Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Kardaş, F., Eşkisu, M., Çam, Z., & Taytaş, M. (2022). Development and Validation of the Grit Scale: Test of Measurement invariance across university and high school students. International Journal of Psychology and Educational Studies, 9(3), 571-588. https://doi.org/10.52380/ijpes.2022.9.3.626

Dönmez, Ö. (2019). Babasavar Annelik Ölçeği’nin geliştirilmesi ve okul öncesi çağda çocuğu olan anne-babaların etkileşim davranışlarının incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Saraç, S., Karakelle, S. ve Whitebread, D. (2019). Okul öncesi çocuklar için bağımsız öğrenme davranışları ölçeği 3-5 (BÖD 3-5): Türkçe formu için geçerlik ve güvenirlik çalışması. İlköğretim Online, 18(3), 1093-1106. doi:10.17051/ilkonline.2019.610148

Sökmen, Y., Taş, Y., Yeşilyurt, S. ve Nalçacı, A. (2017). Adaptation of Awareness of Independent Learning Inventory (AILI) to Turkish: Validity and Reliability Study. İlköğretim Online, 16(1), 114-128.

Arık Güngör, B., Bektaş, O., & Saraçoğlu, S. (2024). Teacher self-efficacy scale towards context-based science learning: Validity and reliability study. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi [Journal of Theoretical Educational Science], 17(3), 499-538. http://doi.org/10.30831/akukeg.1388214

Sucuoğlu, B., & Demir, Ş. (2017). Bağlamsal Değerlendirme Envanteri: Otizmli bireylerin problem davranışlarının bağlamsal değişkenleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 18(2), 209- 224. DOI: 10.21565/ozelegitimdergisi.316356

Kulaksız, T. (2020). Fen bilgisi öğretmenlerinin teknolojik pedagojik alan bilgisini etkileyen bağlamsal faktörlere yönelik bir model önerisi (Tez No. 651360) [Doktora tezi, Marmara Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. Kulaksız, T., & Karaca, F. (2023). A path model of contextual factors influencing science teachers’ technological pedagogical content knowledge. Education and Information Technologies, 28, 3001–3026. https://doi.org/10.1007/s10639-022-11301-3

Urfalı Dadandı, P. (2023). Adapting the Contextualized Reading Strategies Scale into Turkish Culture and Identifying its Psychometric Features. Research on Education and Psychology, 7(2), 252-275. https://doi.org/10.54535/rep.1338918

Türk, N., & Batmaz, H. (2024). Psychometric properties of Turkish versions of the Non-Attachment Scale Short Form. Journal of Social Sciences and Education, 7(2), 279-294. https://doi.org/10.53047/josse.1552442

Kaya, A. , Gözüm, S. , Kol, E. , Arıkan, F. , Yıldırım, N. , Akgöz, A. & Nelson, J. (2023). Bakım Faktörü Ölçeği’nin Öz Bakım ve Yöneticinin Bakımı Sürümlerinin Türkçe Uyarlaması, Geçerlik ve Güvenirliği. Akdeniz Tıp Dergisi, 9(1) , 60-68 .

Kılbaş, M. , Deniz, L. ve  Açıksöz, M. A. (2019). Güzel Sanatlar Lisesi Müzik Bölümü öğrencilerinin Bando Astsubay Meslek Yüksekokuluna yönelik algıları ile üniversite eğilimlerinin incelenmesi. Sahne ve Müzik, (8), 55-88 . https://dergipark.org.tr/tr/pub/smead/issue/42722/515536

Urlu, E. (2020). Sınıf eğitimi ana bilim dalı öğrencileri için barış tutum ölçeği geliştirilmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 49, 331-352. https://doi.org/10.9779/pauefd.593991

Özcan, Ö., Erol E., & İvrendi A. (2023). Behavioral self-regulation skills and the teacher-child relationship in early childhood. International Journal of Contemporary Educational Research, 10(2), 382-394. https://doi.org/10.52380/ijcer.2023.10.2.268

Çağatay, Ü. & Tok, T. N. (2022). Basamak Tipi Yönetici Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Anadolu Eğitim Liderliği ve Öğretim Dergisi, 10 (1) , 15-25 .

Filiz, O., & Karademir Coşkun, T. (2024). Başarı Duyguları Ölçeği kısa versiyonlarının Türk kültürüne uyarlanması. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(3), 414-424. https://doi.org/10.17556/erziefd.1383348

Can, Y. ve Güven, M. (2024). Başarı Duyguları oÖlçeği kısa formunun (BDÖ-K) Türk kültürüne uyarlanması. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 14(2), 548-575. https://doi.org/10.18039/ajesi.1420676

Hacıömeroğlu, G., Bilgen, S. ve Tabuk, M. (2013). Başarı Duygusu Ölçeği-İlkokul’un Türkçe’ye uyarlama çalışması. Eğitim Bilimleri Dergisi, 38, 85-96. doi: 10.15285/EBD.2013385568

Sarıtepeci, M. (2018). Beklenti-değer teorisini temel alan Başarı Motivasyonu Ölçeğini uyarlama çalışması. Uluslararası Eğitim Bilim ve Teknoloji Dergisi, 4, 28-40.

Aktan, T. (2006). Başarılı ve başarısız öğrencilerin iç ve dış gruplarına yönelik kalıp yargılarının sevecenlik ve yetkinlik algısı temelinde incelenmesi. (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Yılmaz, S., Börü, N. (2022). Başarılı Okul Liderliği Ölçeği (Başol): Bir Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması. Milli Eğitim Dergisi , 51 (235) , 2447-2464 . DOI: 10.37669/milliegitim.909081

Karakoç-Alatlı, B. (2012). Başarının değerlendirilmesinde Algılanan Halo Etkisi Ölçeği'nin geliştirilmesi (Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Şen, H. C. ve Eryılmaz, A. (2011). Bir başarı testi geliştirme çalışması: Basit Elektrik Devreleri Başarı Testi geçerlik ve güvenirlik araştırması. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8, 1-39.

Taşlıdere, E. ve Eryılmaz, A. (2012). Basit Elektrik Devreleri Konusuna Yönelik Tutum Ölçeği geliştirilmesi ve öğrencilerin tutumlarının değerlendirilmesi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 9(1), 31-46.

Erbay-Dalli, Ö., Yıldırım, Y., Çalışkan, G., & Kelebek-Girgin, N. (2021). Reliability and validity of the Turkish version of pressure ulcer knowledge assessment tool-updated version (PUKAT 2.0). Journal of Tissue Viability. https://doi.org/10.1016/j.jtv.2021.08.001

Çelik, Z. (2011). Basketbol öğretiminde farklı öğretim yöntemlerinin öğrencilerin öğrenme alanları üzerine etkisi (Doktora tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.