Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Owen-Korkut, F., Doğan, T., Çelik-Demirbaş, N., ve Owen, D. W. (2016). İyilik Hali Yıldızı Ölçeği'nin geliştirilmesi. Journal of Human Sciences, 13(3), 5013-5031.

Çalık, E. (2008). İlköğretim öğrencilerinin iyimserlik düzeylerinin ve okula ilişkin algılarının incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Balcı, S., & Yılmaz, M. (2002). İyimserlik Ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14, 54-60.

Çalışkan, H. ve Karademir, Ç. (2023). İyimserlik ve Kötümserlik Ölçeği Yetişkin Formunun Geliştirilmesi (İKÖ – Y): Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25(4), 1260-1276. https://doi.org/10.32709/akusosbil.1086981

Çalışkan, H. ve Uzunkol, E. (2018). Ergenlerde İyimserlik-Kötümserlik Ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Happiness & Well-Being, 6(2), 78-95.

Tasa, H., & Topçu, S. (2024). İyimserlik-Kötümserlik Ölçeği Türkçe geçerlik güvenilirlik çalışması [Turkish validity and reliability study of the Optimism-Pessimism Scale]. Beykoz Akademi Dergisi, 12(1), 196-215. https://doi.org/10.14514/beykozad.1456714

Demir, K. (2002). Türkiye'deki resmi ve özel lise öğretmenlerinin izlenim yönetimi. (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Basım, N., Tatar, İ. ve Hisli-Şahin, N. (2006). Çalışma Yaşamında İzlenim Yönetimi: Bir Ölçek Uyarlama Çalışması. Türk Psikoloji Yazıları Dergisi, 9(18), 1-17.

Basım, N., Tatar, İ. ve Şahin, N. H. (2006). Çalışma Yaşamında İzlenim Yönetimi: Bir ölçek uyarlama çalışması. Türk Psikoloji Yazıları Dergisii, 9(18), 1-17.

Bozkurt Yıldırım, H., ve Ergun Özler, D. (2020, 29-30 Haziran). İzlenim Yönetimi Taktikleri: Kültürel bağlamda bir ölçek geliştirme çalışması [Bildiri sunumu]. 5th International EMI Entrepreneurship & Social Sciences Congress, Gostivar, Makedonya.

Demir, K. (2002). Türkiye'deki resmi ve özel lise öğretmenlerinin izlenim yönetimi. (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Al, A. (2020). The Construct Validity of the Scale of Audience Perceptions of Media and Religion. Medya ve Din Araştırmaları Dergisi, 3(1), 61-77.

Kaya, N. (2017). Jackson Mesleki İlgi Envanterinin üniversite öğrencileri üzerinde bir uyarlama çalışması [Yayınlanmamış doktora tezi]. Ankara Üniversitesi, Ankara.

Bilgel, N., & Ozcakir, A. (2017). Turkish Version of the Jefferson Scale of Empathy Psychometric Properties. European Scientific Journal, ESJ, 13(20).doi: 10.19044/esj.2017.v13n20p101

Öztürk, M., Demirci, H. (2020). Turkish validation of the Jefferson scale of empathy for nurses seeking kidney donations in intensive care units. The Agıng Male, 23(5), 564-570. https://doi.org/10.1080/13685538.2018.1544238.

Kaptan, İ. D., Mutlu, H. H., Malakcıoğlu, C. Mutlu, H. H. & Sargın, M. (2020). The validity and reliability of the turkish version of jefferson scale of physician lifelong learning for medical students. Medeniyet Medical Journal, 35(4), 281-289. doi:10.5222/MMJ.2020.33677

Özlü, İ. (2018). Jessa Atriyal Fibrilasyon Bilgi Ölçeği’nin (JAFBÖ) Türkçe geçerlilik güvenilirlik çalışması ve atriyal fibrilasyonlu hastaların bilgi düzeylerinin belirlenmesi. (Uzmanlık Tezi). Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi.

Deniz, A., Gül, B. B., Kaya, Ö., Okumuş, A., Boz, D., & Karayaman, S. (2024). Jet-lag scale. In A. Deniz (Ed.), Jet-lag (pp. 1–36). Kriter Publishing. ISBN: 978-625-6606-15-9, https://kriteryayinevi.com/product/jet-lag/?utm

Çolak, Z. (2024). Jinekolojik Sorunlu Kadın Hastalarda Umut ve Umutsuzluk Ölçeği’nin geliştirilmesi (Doktora Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tezi.

Kaya, A., ve Siyez, D. M. (2010). KA-Sİ Çocuk ve Ergenler İçin Empatik Eğilim Ölçeği: Geliştirilmesi geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 35(156), 110-125.

Yavuz, F., Ulusoy, S., Işkın, M., Esen, F. B., Burhan, H. S., Karadere, M. E. ve Yavuz, N. (2016). Turkish version of Acceptance and Action Questionnaire-II (AAQ-II): a reliability and validity analysis in clinical and non-clinical samples. Klinik Psikofarmakoloji Bulteni, 26(4), 329-444. DOI: 10.5455/bcp.20160223124107

Büyüköksüz, E., & Erözkan, A. (2019). Kaçınma ve Birleşme Ölçeği-Gençler 8 (KBÖ-G8): Türk kültüründe faktör yapısı ve güvenirlik çalışmaları. Journal of Cognitive Behavioral Psychotherapy and Research. 8 (Supplement 1): 3-7.

Karadağ, B. F. (2026). Kademeli Sorumluluk Aktarım Modeline Dayalı Konuşma Becerisi Algısı Ölçeği geliştirme çalışması. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 14(1), 61–77. https://doi.org/10.16916/aded.1799625

Aytaç, M. (2023). Fatalism and donation intention: Who is more in control of their own life?. Int Rev Public Nonprofit Mark, 1-17.  https://doi.org/10.1007/s12208-023-00383-5

Kaya, A. ve Bozkur, B. (2015). Kadercilik Eğilimi Ölçeğinin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mersin üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 935-946.