Ölçek Kategorileri: 125 Öğrenme Süreçleri

Yavuzalp, N., & Özdemir, Y. (2020). Öz-Düzenlemeli Çevrimiçi Öğrenme Ölçeği'ni Türkçe’ye uyarlama çalışması.Yükseköğretim Dergisi, 10(3), 269–278. doi:10.2399/yod.19.512415

Kırmızıgül, A., Kızkaplan, O., Önal, N (2022). Öz-düzenlemeli Öğrenmenin Uygulanmasına İlişkin Öğretmen Öz-yeterlik Ölçeği’nin Türkçe’ye Uyarlanması: Öğretmen Adayları Örneklemi. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 12(2), 369 – 379.

Turan, S. (2009). Probleme dayalı öğrenmeye ilişkin tutumlar: öğrenme becerileri ve başarı arasındaki ilişkiler (Yayınlanmamış doktora tezi). Hacettepe Tıp Fakültesi, Ankara.

Leana-Tascilar, M. Z. (2015). Öz-düzenleyici Öğrenme-7 Ölçeğinin Türkçe versiyonunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Üstün Zekâ ve Egitim Dergisi, 5(1), 21-43.

Aşkın-Tekkol, İ. ve Demirel, M. (2018). Öz-Yönetimli Öğrenme Becerileri Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 9, 85-100. doi: 10.21031/epod.389208

Demircioğlu, Z. I., Öge, B. , Fuçular, E. E., Çevik, T., Denizci-Nazlıgül, M. & Özçelik, E. (2018). Reliability, validity and Turkish adaptation of Self-Directed Learning Scale (SDLS). International Journal of Assessment Tools in Education, 5, 235-247. doi: 10.21449/ijate.401069

Haşlaman, T. (2011). Çevrimiçi öğrenme ortamının öğretmen ve öğrencilerin özdüzenleyici öğrenme becerileri üzerindeki etkisi (Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Kadıoglu, C., Uzuntiryaki, E. ve Aydın, Y. Ç. (2011). Özdüzenleyici Öğrenme Stratejileri Ölçeğinin (ÖÖSÖ) geliştirilmesi. Egitim ve Bilim, 36(160), 11-23.

Burak, Y., Acar, İ. H., & Özdemir, E. (2023). Özel gereksinimli çocuğa karşı prososyal davranış ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Manisa Celal Bayar University Journal of the Faculty of Education, 11(2), 153-174. https://doi.org/10.52826/mcbuefd.1340019

Özen, Y. (2017). Do we have a free will? – Developing a free will scale and relationship of free will development with demographic variables. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi (INES Journal), 4(10), 1-20.

Şahin, E. ve Erden, M. (2009). Özyönetimli Öğrenmeye Hazırbulunuşluk Ölçeği'nin (ÖYÖHÖ) geçerlik ve güvenirlik çalışması. Education Sciences, 4(3), 695-706.

Çardak, Ç.S.,& Güven, M. (2014). Assessment of the reliability and validity of PLSI in a Turkish higher education institution. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 4(2), 108-132.

Kudubeş, A. A., Semerci, R., Özbay, S. Ç., Ay, A., & Boztepe, H. (2023). Development and psychometric analysis of a Pediatric Oncology Nurses’ Educational Needs Scale. Pediatric Blood & Cancer, 70 (5), e30285. Doi: 10.1002/pbc.30285

Keleş, G. (2020). Pişirme ve Yiyecek Hazırlama Becerileri Ölçeği’nin Türkçe geçerlik ve güvenirliğinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi) Başkent Üniversitesi.

Soycan, M., & Hamzaoğlu Birer, A. R. (2018). Piyano dersine yönelik tutum ölçeği geliştirme çalışması. Turkish Studies – Educational Sciences, 13(11), 1237-1248. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.13493

Kardeş, B., Onuray-Eğilmez, H. (2017). Piyano Eğitimine Yönelik Bilişsel Başarı Testi geliştirme çalışması. International Journal of Human Sciences, 14 (4), 4671-4677.

Kıral-Demir, B., & Katrancı, Y. (2023). Problem Çözmeye Yönelik Öz-Yeterlik Ölçeği geliştirme çalışması. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi, 6(2), 374-394. https://doi.org/10.33400/kuje.1221777

Turan, S. (2009). Probleme dayalı öğrenmeye ilişkin tutumlar, öğrenme becerileri ve başarı arasındaki ilişkiler (Yayınlanmamış doktora tezi).Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, Ankara

Turan, S., Demirel, Ö. (2009). Probleme Dayalı Öğrenmeye İlişkin Tutum Ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 34 (152), 15 – 29.

Besalti, M., Akdeniz Kudubeş, A., Kudubeş, İ. E., Özbay, Ö., Durmuş Sarıkahya, S., & Çınar Özbay, S. (2026). Development and Psychometric Evaluation of the Problematic Generative Artificial Intelligence Use Scale Among Turkish University Students. International Journal of Human–Computer Interaction, 1–18. https://doi.org/10.1080/10447318.2026.2652063

Otrar, M. ve Kuyucak, E. (2019). Sağlık Bilimleri Alanında Öğrenim Gören Üniversite Öğrencileri için Öğrenme Stilleri Ölçeği (SB-ÖSÖ) geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sixth International Mediterranean Social Sciences Congress (MECAS) 3-5 Eylül, Milan, İtalya. Erişim adresi: https://webyonetim.bandirma.edu.tr/Content/Web/Yuklemeler/DosyaYoneticis...

Çarkçı, J. (2019). Sahne Sanatları Opera Bale Tiyatro Sanatçıları ve Öğrencilerine Yönelik Performans Kaygısı ve Öz-Yeterlilik Ölçeği geliştirme çalışması (Tez no. 580429) (Yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa).

Kayar, M. Y., & Umdu Topsakal, Ü. (2026). Developing and validating the motivation toward virtual reality scale: its associations with science anxiety, academic buoyancy, and grit. International Journal of Science Education, 1–29. https://doi.org/10.1080/09500693.2026.2638436

Hamutoglu, N. B. , Gemikonakli, O. , Savasci, M. & Gultekin, G. S. (2018). Sanal Öğrenme Ortamı Memnuniyetini Değerlendirmeye Yönelik Bir Ölçeğin geliştirilmesi. International Journal of Assessment Tools in Education, 5(2), 201-222. https://doi.org/10.21449/ijate.345150

Yüvrük, E., & Kapucu, A. (2024). Sezgisel ve Ayrıntılayıcı Düşünme Eğilimi Ölçeği’nin (SADE) Türkçeye uyarlanması ve psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Klinik Psikoloji Dergisi, 8(3), 384-404