Ölçek Kategorileri: 338 Yüksek Öğretim

Koç, S. ve Memduhoğlu, H. B. (2021). Üniversite öğrencilerinin kopya çekmeye yönelik genel eğilimlerinin belirlenmesi. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), 194-221. https://dx.doi.org/10.17240/aibuefd.2021.21.60703-565294

Gün, F., Turabik, T., Arastaman, G., ve Akbaşlı, S. (2019). Üniversite Öğrencilerinin Okul Bağlılığı Ölçeğinin Türk kültürüne uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(2), 507-520. http://dx.doi.org/10.17679/inuefd.457919

Şimşir, Z., Arslan, C., & Dilmaç, B. (2020). Üniversite Öğrencilerinin Temel İhtiyaçlarının Doyumu Ölçeğinin (ÜÖTİDÖ) Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 18(2), 940-955.

Tütüncüoğlu, M. (2012). Üniversite girişimciliği ve üniversite performansına etkileri: Türk üniversiteleri üzerine bir saha araştırması (Yüksek lisans tezi). Yaşar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul

Apaydın, Ç. ve Seçkin-Kapucu, M. (2017).Üniversiteyi Tercih Etme, akademik İtibar ve sosyal Etkinlik arasındaki ilişki: Akdeniz ve Eskişehir Osmangazi Üniversitesi lisans öğrencileri örneği.Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 23 (2),199-222.

Sevinç, T. S., ve Gizir, C. A. (2020). Üniversite Uyum Ölçeği'nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 49, 67-87. doi: 10.9779/pauefd.547409

Kangal, A. (2009). Üniversite Yaşam Kalitesi Ölçeğinin psikometrik özelliklerinin incelenmesi ve Türk üniversite öğrencilerine uyarlanması.(Yüksek lisans tezi). Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antalya.

Akkaya, N. & Sevindi, Z. E. (2015).Üniversitelerde okutulan ortak zorunlu Türk dili derslerine yönelik tutum ölçeği geliştirme . Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi , (39) , 111-122

Taşçı, G. (2018). Yükseköğretimde uluslararasılaşma: Türkiye örneği (1995-2014) [Yayınlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Battal, E. S., & Ekşi, H. (2026). Üniversiteye Bağlılık Ölçeği Kısa Formu’nun Türk kültürüne uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. G. Gürçay (Ed.), EGE 15. Uluslararası Sosyal Bilimler Kongresi bildiri kitabı içinde (Cilt 4, ss. 504-522). Academy Global Publishing House.

Gokcearslan, S., Yildiz Durak, H., Gunbatar, M.S., Atman Uslu, N., & Elci, A.N. (2025). Ethical and social risk awareness in generative AI (GenAI): The role of mindset and GenAI literacy. International Journal of Technology in Education (IJTE), 8(4), 914-937. https://doi.org/10.46328/ijte.1565

Çevik, C. ve Alat, K. (2012). Uygulama Öğretmenlerinin öğretmenlik Uygulaması Dersine Yönelik Tutum Ölçeği geliştirilmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(2), 359-380.

Güneş, H., & Uysal, H. H. (2025). Adaptation and validation of short form of the Foreign Language Enjoyment Scale (S-FLES) into Turkish. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi [Journal of Theoretical Educational Science], 18(1), 1-20.

Boduroglu, E., & Yigiter, M. S. (2025). Artificial intelligence scoring attitudes: Scale development and validation. Education and Information Technologies. Advance online publication.  https://doi.org/10.1007/s10639-025-13836-7

Akyol, M. E. ve Balcı Çelik, S. (2024). Yaşam planı refleksivite ölçeği: Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), 123-138. https://doi.org/10.33711/yyuefd.1324466

Deniz, S., ve Doğan, U. (2020). Yazarlığa İlişkin Öğrenci Tutum ve İnançlar Ölçeğinin Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), 384-395. http://dx.doi.org/10.17679/inuefd.577237

Topuzkanamış, E. (2014). Yazma stratejileri öğretiminin Türkçe öğretmenliği birinci sınıf öğrencilerinin yazılı anlatım başarısı ve yazma kaygısına etkisi (Tez No.: 354652) [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Çetin, E. ve Yavuz, Y. (2023). Yöneticilere Yönelik Ilımlı Beceriler Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Anadolu Eğitim Liderliği ve Öğretim Dergisi, 11(2), 325-341.        

Özkan, C. (2011). Eğitim Fakültesi öğrencilerini yüksek öğrenim görmeye yönelten nedenler ve sosyalleşme taktikleri: Mersin Üniversitesi örneği (Yüksek lisans tezi). Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.

​Ödemiş Keleş, N., & Sezgin, F. (2025). Yükseköğretim alanında yeni bir ölçek: Yükseköğretim Dinamik Yetenekler Ölçeği. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 23(3), 2350-2374. https://doi.org/10.37217/tebd.1742010

Karsantık, İ., ve Çeti̇n, M. (2020). Yükseköğretim Kültürü Ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (54), 258-281. doi: 10.21764/ maeuefd.607973

Ayduğ, D., & Ağaoğlu, E. (2022). Yükseköğretim Kurumlarına Yönelik Örgütsel Öğrenme Ölçeğinin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi ,18 (1), 1-25.

Balay, R., Kaya, A. ve Yıldırım, M. (2017). Yükseköğretim Kurumlarında İtibar Yönetimi Ölçeğinin geliştirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(3), 645-668.

Uğraş, M., Çil, E.(2014). Yükseköğretim kurumlarında İyi Eğitim için 7 prensip; Fakülte Envanteri isimli ölçeğin Türkçeye çevrilmesi ve ortaokul fen eğitimine uyarlanması. Turkish Journal of Educational Studies, 1(2), 61-89.

Polat, S., Arslan, Y. ve Yavaş, E. (2016). Üniversite seçim sürecinde üniversite imaj çekicilerinin önem düzeyi: Potansiyel üniversite öğrencileri üzerinde bir uygulama. Kastamonu Eğitim Dergisi, 24(4), 1919-1934.