Ölçek Türleri: Öz Bildirim

Batuk, B. Aktu, Y., & Türk, N. (2025). Yapay Zeka Kabul Ölçeği Kısa Formu’nun psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Çukurova Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 34(Uygarlığın Dönüşümü-Sosyal Bilimlerin Bakışıyla Yapay Zekâ), 438-451. https://doi.org/10.35379/cusosbil.1695975

Polatgil, M. ve Güler, A. (2023). Yapay Zekâ Okuryazarlığı Ölçeğinin Türkçe’ye Uyarlanması. Sosyal Bilimlerde Nicel Araştırmalar Dergisi, 3(2), 99–114.

Kaya, F., Aydin, F., Schepman, A., Rodway, P., Yetişensoy, O., & Demir-Kaya, M. (2022). The roles of personality traits, al anxiety, and demographic factors in attitudes toward artificial intelligence. International Journal of Human–Computer Interaction, 1-18. https://doi.org/10.1080/10447318.2022.2151730

Türk, N., Batuk, B., Kaya, A., & Yıldırım, O. (2025). What makes university students accept generative artificial intelligence? A moderated mediation model. BMC Psychology, 13, 1257. https://doi.org/10.1186/s40359-025-03559-2

Ada, B. (2022). Yaratıcı Liderlik Ölçeği’nin Geliştirilmesi: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması. Milli Eğitim Dergisi, 51(233), 11 – 32. https://doi.org/10.37669/milliegitim.781845

Kuşci, İ., & Oğuz Duran, N. (2024). Yas Sürecinde Anlam Oluşturma Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 14(2), 414-427.https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1262672

Genç, F. Z., Yıldız, S., & Bilgili, N. (2023). Turkish adaptation and psychometric testing of the Awareness of Age-Related Change Scale. Current Psychology, 1-15.  https://doi.org/10.1007/s12144-023-05045-7

Şenel A. F.ve Seçer, İ. (2024, 18-21 Eylül). Yaşam Alanlarında Algılanan Yeterlik Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Güvenirlik ve geçerlik çalışması [Bildiri sunumu]. EDUCONGRESS2024, Diyarbakır, Türkiye.

Kim, H. J., Buyukgoze-Kavas, A., Duffy, R. D., & Perez, G. (Under review). A Cross-Cultural Validation of Psychology of Working Theory with Turkish Working Adults.

Sonmez, F. (2023). Psychometric properties of the Turkish version of the Aspiration Index and the relationship between aspirations and subjective well-being. International Journal of Happiness and Development, 8 (1), 28–43. http://doi.org/10.1504/IJHD.2023.10055261

Özcan, A. ve Tezel Şahin, F. (2023). Teknoferans: Teknoloji Cihazı Müdahale Ölçeği ve Yaşam Örneklerinde Teknoloji Müdahalesi Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (14), 1-24. https://doi.org/10.21733/ibad.976200

Sanberk, İ., & Zielke, M. (2018). The validity and reliability study on Turkish version of the Questionnaire of Changes in Experiencing and Behavior [Yaşantı ve Davranışlarda Değişim Ölçeği Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması]. Journal of Human Sciences, 15(3), 1394-1403. Doi: 10.14687/jhs.v15i3.5337

Alkasan, B., Ekşi, H. ve Demir, İ.H. (2025). Yaşantısal Kaçınma Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. O. S. M. Jomah ve A. Göktaş (Ed.), 13th International Conference On Scientific Research Congress Proceedings Book içinde (s. 457–464). Liberty Academic Publishers. 

Palanbek Yavaş, S., & Baysan, C. (2025). Turkish validation of a resilience scale from older people’s perspectives: Resilience Scale for Older Adults. PeerJ, 13, e18837. https://doi.org/10.7717/peerj.18837  

Say Şahin, D. , Zubaroğlu Yanardağ, M. & Yanardağ, U. (2019). The Development of a Risk Evaluation Scale for Elderly Patients with Home Healthcare. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi , 7 (2) , 76-88. DOI: 10.24998/maeusabed.635742

Kalaycı, I., Başalan İ̇z, F., & Kalınkara, V. (2022). Validity and reliability of Education Participation Scale (EPS-A) in Turkish older adults. Educational Gerontology, 1-14.

Gümüş Demir, Z. (2022). Yaşlılarda Psikolojik İyi Oluş Ölçeği’nin Geliştirilmesi. Senex: Yaşlılık Çalışmaları Dergisi, 6 (1), 16-32.  https://doi.org/10.24876/senex.2023.49

Genç, F. Z., Yıldız, S., & Bilgili, N. (2025). Turkish adaptation and psychometric test of the Health Literacy Scale in old age. Geriatric Nursing, 61, 91-97. https://dx.doi.org/10.1016/j.gerinurse.2024.10.043

Öztürk, İ., & Öz, B. (2021). Genç erkek ve kadın yol kullanıcılarının yaya ve sürücü davranışları arasındaki ilişkinin araştırılması. Psikoloji Çalışmaları, 41(2), 581-614. https://doi.org/10.26650/SP2020-0045

Demir, T. (2014). Yazma Öz Yeterlik Ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması .  e – Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi , 1 (2) , 28-35 .

Hamurcu, P., Şahin, İ. N., & Çelik, A. (2023). Yeme Arzusu Kabullenme ve Davranış Ölçeği’nin Türkçe uyarlamasının geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, (19), 19-32. https://doi.org/10.38079/igusabder.1109847

Düşgör, B. & Karaer, D. (2023). Examination of psychometric properties of the Turkish version of The Eating Disorders Diagnostic Scale-DSM5 (EDDS) . Ayna Klinik Psikoloji Dergisi , 10 (1) , 83-100 . https://doi.org/10.31682/ayna.1108509

Şahin, İ.N. (2022) Besin Bilgisi ve Yeme Tutumuna Yönelik Ölçek geliştirme: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması (Tez No.752830) [Yüksek Lisans Tezi, Üsküdar Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Yıldırır, S. C. & Çatır, İ. (2022). Yemek Sektöründe Hedonizm Etkisi Ölçeği geliştirme çalışması . Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi , 21 (82) , 718-737. https://doi.org/10.17755/esosder.992999

Hithit, M. (2021). Lise Öğrencilerinin Çevreye Dönük Tutumlarının Yeni Çevresel Paradigma Ölçeği ile İncelenmesi. Muhakeme Dergisi, 4 (1) , 46-58. https://doi.org/10.33817/muhakeme. 894779