Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Bilişik, H. (2010). Öğretmenlerin yöneticilerine duydukları güven algılarının iş tatmini üzerine etkisi: Yalova ilinde bir uygulama (Yüksek Lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Uçar, M.E. (2010). Üniversite öğrencileri ve üniversiteden mezun olan bireylerin sosyal sermaye düzeylerinin benlik biçimleri ve çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Çelik, Ç. (2019). Öğretmenler Arasındaki Kuşaklararası Bilgi Paylaşımı Düzeyleri ile Kuşaklararası Öğrenme Düzeyleri Arasındaki İlişki (Tez No. 558938) [Yüksek lisans tezi, Kocaeli Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Ermiş, F., & Karaman, İ. (2022). Development of Achievement Test for “Force and Energy” Chapter in Science Course. Cukurova University Faculty of Education Journal, 51 (2), 1278-1314. Doi: 10.14812/cuefd.1059186

Fidan, M. (2018). Artırılmış gerçeklikle desteklenmiş probleme dayalı fen öğretiminin akademik başarı, kalıcılık, tutum ve öz-yeterlik inancına etkisi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.

Özden, B., Yenice, N. (2017). “Kuvvet ve Enerji” Ünitesine Yönelik Üç Aşamalı Kavramsal Anlama Testi geliştirme çalışması. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED), 11(2), 432-463.

Bağ, H. ve Çalık, M. Kuvvetin Etkileri Ünitesine Yönelik Geçerli ve Güvenilir Bilimsel Düşünme Alışkanlıkları Ölçeğinin Geliştirilmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 1-24.

Bağ, H. & Çalık, M. (2021). Kuvvetin etkileri ünitesine yönelik geçerli ve güvenilir bilimsel düşünme alışkanlıkları ölçeğinin geliştirilmesi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 1-24. https://doi:10.3711/yyuefd.979118

Alkan, F., ve Erdem, E. (2012). Laboratuvar Becerilerine Yönelik Tutum Ölçeği geliştirme çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1

Eroğlu, Ö. (1995). Üniversite giriş sınavına hazırlamada laboratuvar çalışmalarının yeri ve önemi (Yüksek lisans tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyon.

Feyzioğlu, B., Demirdağ, B., Akyıldız, M. ve Altun, E. (2012). Kimya öğretmenlerinin Laboratuvar Uygulamalarına Yönelik Algıları Ölçeği geliştirilmesi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 9(4), 44-63.

Tunçeli, H.İ&Zembat,R. (2018). 48-72 Aylık çocuklar için LAP-3 Gelişim Değerlendirme Ölçeği’nin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi. (Online First) http://dx.doi.org/10.24130/eccd-jecs.196720182153

Yüzüak, A., V. ve Dökme, İ. (2015). Lawson Mantıksal Düşünme Testinin (çoktan seçmeli versiyonu) uyarlanması. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(3), 443-456.

Çukurbaşı, B , Yavuz Konokman, G , Güler, B , Kartal, S . (2018). Developing the acceptance Scale Of LEGO Robotics Instructional Practices: Validity and reliability studies. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7 (1), 191-214. DOI: 10.14686/buefad.337738

Çalışkan,G. ( 2015). An examination of coach and player relationships according to the adapted LMX 7 Scale: A validity and reliability study. Physical Education and Sports. 19, 22-33.

Öztürk, N.(2015). Eğitim örgütlerinde örgüt kültürü ve öğretmen liderliği: Lider-üye etkileşiminin aracılık rolü, (Yayımlanmamış doktora tezi), Gaziantep Üniversitesi Eğitim Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.

Alikişioğlu, M. (2012). SATIŞ LİDERİ’NİN DURUMSAL YAKLAŞIM TEMELİNDE KENDİNİ DEĞERLENDİRME ÖLÇEĞİ-SALES LEADER’S SELF-ASSESSMENT MEASUREMENT BASED ON SITUATIONAL APPROACH . Öneri Dergisi , 9 (33) , 117-126 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/maruoneri/issue/17894/187672

Gündüz, H. B. ve Korkmaz, E. (2011). İlköğretim okulu yöneticilerinin paylaşımcı liderlik davranışlarını gösterme düzeyleri. Kalem Uluslararası Eğitim ve İnsan Bilimleri Dergisi, 1(1), 123-153. http://dx.doi.org/10.23863/kalem.2017.4

Cansoy, R. ve Polatcan, M. (2018). Liderlik Öz-Yeterliği Ölçeğinin Türk kültürüne uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Pesa International Journal of Social Studies, 4(4), 2149-8385. doi: 10.25272/j.2149-8385.2018.4.4.01

Cansoy, R., Türkoğlu, M., ve Parlar, H. (2016). Liderlik özellikleri: Bir ölçek geliştirme çalışması ve öğrencilere yönelik bir araştırma. Milli Eğitim, (212), 139-159.

Oğuz, E. (2008). İlköğretim okulu yöneticilerinin liderlik stilleri ile karar verme stilleri arasındaki ilişki (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Akan, D., Yıldırım, İ. ve Yalçın, S. (2014). Okul müdürleri Liderlik Stilleri Ölçeğinin geliştirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 13(51), 392-415. http://dx.doi.org/10.17755/esosder.28743

Taş, A., Çelik, K. ve Tomul E. (2007). Yeni İlköğretim Programlarının Uygulandığı İlköğretim Okullarındaki Yöneticilerin Liderlik Tarzları. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. Sayı 22(2), 85-98

Samancıoğlu, M., Bağlıbel, M. ve Bindak, R. (2015). Liderlik Yoğunluğu Envanterinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(39), 132-144.

Zehir, H. (2010). Çalışma yaprakları ile lineer dönüşümler ve lineer dönüşümlere karşılık gelen matrislerin öğretimi (Doktora tezi). Atatürk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ortaöğretim Fen ve Matematik Alanları Eğitimi Anabilim Dalı, Erzurum.