Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Günçavdı, G., & Polat, S. (2015). İş yerinde kötü muamele ölçeğini Türkçeye uyarlama çalışması. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(10), 123-135.

Ekşi, H. ve Tonğuç, G. (2023, 20-23 Eylül). İş Yerinde Minnettarlık Ölçeği’nin Türkçeye Uyarlanması [Bildiri sunumu]. International Education Congress,  Ankara, Türkiye.

Koçak, Ö. E. (2021). Being phubbed in the workplace: A new scale and implications for daily work engagement. Current Psychology. Advance online publication. doi:10.1007/s12144-021-01635-5

Çay, H. (2008). İş yerinde psikolojik şiddet(mobbing) ve bir uygulama (Yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Sürücü, L. ve Yıkılmaz, İ. (2022). Boreout (İş Yerinde Sıkılma) Ölçeğinin Türkçe Formu: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (72), 64-77.

Sürücü, L., ve Yıkılmaz, İ. (2022) Boreout (İş Yerinde Sıkılma) Ölçeğinin Türkçe Formu: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (72), 64-77.

Can, F., & Keskin, S. (2025, 3-5 Ekim). İş Yeri Bağlanma Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması [Bildiri sunumu]. 22. Ulusal Psikoloji Kongresi, Bursa.

Apaydın, Ç. (2011). Öğretim üyelerinin işe bağımlılık düzeyi ile iş-yaşam dengesi ve iş-aile yaşam dengesi arasındaki ilişki (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Taşdelen-Karçkay, A., Bakalım, O., ve Yörük, C. (2016). İş-Aile Çatışmasını Yönetme Öz-Yeterliği Ölçeği: Türk örneklemi için psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1), 79-92.

Karçkay, A. T., Bakalım, O., & Yörük, C. (2016). İş-aile çatışmasını yönetme öz-yeterliği ölçeği: Türk örneklemi için psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1), 79-91.

Gök Metin Z, Durmaz E, Akı E.(2023).Validity and Reliability of the Work-Family Balance Scale among Turkish Academicians. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi. 10(1):60-69.DOI: 10.31125/hunhemsire.1273044

Taşdelen-Karçkay, A., & Bakalım, O. (2017). The mediating effect of work–life balance on the relationship between work–family conflict and life satisfaction. Australian Journal of Career Development, 26(1), 3-13. doi: : 10.1177/1038416216682954.

Özdemir, S., Sever, M. ve Acar, O.K. (2020). İş'te Mutluluk Ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 18(2), 1-10. https://doi.org/10.11611/yead.577326

Yerlikaya, Y. G., ve Doğruyol, B. (2020). İşbirliği Ölçeği: Kültürel adaptasyon. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (8), 350-363. http://dx.doi.org/10.21733/ibad.730704

Küçükibiş, H. F. ve Eskiler, E. (2022). İşbirliğine Dayalı Oyunla Öğrenme Stratejileri İçin Motivasyon Ölçeği; Türkçeye uyarlama, geçerlilik ve güvenilirlik çalışması / Motivation Scale for Learning Strategies with Collaborative Play; adaptation to Turkish, validity and reliability study . e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi , 13 (4) , 79-98 .https://doi.org/10.19160/e-ijer.1117273

Kıcı, D. (2012). İş Birlikli Karar Alma Sürecine Katılım İstekliliği Ölçeğinin Türkçeye uyarlama çalışması. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(3).

Haidari, S. M. & Uzun, N. B. (2019). Content validity and confirmatory factor analysis of Cooperative Learning Attitude Scale (CLAS) for the EFL students. International Journal of Social Sciences and Education Research, 5 (4), 418-433. https://doi.org/10.24289/ijsser.632336

Şahin, Ş., Arseven, Z., Ökmen, B., Eriş, H. ve İlğan, A. (2017). İşbirlikli Öğrenmeye Yönelik Tutum Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (1), 73-88.

Apaydın, Ç. (2011). Öğretim üyelerinin işe bağımlılık düzeyi ile iş-yaşam dengesi ve iş-aile yaşam dengesi arasındaki ilişki (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Günay, A., (2021). İşe Bağlı Duygusal Tükenmişlik: Bir ölçek uyarlama çalışması. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 30(1), 142-149. https://doi.org/10.35379/cusosbil.828921

Aslan, S. H., Alparslan, Z. N., Aslan, R. O., Kesepara, C. ve Ünal, M. (1998). İşe Bağlı Gerginlik Ölçeğinin sağlık alanında çalışanlarda geçerlik ve güvenirliği. Düşünen Adam, 11(2), 4-8.

Yıldız, A. (2018). Yeni mezun hemşirelerde İşe Hazır Olma Ölçeği’nin geçerliği ve güvenirliği (Yüksek Lisans Tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü.

Beyhan, A., & Ergün, A. (2022). Reliability and validity of the Turkish version of Work Readiness Scale for graduate nurses among senior nursing students. Journal of Nursology, 25(4), 230-237.

Akın, A., Kaya, Ç., Hamedoğlu, M. A., Akın, Ü., Arslan, S., Çelik, E., Çitemel, N. (2015). A preliminary psychometric investigation on the Relational Approach to Work Scale. Journal of European Education,5(1), 9-14. http://dx.doi.org/10.18656/jee.9140

Bulut, M. B. & Hovardaoğlu, İ. S. (2018). İşe Yatırım Ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Academic Social Science, 6(67), 468-482.