Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Sebetci, Ö. (2019). Approach to the concept of literacy for information systems used in the business areas of and daily studies. Journal of Business Research-Turk, 11, 2691-2697

Uysal, Ö. (2017). Bilişim teknolojileri alanında meslek seçimini yordayan değişkenler (Yayınlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Öztaban, A , ve Satıcı, A. (2015). Bilişim Alanında Eğitim Gören Ortaöğretim Öğrencileri Doyum Ölçeği: Geçerlilik ve güvenirlik çalışmaları. Mesleki Bilimler Dergisi, 4(1), 1-7.

Işık, A. D. ve Rıza, E. T. (2011). Bilişim Teknolojileri Dersine Yönelik Tutum Ölçeği'nin geçerlik ve güvenirlik çalışması. e-Journal of New World Sciences Academy, 6 (1) 46-54.

Konuk, T. (2023). Bilişim etiği öğretiminde oyunlaştırma tabanlı uyarlanabilir bir öğrenme ortamının öğretmen eğitiminde etkililiğinin incelenmesi (Tez No. 850805) [Yüksek lisans tezi, Bartın Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Altun, T. (2012). Bilişim Teknolojileri Formatör Öğretmenleri Rol Algı Ölçeğinin (BİTEFÖRAÖ) geliştirilmesi. İlköğretim Online, 11(4), 869-881.

Kaba, İ. & Doğan, T. (2021). Bilişim Teknolojileri Kullanım Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Turkish Studies - Education, 16(3), 1547-1572. https://dx.doi.org/10.47423/TurkishStudies.50008

Özüdoğru, G. & Çakır, H. (2020). Teacher educators as role models for technology: Pre-service teachers’ perceptions. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 50, 333-352. doi: 10.9779/pauefd.580041

Dursun, F. ve Saracaloğlu, A. S. (2017). Bilişim Teknolojileri Öğretmen Yeterliklerinin Değerlendirilmesi. Turkish Studies, 12(23), 89-120. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.12181

YILDIZ, Ş. N. (2018). Bilişim Teknolojileri Öğretmenlerinin Görsel Programlama Dilinin (Scratch) Programlama Öğrenimine Katkısına Yönelik Algıları Ölçeği’nin geliştirilmesi (Yüksek Lisans Tezi). Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.

Gökbulut, B., ve Çoklar, A. N. (2018). The Validity and Reliability of IT Teachers’ Professional Competencies Scale in Accordance with International ISTE-CSE Standards. Kastamonu Education Journal, 26(4), 1278-1288.

Sahinkayası, H., Kelleci, Ö. ve Şahinkayası, Y. (2012). Bilişim teknolojileri okul formatör öğretmenleri için İş Doyum Ölçeği geliştirilmesi. Education Sciences, 7 (2), 599-612.

Keskin, M. (2008). İlköğretim 1. kademe sınıf öğretmenlerinin bilişim teknolojileri okuryazarlık düzeylerinin öğrenci başarısını etkileme düzeyi (Afyonkarahisar ili örneği) (Yüksek lisans tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyon.

Gökbulut, B. (2017). Bilişim teknolojileri rehber öğretmenleri için teknoloji koçluk ölçeğinin geliştirilmesi. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3(3), 29- 51. doi: 10.29065/usakead.338099

Gökbulut, B. (2016). Bilişim teknolojileri rehber öğretmenlerinin teknoloji koçluk düzeylerinin belirlenmesi. (Doktora tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.

Özmusul, M. (2008). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin bilgi ve iletişim teknolojilerinden yararlanma düzeylerinin incelenmesi (Kilis ili örneği) (Yüksek lisans tezi). Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.

Schreglmann, S. (2018). Developing academic motivation scale for learning information technology (AMSLIT): A study of validity and reliability. Journal of Education and Learning, 7(4), 145-153.

Akbaba, B., & Erbaş, S. (2019). Bilişim Teknolojisi Destekli Materyal Tasarlama ve Kullanmaya Yönelik Öz Yeterlik Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışmaları. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 17(1), 174-194. https://doi.org/10.47998/ikad.1350214

Namlu, A. G. (2004). Bilişötesi öğrenme stratejileri ölçme aracının geliştirilmesi: geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2). 123-136.

Yarayan, Y. E., Turhan, M. O. ve Tekkurşun Demir, G. (2023). Bilişsel Esneklik Envanterinin Sporcular İçin Uyarlanması: Geçerlilik ve Güvenirlik Çalışması. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 8(3), 221-240

Gelen, İ. (2003). Bilişsel farkındalık stratejilerinin Türkçe dersine ilişkin tutum, okuduğunu anlama ve kalıcılığa etkisi (Doktora tezi). Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.

Kılıç, F. ve Demir, Ö. (2012). Sınıf öğretmenliği öğrencilerinin bilişsel koçluk ve bilişsel esnekliğe dayalı öğretim ortamlarının oluşturulmasına ilişkin görüşleri. İlköğretim Online, 11(3), 578-595.

Soydan, Ş. (2001). Development of instruments for the assessment of metacognitive skills in mathematics: An alternative assessment attempt (Master's thesis). Boğaziçi University Institute of Science, İstanbul.

Kayışdağ, E., & Melekoğlu, M. A. (2019). Bilim ve sanat merkezlerinin eğitim programlarının öğrenci görüşlerine dayalı olarak değerlendirilmesi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(Özel Sayı), 175–202.

Bozdoğan, A. (2014). BİR KÜRESEL ISINMA TUTUM ÖLÇEĞİ GELİŞTİRİLMESİ . Erzincan University Journal of Science and Technology , 2 (1) , 35-50 .