Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Novruzzade, A. (2025). İnme ve Egzersiz Tercihleri Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması, güvenirliği ve geçerliği (Tez No. 923512) [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.  

Turan, G. B., Özer, Z., & Yıldız, E. (2025). Public Stigma of Stroke Scale: Turkish validity and reliability study. International Journal of Nursing Practice, 31(1), e70003. https://doi.org/10.1111/ijn.70003

Karaman, S. & Karadakovan, A. (2015). İnmeli hastalara bakım veren hasta yakınlarının bakıma hazır oluşluk ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması . Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi , 31(1) , 1-10 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/egehemsire/issue/49336/630188

Hakverdioğlu-Yönt, G., Khorshid, L.(2012). Turkish version of the Stroke-Specific Quality of Life Scale.International Nursing Review , 59, 274-280.

Hakverdioğlu-Yönt, G. (2009). İnmeye Özgü Yaşam Kalitesi Ölçeği' nin Türk toplumu için geçerlik ve güvenirliğinin incelenmesi (Doktora tezi). Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İzmir.

Bayoğlu, F., & Atli, A. (2014). İnönü Evlilik Tutum Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik analizleri. Ege Eğitim Dergisi, 15(2), 397-415.

Yıldırım, Ö. (2008). Sağlık kuruluşlarında insan faktörü mühendisliğinin önemi ve hasta güvenliği alanında uygulama örnekleri (Doktora tezi). Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Okutan, N. (2026). İnsan Hakları Ölçeği Türkçe geçerlik güvenirlik çalışması. Uluslararası Anadolu Sosyal Bilimler Dergisi, 10(1), 33-47. https://doi.org/10.47525/ulasbid.1818765

Aras, H. 2000 Vatandaşlık ve insan hakları eğitimi dersinde öğrencilere insan hakları ile ilgili tutumların kazandırılması (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara

Yılmaz, H. (2018).İnsan İlişkilerinde Manipülasyon Ölçeği. MANAS Journal of Social Studies, 7(4), 449-467

Özer, B. (1998). İnsan Kaynağı Geliştirme Uzmanı Yeterlikleri Ölçeğinin geliştirilmesi. Eğitim ve Bilim, 22(107), 58-64.

Ozkanli, F. M., & Gök, S. (2025). HR analytics maturity indicators: Developing a measurement scale. Journal of Work-Applied Management, 1-16. https://doi.org/10.1108/JWAM-05-2025-0083  

Tula, A. & Alayoglu, N. (2024). İşletmelerde insani yönetim: Bir ölçek geliştirme çalışması. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(49), 1414-1434. https://doi.org/10.46928/iticusbe.1358827

Uysal, E., Palabıyık, N., Bayramoğlu, G., & Özbay, M. (2025). Dijital gözler altında: Sosyal medya çağında İnsanların Görüşlerinden Korkma (FoPO) Ölçeğinin geliştirilmesi. Hitit Sosyal Bilimler Dergisi, 18(2), 484-511. https://doi.org/10.17218/hititsbd.1613727

Kavaklı, M., & İnan, E. (2021). Psychometric properties and correlates of the Turkish version of Instagram Addiction Scale (IAS). Journal of Clinical Psychology Research, 5(2), 86-97. https://doi.org/10.5455/kpd.26024438m000037

Tabak, M. Y., & Kahraman, S. (2024). Instagram Story Effects Usage Scale (ISEUS): A scale for user tendencies in social media. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 14(74), 388-400. https://doi.org/10.17066/tpdrd.1387769_7

Anlı, G., Sevinç, H., Güneş, Z. ve Yazgı, Z. (2020). İnstagram Kullanım Nedenleri Ölçeğinin geliştirilmesi ve ölçeğin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 19(75), 1185-1197. doi: 10.17755/esosder.526620

Asıcı, E. (2022). Instagram’da Yapılan Sosyal Karşılaştırmaların Ruh Sağlığı Üzerindeki Yordayıcı Rolleri. Muallim Rıfat Eğitim Fakültesi Dergisi (MREFD) 4(2), 106-126.

Türk, K. N. (2024). İntern Doktorlarda Kronik Hastalık Erken Tanı ve Taramalarına İlişkin Mesleki Özyeterlilik Ölçeği’nin geliştirilmesi (Tez No. 916198)  [Uzmanlık tezi, Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi].  

Ay E. , Helvacı Yılmaz N. , Arıcı Düz Ö. , Özer F. F. Validity and Reliability of the Turkish Version of The International Restless Legs Syndrome Study Group Rating Scale. Acta Medica Alanya. 3(2),2019: 105-110.

Mıhçı, P. ve Kılıç Çakmak, E. (2017). Öğrenci siber sağlık ölçekleri geliştirme çalışması. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37(2), 457-491.

Gülden, Ç. &  Köroğlu, M. (2026). Turkish validation of the Internet Addiction Test-Short Form (IAT-7): Psychometric properties and age-related differences. Current Psychology, 45, 971. https://doi.org/10.1007/s12144-026-09450-6

Bayraktar, F. (2001). İnternet kullanımının ergen gelişimindeki rolü (Yüksek lisans tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Günüç, S. (2009). İnternet Bağımlılık Ölçeğinin geliştirilmesi ve bazı demografik değişkenler ile İnternet bağımlılığı arasındaki ilişkilerin incelenmesi. (Yüksek Lisans). Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Van.

Kopuz, T., Aktaş, A., Reisoğlu, İ., Turgut, Y. E., & Aslan, A. (2025). Internet skills: A scale adaptation study. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 15(2), 189-209.