Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Atar, C. & Erdem, C. (2020). A sociolinguistic perspective in the analysis of English textbooks: Development of a checklist. Research in Pedagogy, 10(2), 398-416. doi:10.5937/IstrPed2002398A

Akman, S. ve Senemoğlu, N. (2025). İngilizce Dersi Akademik Özgüven Ölçeği geliştirme çalışması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi [PAÜEFD], 64, 252-271. https://doi.org/10.9779/pauefd.1455275

Kara, A. (2003). Duyuşsal boyut ağırlıklı bir programın öğrencilerin duyuşsal gelişimine ve akademik başarısına etkisi (Adıyaman ili örneği) (Doktora tezi). Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ.

Bodur, Z. Y., & Aktan, S. (2023). Adaptation and Validation of the Responsive Environmental Assessment for Classroom Teaching (REACT): The Dimensionality of Student Perceptions of the Instructional Environment to Turkish for EFL Classrooms. The Literacy Trek, 9(1), 47-68.

Aydoğmuş, M. & Kurnaz, A. (2017). Ortaokul İngilizce Dersi Tutum Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirliği . Eğitim Bilim ve Teknoloji Araştırmaları Dergisi , 2 (2) , 14-24 .

Takkaç-Tulgar, A. (2018). Development of a Scale Measuring Attitudes Towards English Lesson: A study of reliability and validity. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8, 233-244. doi: 10.29029/busbed.354812

Orakcı, Ş. (2017). Öğrenen özerkliğine dayanan öğretim etkinliklerinin 6. sınıf öğrencilerinin İngilizce başarılarına, tutumlarına, öğrenen özerkliklerine ve kalıcı öğrenmelerine etkisi, (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Keskin, A. (2003). İlköğretim ll. kademe öğrencilerinin İngilizce'ye yönelik tutumları ile akademik başarıları arasındaki ilişkiler(Yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Cihanoğlu, M.O. (2008). Alternatif değerlendirme yaklaşımlarından öz ve akran değerlendirmenin işbirlikli öğrenme ortamlarında akademik başarı, tutum ve kalıcılığa etkileri (Doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Şahinel, M. G. (2002). Etkin öğrenme modeline dayalı öğretimin İngilizce tümleşik dil becerilerinin geliştirilmesine etkisi. ( Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Gökdemir, C. V. (2003). Üniversitede İngilizce hazırlık programına devam eden öğrencilerin İngilizce derslerinde karşılaştıkları sorunlar (Doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Arslan, A & Sağlam, D. (2018). The development of English Language Skills Self-Efficacy Scale for higher education students,International Journal of Psycho-Educational Sciences, 7, (2)

Kurtaman, E., Arslan, A. (2012). Üniversite hazırlık programı öğrencilerinin İngilizce Dil Laboratuvar Dersine yönelik tutumlarının belirlenmesi. Uluslararası Egitim Programları ve Ögretim Çalısmaları Dergisi, 2(4), 67-77.

Mehdiyev, E., Usta, H. G., & Uğurlu, C. T. (2017). İngilizce Dil Öğreniminde Güçlükler Ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 13(3), 411-429.

Mehdiyev, E., Uğurlu, C. T., & Usta, H. G. (2017). İngilizce Dil Öğreniminde Güçlükler Ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 13 (3), 411-429

Orakcı, Ş. (2018). İngilizce Dinleme Kaygısı Ölçeği’nin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Asian Journal of Instruction, 6, 40-51.

Gömleksiz, M. N. (2003) İngilizce duyuşsal alana ilişkin bir tutum ölçeğinin geçerlik ve güvenirliği. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), 215-226 http://web.firat.edu.tr/sosyalbil/dergi/arsiv/cilt13/sayi1/215-226.pdf

Özaydın-Cengizhan, L. (2006). Üniversitelerin İngilizce hazırlık sınıfı öğretim programlarının karşılaştırılması (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Özaydın-Cengizhan, L. (2006). Üniversitelerin İngilizce hazırlık sınıfı öğretim programlarının karşılaştırılması(Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Hancı-Yanar, B. ve Bümen, N.T. (2012). İngilizce İle İlgili Özyeterlik İnancı Ölçeğinin geliştirilmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 20(1), 97-110.

Şerabatır, S. (2008). İlköğretim 6.ve 7.sınıf öğrencilerinin ingilizce dersinde kullandıkları kelime öğrenme stratejileri (Yüksek lisans tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.

Orakcı, Ş. (2018). İngilizce Konuşma Kaygısı Ölçeği’nin geçerlik ve güvenirlik çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 5(9),1-28.

Alkan, H., Bümen, N., ve Uslu, Ö. (2019). İngilizce Konuşma Kaygısı Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanma çalışması. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39(2), 1157-1180.

Demirdöken, G., & Okur S. (2023). Psychometric properties of Speaking Anxiety Scale and an interdisciplinary investigation with serial mediation analysis. Innovation in Language Learning and Teaching, 17(3), 706-722. https://doi.org/10.1080/17501229.2022.2123920

Önal, N., & Tanık-Önal, N. (2019). İngilizce Mobil Öğrenme Tutum Ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 283-289. http://dx.doi.org/10.18506/anemon.427582