Ölçek Kategorileri: 190 Örgütsel/Endüstriyel Psikoloji

Ergin, C. (1997). Bir İş Doyumu Ölçümü Olarak İş Betimlemesi Ölçeği: Uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikoloji Dergisi, 12(39), 25-36.

Müceldili, B., Tatar, B. ve Erdil, O. (2021). İş Biliş Envanteri Ölçeği: Bir ölçek uyarlaması çalışması. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (46), 31-41. doi: 10.30794/pausbed.8284305

Yaşın, F. (2013). İş Doyumsuzluğuna Verilen Tepkiler Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Nesne Dergisi,1(2),1-20. DOI: 10.7816/nesne-01-02-01

Durak-Batıgün, A. ve Şahin, N.H. (2006). İş Stresi ve Sağlık Psikolojisi araştırmaları İçin iki ölçek: A-Tipi Kişilik ve İş Doyumu. Türk Psikiyatri Dergisi, 17(1), 32-45.

Tan, N. (2003). Anadolu lisesi öğretmenlerinin iş doyumunu etkileyen etmenler (Ankara ili örneği)(Yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Gençer, A. (2002). Öğretmenlerin iş doyumu ile mesleki tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkiler. (Yüksek lisans tezi).Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.

Tezer, E. (2001). İş doyumu ölçeğinin güvenilirlik ve geçerliği. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(16), 33-39.

Ünsal, P. ve Özalp Türetgen, İ. (2005). Bir İş Doyumu Ölçeği Geliştirme Çalışması. Yönetim, 16(51), 43-55.

Öncel, A. (1998). Üniversite öğretim elemanlarının meslek doyum düzeylerine ilişkin bir araştırma (Yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.

Kitapçıoğlu, G. (2000). Bornova Sağlık Grup Başkanlığı bölgesinde görev yapan ebelerin iş güçlüğü faktörlerinin belirlenmesi ve iş doyumu, tükenmişlik, örgütsel bağlılık üzerine etkisi (Tıpta uzmanlık tezi). Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi, İzmir.

Önder, Ç., & Wasti, A. S. (2002). İş Güvencesi Endeksi ve İş Güvencesi Memnuniyeti Ölçeği: Güvenirlik ve geçerlik analizi. Yönetim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 23-47.

Önder, Ç., & Wasti, A. S. (2002). İş Güvencesi Endeksi ve İş Güvencesi Memnuniyeti Ölçeği: Güvenirlik ve geçerlik analizi. Yönetim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 23-47.

Koçak, F. (2023). İş Güvenliği Uzmanları için İş Sağlığı ve Güvenliği Hizmet Alanları Yetkinlik Belirleme Ölçeği geliştirilmesi: Geçerlilik ve güvenilirlik sonuçları (Yüksek lisans tezi, Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi).

Taşdemir Afsar, S.,& Burcu, E. (2014). The adaptation and validation of Quality of Work Life Scale to Turkish culture. Applied Research Quality Life, 9, 897–910. DOI 10.1007/s11482-013-9276-0.

Kim, H. J., Buyukgoze-Kavas, A., Duffy, R. D., & Perez, G. (Under review). A Cross-Cultural Validation of Psychology of Working Theory with Turkish Working Adults.

Solmaz, U., & Koçak, O. (2025). Awareness of rights and responsibilities in occupational accidents and diseases: Scale development, construct validity and reliability study. International Journal of Occupational Safety and Ergonomics, 1–8. https://doi.org/10.1080/10803548.2025.2465157

Şahin, R. (2019). İş Limitasyonu Ölçeği Kısa Formu Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. (Tez no. 598397) (Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü).

Özalkuş, A. (1995). The Transliteral equivalence, reliability and the validity of the Work Environment Scale (WES) / İş Ortamı Ölçeği (WES)'nin dil eşdeğerliliği tutarlılığı ve geçerliliği (Yüksek lisans tezi). Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Deniz, M. ve Kumru, S. (2022). İş Performans Ölçeği geliştirme çalışması: Özel bir hastane uygulaması. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 32(2), 549-562. https://doi.org/10.18069/firatsbed.833940

Uskun, E., Güblü, M., Evcil, F.Y., Kalaycı, Ö., Kartal, F.M., Önal, Ö. ve Kişioğlu, A.N. (2022). İş Sağlığı Okuryazarlığı Ölçeği’nin Türkçe geçerlik ve güvenirliği: Metodolojik bir çalışma. Türkiye Klinikleri Tıp Bilimleri Dergisi, 42(3), 191-203. Doi: 10.5336/medsci.2022-88390

1- Sezgin, Ş. (2022). İş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinde Ortak Sağlık ve Güvenlik Birimlerinin etkinliği: Ortak Sağlık ve Güvenlik Birimleri üzerine bir alan araştırması (Tez No. 730764) [Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. 2- Sezgin, Ş., Çal, M., Özdemir, S., & Yılmaz, F. (2025). Effectiveness of joint health and safety units in occupational safety and health services: A field study and a scale. Medycyna Pracy, 76(1), 3–11. https://doi.org/10.13075/mp.5893.01552

Demiral, Y., Ünal, B., Kılıç, B., Soysal, A., Bilgin, A. C., Uçku, R. ve Theorell, T. (2007). İş Stresi Ölçeğinin İzmir Konak Belediyesi’nde çalışan erkek işçilerde geçerlik ve güvenilirliğinin incelenmesi. Toplum Hekimliği Bülteni, 26(1), 11-18.

Yılmaz, Ö. (2023). Adaptation of the Job Stress Scale into Turkish. International Journal of Contemporary Educational Research, 10(2), 535-543. https://doi.org/10.52380/ijcer.2023.10.2.444

Canbolat, M. A. (2024). İş taşması (job creep) ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,  (36), 377-398. https://doi.org/10.15182/diclesosbed.1457229

Çalışkan, A., & Köroğlu, Ö. (2023). Job Satisfaction: A Scale Development Study. Antalya Bilim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 112-134. https://doi.org/10.54969/abuijss.1440762