Ölçek Kategorileri: 110 Gelişim Psikolojisi -Genel

Taffe, İ. (1992). Reliability and validity of Formative Evaluation and Teaching Aids for Preschool Objectives (Master's thesis). Boğaziçi University Institute of Social Sciences, İstanbul.

Çiçek, İ., & Çeri, V. (2021). Olumlu Çocukluk Yaşantıları Ölçeği: Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Humanistic Perspective, 3(3), 643-659.

Bayar, Ö. ve Tuzgöl Dost, M. (2018). Olumsuz Yaşam Olayları Kontrol Listesi’nin geliştirilmesi [Bildiri sunumu]. 20. Uluslararası Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, Samsun, Türkiye. Bayar, Ö. (2016). Üniversite öğrencilerinde öz-şefkatin yordayıcıları olarak bağlanma tarzı ve algınanan sosyal destek (Tez No. 454927)  [Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi ]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Döğer Şenel, S. S., & Çetin, A. (2025). Restorative Justice Approaches Scale: Scale development and psychometric evaluation. Child & Youth Services, 1-16. https://doi.org/10.1080/0145935X.2025.2605336

Uçanok, Z. (2001). Gelişimsel Düzenleme Modeli çerçevesinde genç yetişkin, orta yaş ve yaşlılıkta kontrol stratejilerinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Daşıkan, Z., Paker, S., Altıntaş, R. Y., Kazankaya, F., & Bakır, S. (2022). Validity and reliability study of the Turkish version of the Aging Anxiety Scale for Middle‐Aged Women. Perspectives in Psychiatric Care, 58(4), 2918-2926. https://doi.org/10.1111/ppc.13141

Taşkın, S., & Gençtanırım Kurt, D. (2024). Ortaokul Öğrencileri için Antisosyal Davranış Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Journal of Cognitive-Behavioral Psychotherapy and Research, 13(1), 24–33. https://doi.org/10.5455/JCBPR.158629 

Özgül, F., Semiz, K., & Kangalgil, M. (2023). Ortaokul Öğrencileri için Bedensel Okuryazarlık Tutum Ölçeği’nin geliştirilmesi. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 6(1), 1-12.

Yaman, S. (2016). Ortaokul Öğrencileri İçin Fen Öğrenmeye Yönelik Öz-Yeterlik İnanç Ölçeği Uyarlaması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(2), 123 – 140.

Çiftcibaşı, F., Korkmaz, Ö. ve Karamustafaoğlu, S. (2020). Ortaokul öğrencileri için yaşam boyu öğrenme becerileri ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(1), https://doi.org/211–226.10.17556/erziefd.618167 

Kocakülah, A. & Uslu, N. (2018). Ortaokul Öğrencilerinin Kavramsal Öğrenmede Zihinsel Durumlarının Belirlenmesi: Ölçek Geliştirme Çalışması . Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi , 12 (2) , 572-593 . DOI: 10.17522/balikesirnef.506473

Yardımcı F. ve Başbakkal, Z. (2010). Ortaokul Öz-Yeterlilik Ölçeğinin geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 11(4), 321-326.

Küçükgöz, M. (2026). Otizmli çocuğu olan ebeveynlere problem davranışlarla baş etme becerisi kazandırmaya yönelik geliştirilen Ebeveyn Eğitim Programı’nın etkililiğinin incelenmesi (Tez No. 991261) [Doktora tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Tuna, Z., & Şenol-Çelik, S. (2012). Otonomi Değerlendirme Ölçeğinin 65 yaş ve üstü bireylerde geçerlilik-güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 19(1), 51-61.

Sevim, E., & Otrar, M. (2021). Öyküsel Kimlik Farkındalığı Ölçeğinin (ÖKFÖ) Türkçe formunun geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 29(3), 769-777.

Kuşcu,Y. (2014). Oyun Davranışlarını Değerlendirme Ölçeği'nin Türkçe'ye uyarlanması ve 36 – 72 aylık çocukların oyun davranışlarının incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.

Ertaş, E. (2020). Oyun Oynama Bozukluğu Ölçeği – Ebeveyn formunun geliştirilmesi (Uzmanlık Tezi). Bezmialem Vakıf Üniversitesi, Tıp Fakültesi.

Bayer, A., Çağdaş, A. ve Kayılı, G. (2019). 3-6 yaş çocukları için öz bakım becerileri değerlendirme testi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, doi: 10.9779/pauefd.516623

Gökalp, A., Üztemur, S., & Köse, T. Ç. (2026). Psychometric properties, Rasch analysis, and measurement invariance of the Turkish Brief Self-Control Scale in early adolescents: Exploring the mediating role of responsibility in the self-control and patience association. Frontiers in Psychology, 17, e1829371. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2026.1829371

Karataş, Z. ve Tagay, Ö. (2021). Özel/üstün yetenekli ortaokula devam eden ön ergenler için sosyal beceri ölçeğinin geliştirilmesi ve psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 51, 367-392. doi:10.9779/pauefd.746428.

Özdemir, K ve Özkul, A. S. (2023). Özür dileme motivasyonları ölçeği: Bir ölçek uyarlama çalışması. Yalvaç Akademi Dergisi, 8(2), 62-73. https://doi.org/10.57120/yalvac.1306842

Topal, K., Güngör, R., Çoban, H., Şahintürk, S., Kırmızıkaya, E., ve Şendil, T. G. (2021). Üniversite Öğrencilerinde Partner Sosyotelizmi, Bağlanma ve Algılanan Romantik İlişki Kalitesi Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi. Ulakbilge Sosyal Bilimler Dergisi, 58, 462–475. doi: 10.7816/ulakbilge-09-58-09

Alemdar, E. ve Kahraman, S. (2023). Annelerin Paylaşan Ebeveynlik (sharenting) Eylemlerini İnceleyen Ölçek geliştirme çalışması. International Journal of Social Sciences and Education Research, 9 (1), 70-82 . https://doi.org/10.24289/ijsser.1220169

Taştepe, T. ve Köksal Akyol, A. (2019). 36-47 aylık çocuklarda peabody motor gelişim ölçeği-2'nin uyarlama çalışması ve motor gelişiminin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 48(223), 61-82.

Aydoğdu, F. (2022). Developing a Peer Relationship Scale for Adolescents: A validity and reliability study. Current Issues in Personality Psychology, 9(1), 164-176. https://doi.org/10.5114/cipp.2021.109461