Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Serin, O., Bulut-Serin, N. ve Saygılı, G. (2010). İlköğretim düzeyindeki Çocuklar İçin Problem Çözme Envanteri’nin (ÇPÇE) geliştirilmesi. İlköğretim Online, 9(2), 446-458.

Konca, A.S., Baltacı, Ö., & Akbulut, Ö.F. (2022). Problematic Technology Use Scale for Young Children (PTUS-YC): Validity and reliability study. International Journal of Assessment Tools in Education, 9(2), 267-289.https://doi.org/10.21449/ijate.888936

Konca, A.S., Baltacı, Ö., & Akbulut, Ö.F. (2022). Problematic Technology Use Scale for Young Children (PTUS-YC): Validity and reliability study. International Journal of Assessment Tools in Education, 9(2), 267 289. https://doi.org/10.21449/ijate.888936

Kayıran, D. (2025). Development of the Pictorial Values Scale for Children: A validity and reliability study. Değerler Eğitimi Dergisi, 23(50), 527–556. https://doi.org/10.34234/ded.1706695

Gökdemir, M. E. ve Ekşi, H. (2023). Çocuklar için Rosenberg benlik saygısı ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. T. Erdoğmuş ve Ş. Karabatak (Ed.), 11. Türkiye lisansüstü çalışmalar kongresi bildiriler kitabı – I içinde (s. 267-280). İlem.

Ercan, E., Ercan, E. S., Akyol-Ardıç, Ü. ve Uçar, S. (2016). Çocuklar için Saldırganlık Ölçeği Anne-Baba Formu:Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 17(Ek1), 77-84.

Ulu, E. (2018). Çocuklar İçin Saldırganlık Ölçeği Öğretmen Formunun geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 19(1), 59-67. doi: 10.5455/apd.277472

Gençdoğan, B. (2008). Psychometric properties of the Turkish version of the Children’s Self-Report Social Skills Scale. Social Behavior & Personality, 36(7), 955-964.

Karakaya, C., Özsavran, M., & Kurt, A. (2024). The Social Exclusion Scale for Children (SESC): A Validity and Reliability Study in Turkish. Journal of Social Service Research, 1–13. https://doi.org/10.1080/01488376.2024.2375518

Samancı, O., Ocakcı, E, & Seçer, İ. (2018). Developing scale for determining the social participation skills for children and analyzing its psychometric characteristics. International Education Studies, 11(6), 92-98.  https://doi.org/10.5539/ies.v11n6p92

Dereli-İman, E. (2013). Çocuklar İçin Sosyal Problem Çözme Ölçeği’nin 6 yaş grubu İçin Türkiye uyarlaması ve okul öncesi davranış problemleri ile sosyal problem çözme becerileri arasındaki ilişkiler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(1), 479-498.

Dereli İman E (2013). Çocuklar İçin Sosyal Problem Çözme Ölçeği’nin 6 yaş grubu için Türkiye uyarlaması ve okul öncesi davranış problemleri ile sosyal problem çözme becerileri arasındaki ilişkiler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(1), 479 – 498.

Kay, M. A., & Sağlam, M. (2024). Çocuklar için Sosyal Yeterlilik Ölçeği: Bir ölçek uyarlama çalışması. Artuklu Humanities, (17), 25-36. https://doi.org/10.46628/ahu.1540889

Şar, A., Işıklar, A., Özçelik, B. ve Özbay, A. (2015). Çocuklar İçin Utangaçlık Ölçeği’nin Türkçe formu’nun geçerliği ve güvenirliği. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (30), 123-137.

Akın, A. Sarıçam, H., Akkuş, Z., Akın, Ü., Bilgin, O., & Uğur, E. (2014). Çocuklar İçin Üzüntü Yönetimi Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. 13. Sınıf Öğretmenliği Kongresi, 29-31 Mayıs, Kütahya.

Kaya, A. (2005). Çocuklar İçin Yalnızlık Ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eurasian Journal of Educational Research, 19, 220-237.

Duyan, V., Var, E. Ç., & Kılıç, E. (2015). The daptation Study of the Loneliness Scale for children to Turkısh. Turkish Journal of Family Medicine & Primary Care, 9(2), 40-45. doi: 10.5455/tjfmpc.180061

Erten-Tatlı, C. (2017). Çocuklarda yaratıcı düşünme becerilerinin saptanması ve okul psikolojik danışmanlarının farkındalığının incelenmesi (Yayınlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Güven, Y., Yılmaz, H., & Efe Azkeskin, K. (2024). Çocuklar için Yaratıcı Kişilik Özellikleri Ölçeği’nin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 15(2), 1285-1307. https://doi.org/10.51460/baebd.1454136

Altay, D. ve Ekşi, H. (2018, Ekim). Çocuklar için yaşam doyumu ölçeği geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. 5. Uluslararası Eğitim Bilimleri Sempozyumu'nda sunulan tam metin bildiri (ss. 354-362), İstanbul, Türkiye.

Çakın-Memik, N., Ağaoğlu, B., Coşkun, A., Üneri, Ö.Ş. ve Karakaya, I. (2007). Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeğinin 13-18 yaş ergen formunun geçerlik ve güvenilirliği. Türk Psikiyatri Dergisi, 18(4), 353-363.

Çakın-Memik, N., Ağaoğlu, B., Coşkun, A. ve Karakaya, I. (2008). Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeğinin 8-12 Yaş Çocuk Formunun geçerlik ve güvenirliği. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 15(2), 87-98.

Kocaadam-Bozkurt, B., Köksal, E., & Özalp Ateş, F. S. (2022). Mindful eating questionnaire for children: validation and reliability in Turkish children. Mindfulness, 13(6), 1469-1478.

Altıntaş, M. (2014). Çocuklar İçin Zihin Kuramı Test Bataryası'nın 4-5 yaş Türk çocuklarına uyarlanması, geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek lisans tezi, Haliç Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi adresinden edinilmiştir.

Fakirullahoğlu, A. M. ve Köseoğlu, A. (2021). Çocuklar İçin Zorbalığa Yönelik Tutum Ölçeği’nin geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Humanistic Perspective, 3(3), 593-609. https://doi.org/10.47793/hp.975578