Ölçek Kategorileri: 301 Eğitim Psikolojisi

Yeşil, R. (2015). Sivil Birey Özalgı Ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Journal of Educational Science (Jedus), 4, 104-116.

Karaduman, B. (2017). Sınav Stresi Ölçeğinin uyarlanması ve ölçme değişmezliğinin incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Eğitim Bilimler Enstitüsü, Bolu.

Ural, O., ve Erktin, E. (2013). Merkezi seçme sınavı hazırlıklarında veli katkısı: Bir ölçek çalışması. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 15(15), 183-192.

İlhan, M. ve Çetin, B. (2014). Sınıf Değerlendirme Atmosferi Ölçeğinin (SDAÖ) geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 39(176), 31-50.

Gizir, S., & Fakiroğlu, M. (2021). Sınıf duygusal iklimi ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. The Journal of International Education Science, 26(8), 33-49. https://doi.org/10.29228/INESJOURNAL.49073

Şentürk, C., & Baş, G. (2023). Classroom assessment beliefs of teachers: Scale validity and reliability study. Educational Research for Policy and Practice, 22, 301–323. https://doi.org/10.1007/s10671-023-09339-2

Öztürk, B. (2020). Sınıf Öğretmeni Adaylarına Yönelik Öğretmenlik Mesleği Genel Yeterlik Algısı Ölçeği’nin geliştirilmesi (Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi).

Kılıç, D. (2024). Sınıf Öğretmenleri için Matematik Kaygı Ölçeği: Ölçek uyarlama çalışması ve sınıf öğretmenlerinin matematik kaygı düzeylerinin belirlenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Fırat Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Toptaş, V., & Usluoğlu, B. (2023). Developing the Mathematical Misconception Awareness Scale for Primary School Teachers: A reliability study. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 9(2), 122-134. https://doi.org/10.38089/ekuad.2023.140

Bayat, S., & Yazar, T. (2022). Sınıf Öğretmenlerinin Değerler Eğitimi Öz-Yeterlik Ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(3), 1975-1993. Doi: 10.17679/inuefd.1163397 Bayat, S., & Yazar, T. (2022). Development of Primary School Teachers’ Values Educatıon Self Effıcıency Scale: A valıdıty and relıabılıty study. Inonu University Journal of the Faculty of Education, 23(3), 1975-1993. Doi: 10.17679/inuefd.1163397

Özeren, G. (2023). Demokrasi eğitimine ilişkin tutum ölçeği geliştirme çalışması [Yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi].

Öztürklü, Ç. (2011). İlköğretim 4 ve 5. sınıf öğrencilerinin sınıf öğretmenlerine yönelik duygusal destek davranış algılarının incelenmesi (Yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Güllü, H. (2021). Sınıf öğretmenlerinin matematiğe ilişkin inançlarının belirlenmesi: Ölçek uyarlama çalışması. (Yüksek Lisans Tezi). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.

Saydam, G. & Telli, S. (2016). Eğitimde Bir Araştırma Alanı Olarak Sınıfta Öğrenci-Öğretmen Kişilerarası İletişimi ve Öğretmen Etkileşim Ölçeği (QTI). Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Dergisi, 28(2), 23-45.

Kökçam, B. & Satan, A. (2022). Coping strategies with boredom in class: Scale development and validation. Research on Education and Psychology, 6 (2) , 207-227.

Üztemur, S. (2020). Middle School Students' Epistemological Beliefs: Development of a Scale Based on Vignettes and Scenarios. International Journal of Psychology and Educational Studies, 7(2), 165-176.

Avcı, S., & Özgenel, M. (2025). Homework completion and academic achievement: A multilevel study in high school settings. The Journal of Educational Research, 118(1), 1–18. https://doi.org/10.1080/00220671.2024.2431680

Ocakcı, E., & Samancı, O. (2024). Development of the “Social Studies Course Engagement Scale” for Elementary School Students. Journal of Education and Future(25), 15-30. https://doi.org/10.30786/jef.1284700

Kabakçı, Ö. F. (2006). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerin sosyal duygusal öğrenme becerileri. (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Kabakçı, Ö. F. ve Owen, F. K. (2010). Sosyal Duygusal Öğrenme Becerileri Ölçeği geliştirme çalışması. Eğitim ve Bilim, 35(157), 153-166.

Kılıç, C., & Alcı, B. (2022). Sosyal Duygusal Öğrenme ölçme aracının Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. E-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 13(1), 38-50. https://doi.org/10.19160/e-ijer.975137

Erzen, E., ve Odacı, H. (2021). Sosyal Medya Bozukluğu Ölçeği: Türkçe uyarlama çalışması. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, (51), 520-535.

Görgülü, D., & Demir, M. (2024). Sosyal Medya Liderliği Ölçeğinin Eğitim Örgütleri Örnekleminde Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 32(4), 587-599. https://doi.org/10.24106/kefdergi.1574346

Ekşi, H. ve Aslan, B. H. (2023, 8-9 Temmuz). Sosyal Medya Öğrenme Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması [Bildiri sunumu]. 1. Uluslararası Selçuk Bilimsel Araştırmalar Kongresi, Konya, Türkiye.

Güntürk, Z. Z., Yücel, B., Coşkun, E., Akkuş, Z. & Yaşın Tekizoğlu, F. (2026). Sosyal Medyada Mizah Tarzları Ölçeği’nin geliştirilmesi ve psikometrik değerlendirmesi. Klinik Psikoloji Dergisi, (Erken Görünüm). https://doi.org/10.57127/kpd.26024438.1776193