://doi.org/10.1007/s10639-024-13086-z

Kılıç, S., Gökoğlu, S., & Öztürk, M. (2021). A valid and reliable scale for developing programming-oriented computational thinking. Journal of Educational Computing Research, 59(2), 257-286.

Yaşar, E., & Oral, B. (2024). Öğretmenlerin proje danışmanlık yeterlik düzeyleri: Ölçek geliştirme çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 22(1), 464-486. https://doi.org/10.37217/tebd.1363368

Güneş, P., Altuntaş-Çakırlar, E. & Yılmaz, M. (2025). Project Guidance Self-efficacy Scale: Validity and reliabilty study, International Journal of Assessment Tools in Education, 12(2), 353–366.

Altunok, D. ve Şentürk, F. K. (2023). Turkısh Adaptatıon Of The Prosocıal Organızatıonal Behavıors Scale: A valıdıty and relıabılıty study . Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi , 22 (85) , 118-134 . https://doi.org/10.17755/esosder.1134750

Ayten, A., & Korkmaz, S. (2019). The relationships between religiosity, prosociality, satisfaction with life and generalised anxiety: A study on Turkish Muslims. Mental Health, Religion & Culture, 22(10), 980-993. https://doi.org/10.1080/13674676.2019.1695246

Şimşek İ.E., Şener G. ve Yakut Y. (2010). Unilateral Alt Ekstremite Amputelerinde Protez Memnuniyeti Anketi’nin Türkçe Güvenirliği ve Geçerliği: Pilot Çalışma. Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 21(2), 81-86.

Özkul, K., Özcan, E., Can, D., Uçar- Özsoy, S., vd. (2022). The Effectiveness of Psychoanalytic Psychotherapy Scale: A psychometric study. AYNA Klinik Psikoloji Dergisi, 9(2), 351-378.

Korkmaz, Ş. A., Köksalan, F. E., Sürücü, S., & Atagün, M. İ. (2026). Psychometric properties of the Turkish version of the Screen for Cognitive Impairment in Psychiatry (SCIP-TR). Archives of Neuropsychiatry, 63, 90–100. https://doi.org/10.29399/npa.29072  

Şahin, Z. (1999). Çocukların psiko-sosyal temelli problem çözme becerisinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.

Demirkol, M. E., Güleç, H., Çakmak, S., Namlı, Z., Güleç, M., Güçlü, N., ve Tamam, L. (2018). Psikolojik Acı Ölçeği Türkçe Formunun güvenilirliği ve geçerliliği. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 19(1), 14-20. doi: 10.5455/apd.292935

Uzunköprü, R., Ekşi, H., & Demir, İ. H. (2024). Psikolojik Akış Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması : Geçerlik ve güvenirlik çalışması. İ. Erpay (Ed.). 4. Bilsel International World Science and Research Congress Kongre Kitabı içinde (s. 420-433). Astana Yayınları.

Aksoy Kürü, S (2022). Psikolojik Ayrıcalık: Bir Ölçek Uyarlama Çalışması. Yönetim Bilimleri Dergisi, 20(44), 461 – 480.

Kürü-Aksoy, S. (2022). Psikolojik ayrıcalık: Bir ölçek uyarlama çalışması. Yönetim Bilimleri Dergisi, 20(44), 461-480. https://doi.org/10.35408/comuybd.1028401

Onbaşı, Ö., & Onbaşı, Z. Ç. (2025). Psikolojik Besin İlgi ve Katılımı Ölçeği’nin Türkçeye adaptasyonu, geçerlik ve güvenirliğinin incelenmesi: Metodolojik çalışmalar. Türkiye Klinikleri Journal of Health Sciences, 10(2), 366–374. https://doi.org/10.5336/healthsci.2024-107202

Pamukçu, B. ve Demir, A. (2013). Psikolojik Danışma Öz-Yeterlik Ölçeği Türkçe Formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi , 5(40), 212-221.

Pamukçu, B. (2011). The investigation of counseling self-efficacy levels of counselor trainees (Master's thesis). Middle East Technical University The Department of Educatıonal Sciences, Ankara.

Özdemir, E. İ. (1991). Bazı değişkenlerin liselerdeki öğrenci, öğretmen, danışman ve yöneticilerin psikolojik danışman ve rehberlik hizmetlerinden beklentilerine etkisi. (Doktora tezi). Hacetepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Selen, N. (2008). Liselerdeki psikolojik danışma ve rehberlik servislerinin algılanan etkililiğinin bazı değişkenlere göre incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Aslan, A. M., İnceman Kara, F., Kayır, M., ve Kan, A. (2018). Psikolojik Danışma Yardımı Vermeye Yönelik Tutum Ölçeği’nin geliştirilmesi. Turkish Studies Educational Sciences, 13(27), 107-122.

Lüleci, B., Soylu, Y. ve Canbulat, N . (2016). Psikolojik Danışma Yardımına İlişkin Beklentiler Ölçeği’nin geliştirilmesi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 5(3), 313-326.

Kasapoğlu, F. (2020). Psikolojik Danışmada Maneviyata Yönelik Danışman Tutum Ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Spiritual Psychology and Counseling, 5(2), 219-236. doi: 10.37898/spc.2020.5.2.89

Daşçı, E., Atik, G., Aşçıoğlu-Önal, A., Çelik, E.G. ve Güç, E. (2017). Psikolojik Danışman Adayları İçin Öz-Farkındalık ve Yönetim Stratejileri Ölçekleri: Türkçe formlarının geçerlik ve güvenirlik çalışması. IV. International Eurasian Educational Research Congress içinde (s.1544-1546). Denizli: Pamukkale Üniversitesi.

Korkut Owen, F., Tuzgöl Dost, M. ve Bugay Sökmez, A. (2018). Psikolojik danışman eğitiminde mesleğe ilişkin (profesyonel) kişisel eğilimi değerlendirme: Ölçek geliştirme çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 8(49),173-191.