Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Yeşilyurt, S. ve Gül, Ş. (2009). Biyoloji Tutum Ölçeği. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 239-258.

Sucuoğlu, H. (2003). İşbirlikli öğrenmenin öğrencilerin yükleme, edim ve strateji kullanımları üzerindeki etkileri ve işbirlikli öğrenme gruplarındaki etkileşim örüntüleri (Doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Açıkgül-Fırat, E., Çavuş, E., Turan-Gürbüz, G., & Öztürk, S. (2021). Biyoteknoloji Okuryazarlık Envanteri: Geliştirme, geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Kastamonu Education Journal, 29(1), 25-36. doi: 10.24106/kefdergi.4155.

Öcal, E. (2012). İlköğretim fen bilgisi öğretmenlerinin biyoteknoloji (genetik mühendisliği) farkındalık düzeyleri (Yüksek lisans tezi). İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.

Çağatay, Ü. (2022). Eğitim yöneticilerinin yöneticilikten ayrılma niyetleri ile bıkkınlık ve tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Tez No. 762906) [Yüksek lisans tezi, İzmir Demokrasi Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Gurkan, S. N., & Yazgin, E. (2022). Parents’ gender socialization behaviors. Hong Kong Journal of Social Sciences,  59, 29-38.  

Çilengir, M. D. ve İzmirli, S. (2023). Blok tabanlı programlama öğretiminde oyunlaştırma yaklaşımı kullanımının başarı ve motivasyona etkisi. International Journal of Computers in Education, 6(2), 79-103. https://doi.org/10.5281/zenodo.10447397

Altun, A. ve Kasalak, İ. (2018). Blok Temelli Programlamaya İlişkin Öz-Yeterlik Algısı Ölçeği geliştirme çalışması: Scratch örneği. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 8(1), 209-225.

Gül, V. (2008). Boş zaman etkinliklerinin okuduğunu anlama ve okumaya yönelik tutumlar üzerindeki etkililiği (Yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Özay-Köse, E. ve Gül, Ş. (2019). Botanik Bahçelerine Yönelik Görüş Belirleme Ölçeği: Güvenirlik ve geçerlik çalışması.Ormancılık Araştırma Dergisi, 6(2), 108-118.

Erden-Kurtoğlu, M., & Seferoğlu, S. S. (2020). A scale development study: Computer Education and Instructional Technology Graduate's Perceived Pedagogical Competency Scale. SDU International Journal of Educational Studies, 7(1), 45-59. doi: 10.33710/sduijes.613960

Özata, C. & Kalyoncu, N. (2021). Bağlama eğitiminde başlangıç düzeyine yönelik bir performans değerlendirme ölçeği geliştirme. Eurasian Journal of Music and Dance, 2021(19), 1-25.

Yoleri, S. (2010). Bracken Temel Kavram Gelişimi Ölçeği ifade edici Türkçe formunun oluşturulması ve temel kavramlarla kişilerarası problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Doktora tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Bütün Ayhan, A., ve Aral, N. (2007). Bracken Temel Kavram Ölçeği-gözden geçirilmiş formunun altı yaş çocukları için uyarlama çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 42-51.

Uğurtel, Üstünel, A. (2007). Bracken Temel Kavram Ölçeğı Gözden Geçırılmış Formu’nun geçerlık ve güvenırlık çalışması (Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden edinilmiştir.

Aslan, C., Doğuş, M., Okyar, S., ve Kan, A. (2019). Braille (Kabartma) Yazıya Yönelik Tutum Ölçeği geliştirme çalışması. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39(1), 271-295.

Aslan, C., Doğuş, M., Okyar, S., ve Kan, A. (2019). Braille (Kabartma) Yazıya Yönelik Tutum Ölçeği geliştirme çalışması. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39(1), 271-295.

Aslan, C., Doğuş, M., Okyar, S., & Kan, A. (2019). Braille (Kabartma) Yazıya Yönelik Tutum Ölçeği (BYTÖ) geliştirme çalışması. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi (GEFAD), 39(1), 271–295. https://doi.org/10.17152/gefad.429774

Yıldırım, K. (2016). Branş öğretmenlerinin okuma becerilerini kendi öğretim alanlarında kullanmalarına yönelik inançları: Bir ölçek geliştirme çalışması. International Journal Of Eurasia Social Sciences, 7 (24), 99-111.

Kayaalp, L. , Aygölü, F. , Alsancak, B. , Düzen, E. & Doğangün, B. (2010). Brunet Lézine gelişim ölçeği Türkiye uyarlaması: Normlar geçerlik ve güvenirlik Özgün Araştırma. Türk Pediatri Arşivi, 45(2), 86-95. https://doi.org/10.4274/tpa.45.86

Elçi, A. C., & Sarı, M. (2016). Bilişim teknolojileri ve yazılım dersinde dijital vatandaşlık: Bir ölçek geliştirme çalışması.Journal of Human Sciences, 13(2), 3602-3613. doi:10.14687/jhs.v13i2.3838

Esen-Aygün, H., & Şahin-Taşkın, Ç. (2018). Investigating of perceptions on classroom climate for third and fourth graders. Pegem Journal of Education and Instruction, 8(2), 327-352. doi: 10.14527/pegegog.2018.014

Ener, D. (2020). Bulaşıcı Hastalıklar Risk Farkındalığı ve Korunma Ölçeği geliştirme (Yüksek lisans tezi). Erciyes Üniversitesi.

Gökoğlu, S. ve Çakıroğlu, Ü. (2019). Sanal gerçeklik temelli öğrenme ortamlarında bulunuşluk hissinin ölçülmesi: Bulunuşluk Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 9(1), 169-188.

Hamutoğlu, N. B. (2018). Bulut bilişim teknolojileri kabul modeli 3: Ölçek uyarlama çalışması. Sakarya University Journal of Education, 8(2), 8-25. Doi: 10.19126/suje.297586