Ülkeler: Türkiye

Tekin, I. (2012). Kişilerarası Güçler Envanteri’nin (Inventory of interpersonal strengths) Türk üniversite öğrencilerine uyarlanmasi: Dilsel eşdeğerlik, geçerlik ve güvenirlik çalişmasi (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

İmamoğlu, S. (2008). Genç yetişkinlikte kişilerarası ilişkilerin cinsiyet, cinsiyet rolleri ve yalnızlık algısı açısından incelenmesi (Doktora tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Kandemir, M. ve İlhan, T. (2017). Kişilerarası İlişkilerde Bağlanma Stilleri Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. 2. Avrasya Pozitif Psikoloji Kongresi içinde (s.174-175). İstanbul: Üsküdar Üniversitesi.

Özdil, G. (2008). Kişilerarası problem çözme becerileri eğitimi programının okulöncesi kurumlara devam eden çocukların kişilerarası problem çözme becerilerine etkisi (Yüksek lisans tezi). Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.

Boyacıoğlu, G. (1994). Üniversite öğrencilerinde kişilerarası şemalar ve depresif belirtiler arasındaki ilişkiler (Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi Nörolojik Bililimler ve Psikiyatri Enstitüsü, Ankara.

Baytemir, K. (Mayıs, 2016). Kişilerarası Yeterlik Ölçeğinin üniversite öğrencileri üzerinde geçerlik ve güvenirlik çalışması. VI. Uluslararası Canik Sempozyumu (Psikolojik Danışma ve Rehberlik Sempozyomu (HEDEFE DOĞRU). (ss.354-362). Samsun, Türkiye

Çalışkan, A. (2018). Kişileri Ultra Maraton Koşmaya Motive Eden Faktörler Ölçeğinin geliştirilmesi ve bu faktörlerin katılımcıların yaşam doyumları ve başarı algılarıyla karşılaştırılması (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Akdeniz Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Antalya.

Şimşek, Ö. (2006). İnsan dinamiği kişilik özelliklerinin incelenmesine yönelik ölçek geliştirme çalışması. (Yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.

Motan, İ. (2002). Kaygı ve depresyonu ayrıştırmak: Dayanıklılık. (Yüksek lisans tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Eskici, R. (1996). Lise öğrencilerinin kişisel stillerini belirleyen faktörler (Yüksek lisans tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Samsun.

Küçükşen-Öner, F. (2010). İlköğretim öğrencilerinin resimlerinde renk ve duygu ilişkisi ve kırmızının öğrencilerde yarattığı kavramsal ve simgesel çağrışımlar (Doktora tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Polat, Ş. (2019). Üniversite öğrencilerinin kış sporlarına yönelik farkındalık düzeylerinin değerlendirilmesi (Erzurum İli Örneği) [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi, Ankara.

Yıldırım, M., ve Belen, H. (2019, 24-27 Ekim). Kısa Depresyon-Mutluluk Ölçeğinin değerlendirilmesi:Güvenilirlik ve geçerlilik çalışması [Bildiri sunumu]. 21. Uluslararası Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Kongresi, Antalya, Türkiye.

Kavcıoğlu, F. C. (2011). The role of meta-mood experience on the mood-congruency effect in recognizing emotions from facial expressions (Master's thesis). Middle East Technical University School Of Social Sciences, Ankara.

Atasoy, A. (2019). Kısa Histriyonik Kişilik Ölçeği’nin Türkçe versiyonunun psikometrik özelliklerinin incelenmesi (Tez no. 544992). [Yüksek lisans tezi, Üsküdar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü].

Türk, N., & Yıldırım, O. (2024). Psychometric properties of Turkish versions of the Short Video Flow scale and Short Video Addiction Scale. Bağımlılık Dergisi 25(4), 384-397. https://doi.org/10.51982/bagimli.1440717  

Türk, N., & Yıldırım, O. (2024). Psychometric properties of Turkish versions of the Short Video Flow scale and Short Video Addiction Scale. Bağımlılık Dergisi 25(4), 384-397. https://doi.org/10.51982/bagimli.1440717 .

Gülmeriç, Ö.(2017). Cinsiyet ve Sınıf Değişkenlerinin Minnetttarlık ve Duygusal Zekâ Üzerindeki Etkisinin İncelenmesi: Bir Özel Lise Örneği(Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Uludağ Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bursa.

Durademir- Badır, A. (1998). Kronik kalp yetmezlikli hastaların yaşam kaliteleri ve öz-bakım davranışları (Doktora tezi). İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Baysan, A. & Orgun, F. (2023). Psychometric properties of the Turkish version of the self-regulated learning scale in clinical nursing practice. J Educ Res Nurs. 20(4):374-379. DOI:10.14744/jern.2023.22533

Budak, F. (2016). Klinik Liderlik Ölçeğinin Türkçe geçerlik güvenilirlik çalışması: Niğde ili Kamu Hastaneleri Birliği örneği (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sağlık Kurumları Yönetimi Anabilim Dalı, Ankara.

Sarı, D. (2001). Hemşirelik yüksekokulu öğrencilerinin klinik öğrenim çevrelerini değerlendirmelerinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Çatuk,C. (2018). Siber riskler karşısında kobi'lerin bilgi güvenliği farkındalıklarını ölçen bir ölçek geliştirme: Gaziantep örneklemi (Yayınlanmamış doktora tezi). Hasan Kalyoncu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.

Uğur, E. (2010). Yönetici hemşirelerin koçluk becerileri ve öz-etkililik-yeterlilik algılamaları (Doktora tezi). Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Yorulmazel, A. (2017). Koku bilgilerinin edinilmesinde bireysel farklılıklar: Koklama ihtiyacı ölçeği (Yüksek lisans tezi). İstanbul Bilgi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.