Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Tunçeli, H.İ&Zembat,R. (2018). 48-72 Aylık çocuklar için LAP-3 Gelişim Değerlendirme Ölçeği’nin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi. (Online First) http://dx.doi.org/10.24130/eccd-jecs.196720182153

Yüzüak, A., V. ve Dökme, İ. (2015). Lawson Mantıksal Düşünme Testinin (çoktan seçmeli versiyonu) uyarlanması. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(3), 443-456.

Çukurbaşı, B , Yavuz Konokman, G , Güler, B , Kartal, S . (2018). Developing the acceptance Scale Of LEGO Robotics Instructional Practices: Validity and reliability studies. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7 (1), 191-214. DOI: 10.14686/buefad.337738

Çalışkan,G. ( 2015). An examination of coach and player relationships according to the adapted LMX 7 Scale: A validity and reliability study. Physical Education and Sports. 19, 22-33.

Öztürk, N.(2015). Eğitim örgütlerinde örgüt kültürü ve öğretmen liderliği: Lider-üye etkileşiminin aracılık rolü, (Yayımlanmamış doktora tezi), Gaziantep Üniversitesi Eğitim Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.

Alikişioğlu, M. (2012). SATIŞ LİDERİ’NİN DURUMSAL YAKLAŞIM TEMELİNDE KENDİNİ DEĞERLENDİRME ÖLÇEĞİ-SALES LEADER’S SELF-ASSESSMENT MEASUREMENT BASED ON SITUATIONAL APPROACH . Öneri Dergisi , 9 (33) , 117-126 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/maruoneri/issue/17894/187672

Gündüz, H. B. ve Korkmaz, E. (2011). İlköğretim okulu yöneticilerinin paylaşımcı liderlik davranışlarını gösterme düzeyleri. Kalem Uluslararası Eğitim ve İnsan Bilimleri Dergisi, 1(1), 123-153. http://dx.doi.org/10.23863/kalem.2017.4

Cansoy, R. ve Polatcan, M. (2018). Liderlik Öz-Yeterliği Ölçeğinin Türk kültürüne uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Pesa International Journal of Social Studies, 4(4), 2149-8385. doi: 10.25272/j.2149-8385.2018.4.4.01

Cansoy, R., Türkoğlu, M., ve Parlar, H. (2016). Liderlik özellikleri: Bir ölçek geliştirme çalışması ve öğrencilere yönelik bir araştırma. Milli Eğitim, (212), 139-159.

Oğuz, E. (2008). İlköğretim okulu yöneticilerinin liderlik stilleri ile karar verme stilleri arasındaki ilişki (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Akan, D., Yıldırım, İ. ve Yalçın, S. (2014). Okul müdürleri Liderlik Stilleri Ölçeğinin geliştirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 13(51), 392-415. http://dx.doi.org/10.17755/esosder.28743

Taş, A., Çelik, K. ve Tomul E. (2007). Yeni İlköğretim Programlarının Uygulandığı İlköğretim Okullarındaki Yöneticilerin Liderlik Tarzları. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. Sayı 22(2), 85-98

Samancıoğlu, M., Bağlıbel, M. ve Bindak, R. (2015). Liderlik Yoğunluğu Envanterinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(39), 132-144.

Zehir, H. (2010). Çalışma yaprakları ile lineer dönüşümler ve lineer dönüşümlere karşılık gelen matrislerin öğretimi (Doktora tezi). Atatürk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ortaöğretim Fen ve Matematik Alanları Eğitimi Anabilim Dalı, Erzurum.

Başer, M. ve Dinçer, S. (2012).Linux İşletim Sistemine Karşı Tutum Ölçeği geliştirme çalışması. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(18), 159-171.

Başer, M. ve Dinçer, S. ( 2012 ), Linux İşletim Sistemine Karşı Tutum Ölçeği geliştirme çalışması, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9 ( 18 ), 159- 171.

Şahin, F. (2012). Lisans öğrencileri için İstatistiksel Okuryazarlık Ölçeği geliştirilmesi çalışması (Yüksek Lisans Tezi). Boğaziçi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Karabulut Coşkun, B. (2015). Lisans öğrencilerinin problemli internet kullanım davranışları ve bu davranışları etkileyen faktörler: modelleme çalışması. (Yayımlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Şat, M . (2017). Lisans Öğrencileri İçin Proje Derslerinde Verilen Biçimlendirici Geri Bildirim Algı Ölçeğinin geliştirilmesi ve geçerliği. Journal of Education and Future, 12, 117-135.

İspir, B., Uzun, İ., Okumuş, S., Taşgın, A., & Şimşek, U. (2025). Lisans öğrencilerine yönelik “İyi Bir Eğitim Ortamı için Yedi İlke” Ölçeğinin geliştirilmesi. Kuram ve Uygulamada Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1), 46-67. https://doi.org/10.48066/kusob.1611456

Arısoy, E., Özer, N. & Şad, S. N. (2024). Lisansüstü eğitimde danışman-öğrenci ilişkileri ölçeğinin Türkçe formunun psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Kalem Eğitim Dergisi, 14(1), 155-182. https://doi.org/10.23863/kalem.2023.270

Ertem, H. Y., ve Gökalp, G. (2019). Lisansüstü Eğitimde Örgüt İklimi Ölçeğinin geliştirilmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(3), 784-797. http://dx.doi.org/10.17679/inuefd.480361

İlter, İ. (2019). Lisansüstü Eğitime Yönelik Tutum Ölçeği’nin Türk kültürüne uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. İlköğretim Online, 18(1), 263-284. doi: 10.17051/ilkonline.2019.527218

Bezen,S., Aykutlu, I., Seçnek, N., ve Bayrak, C. (2016).Lisansüstü Eğitime Yönelik Tutum Ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 17-29.

Çetin, Ş., Eke, K., Yılmaz Tam, H. B., Taşkın Gökçe, T. G. & Görkaş Kayabaşı, B. (2023). Development of Postgraduate Education Attitude Scale: (PEAS) validity and reliability study. Journal of Teacher Education and Lifelong Learning, 5(1), 295-306. https://doi.org/10.51535/tell.1268124