Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Büyükikiz, K. K., (2012). Türkçeyi İkinci Dil Olarak Öğrenen Yabancılar İçin Yazma Becerisi Öz Yeterlilik Ölçeğinin geliştirilmesi:Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması, ( Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara).

Varışoğlu, B. ve  Sevim, O. (2022). Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenler için alıcı dil becerisi öz yeterlilik algısı ölçeğinin geliştirilmesi. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (28), 72-92 . https://doi.org/10.29000/rumelide.1132515

Melanlıoğlu, D. (2021). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde gizil güç: Tutumlar. Kesit Yayınları.

Melanlıoğlu, D. (2021). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde gizil güç: Tutumlar. Kesit Yayınları.

Melanlıoğlu, D. (2021). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde gizil güç: Tutumlar. Kesit Yayınları.

Melanlıoğlu, D. (2021). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde gizil güç: Tutumlar. Kesit Yayınları.

Altunkaya, H., ve Boylu, E. (2020). Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenenlere Yönelik Motivasyon Engelleri Ölçeği: Türkçeye uyarlama çalışması. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(29), 186-203. https://doi.org/10.35675/befdergi.515725

Şen, Ü. ve Boylu, E. (2017). Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenenlere Yönelik Yazma Kaygısı Ölçeği'nin geliştirilmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 6(2), 1122-1132.

Şen, Ü. ve Boylu, E. (2017). Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenenlere Yönelik Yazma Kaygısı Ölçeğinin geliştirilmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 6(2), 1122-1132.

Mete, F. (2018). Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğreten Öğretmenleri Değerlendirme Ölçeği. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES), 51(2),171-186. doi: 10.30964/auebfd.445699

İpek, S. ve Kan, A. (2019). Türkçeyi yabancı dil olarak öğretenlerin teknolojiye yönelik tutumlarının belirlenmesine ilişkin bir ölçek geliştirme çalışması. International Journal of Language Academy, 7(4), 107-123.

Işık, A. & Derinbay, D. (2015). Turkish Version of the Principals’ Sense of Efficacy Scale: Validity and Reliability Study . Eurasian Journal of Educational Research , 15 (60) , 1-16.

Ünal, M. (2025). Türkiye jeopolitiğinde mekânsal düşünme (TÜJMED) ölçeği geliştirme çalışması. K. Baş (Ed.), Sosyal bilgiler eğitimi: Alanında uluslararası derleme, araştırma ve çalışmalar içinde (ss. 119–138). Serüven Yayınevi. ISBN: 978-625-8559-84-2

Satmaz, İ. (2025). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Türkçe Dersi 5. Sınıf öğretim programının akademisyen görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi. Journal of Mother Tongue Education / Ana Dili Eğitimi Dergisi, 13(4). https://doi.org/10.16916/aded.1776950

Rahman, D. I. (2023). Türkiye’deki Yabancı Uyruklu Öğrenciler için Türkçe Öğrenme Motivasyon Ölçeği’nin geliştirilmesi (Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü).

D, Erden Başarı. (1997). Örtük özellikler ve klasik test teorisi yaklaşımına dayalı olarak geliştirilen likert tipi Tutum Ölçeğinin psikometrik özelliklerinin karşılaştırılması(Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Üngören, Y. (2020). Dijital oyun yayını izleyicilerinin kişilik yapıları ve kullanım davranışları ile yayın izleme motivasyonlarının incelenmesi: Twitch örneği (Tez No. 638235) [Yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi Veri Tabanı.

Karadag, E. , Kılıç, F. S. , Arslantaş, D. , Uzuner, K. , Harmancı, K. , İlhan, H. , Erol, K. & Esen, F. (2019). Üç Bileşenli Tutum Modeli Temelinde ‘Hekimlik Mesleği Tutum Ölçeği’: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması . Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi , 28 (4) , 239-247.  https://doi.org/10.17942/sted.430937  

Aldemir, A., ve Balcı Çelik, S. (2020). Üç Boyutlu Katkı Ölçeğinin Türkçe ’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması, Kastamonu Education Journal, 28(1), 539-548. doi:10.24106/kefdergi.3763

Çakır, R., Kara, M. ve Kukul, V. (2019). Üç Etkileşim Türünde Çevrimiçi Öz Düzenleme Ölçeği'nin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 9(2), 332-348. Doi:10.17943/etku.499407

Ergün, H . (2020). Yalnızlık Ölçeğinin okullar için Türkçe uyarlaması. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 11(2) , 289-300.

Erturan İlker, A.G., Arslan, Y., Demirhan, G. (2009). Üçlü Motivasyonel İklim Ölçeğinin Ortaöğretim Öğrencileri için Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Spor Bilimleri Dergisi, 20 (1), 6–15.

Arsal, Z. (2004). Ülkemizi 21. yüzyıla hazırlayacak ve kalkındıracak öğretmen tipinin özellikleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(7), 99-116.

Demirer, V. (2002). Uluslararası Bakalorya (IB) Programı uygulayan özel okullarda çalışan öğretmenlerin bu programa karşı olan tutumlarının iş tatminine yansıması (Yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Arslan, K., & Sezgin, F. (2023). A novel measure for soft power: Perceived Soft Power Scale for International Students. Gazi University Journal of Gazi Education Faculty, 43(2), 961-997. https://doi.org/10.21605/gefad.1234567