Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Kobul, M. K., Kayaoğlu, M. N. (2023). İngilizceyi Yabancı Dil Olarak Öğrenenler İçin Yardımlı Okumaya Yönelik Tutum Ölçeği. ODÜ Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 13 (1), 573-594. Doi: 10.48146/odusobiad.1152300

Gündüz, H. B., Çakmak, E., & Korumaz, M. (2015). Eğitim örgütlerinde inisiyatif alma: Bir ölçek geliştirme çalışması. International Journal of Human Sciences, 12(2), 327-342. https://doi.org/10.14687/ijhs.v12i2.3344

Özdemir Aydın, G., & Kaya, H. (2017). İnkontinans ile İlişkili Dermatiti Değerlendirme Ölçeği: Gözlemciler arası uyum çalışması. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi, 25(2), 111-118. https://doi.org/10.17672/fnhd.07180

Öge-Daşdöğen, Ö., Bengisu, S., Yıldız, H. Y., & Krespi, Y. (2024). The Turkish version of the Cognitive Assessment Scale for Stroke Patients (CASP-TR): A reliability and validity. Aphasiology, 39(9), 1219–1241. https://doi.org/10.1080/02687038.2024.2415923

Ural, M. (2022). İnme sonrası İletişim Çıktıları Ölçeği’nin (Communication Outcome After Stroke Scale-COAST) ve İnme sonrası İletişim Çıktıları -Bakım Veren Ölçeği’nin (Carer Communication Outcome After Stroke Scale-Carer COAST) Türkçe versiyonunun geçerlik ve güvenirliğinin araştırılması (Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü.Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Noyan, A. (2013). İnme ve afazi yaşam kalitesi-39 ölçeği: Türkçe'ye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi adresinden edinilmiştir.

Novruzzade, A. (2025). İnme ve Egzersiz Tercihleri Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması, güvenirliği ve geçerliği (Tez No. 923512) [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.  

Turan, G. B., Özer, Z., & Yıldız, E. (2025). Public Stigma of Stroke Scale: Turkish validity and reliability study. International Journal of Nursing Practice, 31(1), e70003. https://doi.org/10.1111/ijn.70003

Karaman, S. & Karadakovan, A. (2015). İnmeli hastalara bakım veren hasta yakınlarının bakıma hazır oluşluk ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması . Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi , 31(1) , 1-10 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/egehemsire/issue/49336/630188

Hakverdioğlu-Yönt, G., Khorshid, L.(2012). Turkish version of the Stroke-Specific Quality of Life Scale.International Nursing Review , 59, 274-280.

Hakverdioğlu-Yönt, G. (2009). İnmeye Özgü Yaşam Kalitesi Ölçeği' nin Türk toplumu için geçerlik ve güvenirliğinin incelenmesi (Doktora tezi). Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İzmir.

Bayoğlu, F., & Atli, A. (2014). İnönü Evlilik Tutum Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik analizleri. Ege Eğitim Dergisi, 15(2), 397-415.

Yıldırım, Ö. (2008). Sağlık kuruluşlarında insan faktörü mühendisliğinin önemi ve hasta güvenliği alanında uygulama örnekleri (Doktora tezi). Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Okutan, N. (2026). İnsan Hakları Ölçeği Türkçe geçerlik güvenirlik çalışması. Uluslararası Anadolu Sosyal Bilimler Dergisi, 10(1), 33-47. https://doi.org/10.47525/ulasbid.1818765

Aras, H. 2000 Vatandaşlık ve insan hakları eğitimi dersinde öğrencilere insan hakları ile ilgili tutumların kazandırılması (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara

Yılmaz, H. (2018).İnsan İlişkilerinde Manipülasyon Ölçeği. MANAS Journal of Social Studies, 7(4), 449-467

Özer, B. (1998). İnsan Kaynağı Geliştirme Uzmanı Yeterlikleri Ölçeğinin geliştirilmesi. Eğitim ve Bilim, 22(107), 58-64.

Ozkanli, F. M., & Gök, S. (2025). HR analytics maturity indicators: Developing a measurement scale. Journal of Work-Applied Management, 1-16. https://doi.org/10.1108/JWAM-05-2025-0083  

Tula, A. & Alayoglu, N. (2024). İşletmelerde insani yönetim: Bir ölçek geliştirme çalışması. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(49), 1414-1434. https://doi.org/10.46928/iticusbe.1358827

Uysal, E., Palabıyık, N., Bayramoğlu, G., & Özbay, M. (2025). Dijital gözler altında: Sosyal medya çağında İnsanların Görüşlerinden Korkma (FoPO) Ölçeğinin geliştirilmesi. Hitit Sosyal Bilimler Dergisi, 18(2), 484-511. https://doi.org/10.17218/hititsbd.1613727

Kavaklı, M., & İnan, E. (2021). Psychometric properties and correlates of the Turkish version of Instagram Addiction Scale (IAS). Journal of Clinical Psychology Research, 5(2), 86-97. https://doi.org/10.5455/kpd.26024438m000037

Tabak, M. Y., & Kahraman, S. (2024). Instagram Story Effects Usage Scale (ISEUS): A scale for user tendencies in social media. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 14(74), 388-400. https://doi.org/10.17066/tpdrd.1387769_7

Anlı, G., Sevinç, H., Güneş, Z. ve Yazgı, Z. (2020). İnstagram Kullanım Nedenleri Ölçeğinin geliştirilmesi ve ölçeğin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 19(75), 1185-1197. doi: 10.17755/esosder.526620

Asıcı, E. (2022). Instagram’da Yapılan Sosyal Karşılaştırmaların Ruh Sağlığı Üzerindeki Yordayıcı Rolleri. Muallim Rıfat Eğitim Fakültesi Dergisi (MREFD) 4(2), 106-126.

Türk, K. N. (2024). İntern Doktorlarda Kronik Hastalık Erken Tanı ve Taramalarına İlişkin Mesleki Özyeterlilik Ölçeği’nin geliştirilmesi (Tez No. 916198)  [Uzmanlık tezi, Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi].