Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Uslu, N. (2018). Ortaokul öğrencilerinin kavramsal öğrenmede zihinsel durumlarının belirlenmesi: Ölçek geliştirme çalışması (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.

Şahin, Ç. ve Çepni, S. (2011). Yüzme-batma, kaldırma kuvveti ve basınç kavramları ile İlgili İki Aşamalı Kavramsal Yapılardaki Farklılaşmayı Belirleme Testi geliştirilmesi. Journal of Turkish Science Education (TUSED), 8(1), 79-110.

Şahin M., Ömeroğlu E., Turupcu Doğan A., Dağlıoğlu H., Bulut S., Sabancı O., Kukul V., KILIÇ ÇAKMAK E., KARATAŞ S. (2018). Development of “a scale of parent ınvolvement in ınclusive education environments for gifted and talented children”. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(3), 1007 – 1034. https://doi.org/10.14686/buefad.420776

Demir Sağlam, M. (2023). Kaynaştırma Eğitimi Alan Özel Gereksinimli Ortaokul Öğrencilerine Yönelik Fen Bilimleri Tutum Ölçeği’nin geliştirilmesi (Tez No: 793243) (Yüksek lisans tezi, Artvin Çoruh Üniversitesi). Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Cansız, N. ve Cansız, M. (2018). Kaynaştırma Eğitimi ile ilgili Düşünce, Tutum ve Endişe Ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kastamonu Education Journal, 26(2), 271-280. doi: :10.24106/ kefdergi.389872

Bayar, A., Özaşkın, A. G. ve Bardak, Ş. (2015). Kaynaştırma eğitimi ile ilgili duygular, tutumlar ve kaygılar ölçeğinin Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Electronic Turkish Studies, 10(3), 175-186.

Laçin, E., Taşlıbeyaz, H. (2019). Kaynaştırma Eğitimi Tutum Ölçeği (KETÖÇ) - öğretmen formu: Bir ölçek geliştirme çalışması. Uluslararası Karamanoğlu Mehmetbey Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(2), 120-132. https://doi.org/10.47770/ukmead.757721

Uçal Canakay, E. (2020). Kaynaştırma Eğitimine Yönelik Müzik Öğretmeni Özyeterliği Ölçeği geçerlik-güvenirlik çalışması. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 11(1), 195-209.

Uçal Canakay, E. (2020). Kaynaştırma Eğitimine Yönelik Müzik Öğretmeni Özyeterliği Ölçeği geçerlik-güvenirlik çalışması . Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi , 11 (1) , 195-209 .

Gürboğa, C. (2003). Kaynaştırma ortamında işitme engelli öğrencilerin yaşadıkları güçlüklerin incelenmesi(Yüksek lisans). Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.

Sarıçam, H., ve Kırbaş, F.(Nisan 2018). Kaynaştırma Uygulamaları Öğretmen Yeterlilik Ölçeği Türkçe versiyonunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. 17. Uluslararası Sınıf Öğretmenliği Sempozyumu'nda sunulan bildiri, Ankara.

Arslan, E. (2010). Kaynaştırma uygulamalarına katılan özel gereksinimli öğrencilerin sosyal kabul düzeylerinin belirlenmesine yönelik ölçek geliştirme çalışması (Yüksek lisans tezi). Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Burdur.

Meral, B.F. & Takunyacı, M. (2016). Turkish Adaptation, Validity and Reliability Studies of Teaching Mathematics in Inclusive Settings Survey. Sakarya University Journal of Education, 6(2), 97-107.

Bayar, A. (2015) Kaynaştırma Uygulamalarında Öğretmen Yeterliği Ölçeği’nin Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması.Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD) ,16(3), 71-85.

Ahmetoğlu, E., Ünal, A. M. ve Ergin, D. Y. (2016). Kaynaştırma Uygulamalarının Başarısını Etkileyen Etmenler Ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(2), 167-175.

Er Sabuncuoğlu, D. M., Çırak, Y., Mutlu, İ. (2021).Kaynaştırma/Bütünleştirme Eğitimi Hakkındaki Düşüncelerim Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 8(2), 174-204.

Kara, C. (2015). Kaynaştırmaya ilişkin eğitimci görüşleri aracı: Bir ölçek geliştirme çalışması (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.

Kırcaali-İftar, G. (1996). Kaynaştırmaya İlişkin Görüşler Ölçeği’nin geçerlik ve güvenirlik bulguları (The psychometric characteristics of the Turkish version of Opinions Relative to Integration of Students with Disabilities). 6. Özel Eğitim Günleri Poster Bildirisi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara, Türkiye.

Usta, M. E., Çetin, G. ve Arıkan, İ. (2022). Sınıf yönetimi sürecinde öğretmenlerin kaynaştırmaya yönelik tutumlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. Trakya Eğitim Dergisi, 12(1), 119-132.

Ateş, A., & Sis, N. (2016). İkinci Dil Olarak Türkçe Öğretimi için Kelime Bilgisi Ölçeği Uyarlaması. Turkish Studies – International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 11(19), 95-106.

Memiş, M. R. (2019). Kelime öğretim stratejileri ölçeği: Geliştirme, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Journal of Turkish Studies, 14(4), 2579-2593.

Avşar Tuncay, A., ve Dedeoğlu, H. (2020). Kelime Tanıma Envanteri tasarımı ve geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), 198-218. https://doi.org/10.17860/mersinefd.570625

Afacan, Ş. (2018). Keman eğitimi öğrenme stratejileri ölçeğinin geliştirilmesi ve öğrenme stratejileriyle desenlenmiş etkinliklerin öğrencilerin öğrenme stratejilerini kullanmalarına ve keman performanslarına etkisi (Doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Bayköse, N. (2018). Kendinle Konuşma Ölçeği’nin (KKÖ) deden eğitimi dersi için geçerlilik ve güvenilirliği. Kilis 7 Aralık Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 8-16.

Bal İncebacak, B. & Ersoy, E. (2022). Development of a Mathematical Language Scale in Fraction Teaching (MLSFT). Participatory Educational Research (PER), 9(2), 71-87.