Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Alav, A. K., ve Gürkan, F. S. (2021). Çocuklar için (10-14 yaş grubu) Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu Kendini Değerlendirme Ölçeği güvenirlik ve geçerlilik çalışması. European Journal of Educational & Social Sciences, 6(1), 1-25.

Coşkun, K. & Kara, C. (2019). Moral İdentity Test (MIT) for Children: Reliability and validity. Psicologia: Reflexão e Crítica, 32(7), 1-8. https://doi.org/10.1186/s41155-019-0120-9

Kök, M., ve Çakıcı, A. (2017). Çocuklar İçin Ahlaki Olgunluk Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. 21. Yüzyılda Eğitim Ve Toplum Eğitim Bilimleri Ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(18), 711-730.

Demirtaş, S. (2011). Çocuklar için Aile İlişkileri Ölçeği’nin geliştirilmesi (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara

Demirtaş-Zorbaz, S. ve Korkut-Owen, F. (2013). Çocuklar İçin Aile İlişkileri Ölçeği’nin geliştirilmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4 (39), 58-67. .

Bulut, E., Aksoy, B., Kahriman, I., & Bektaş, M. (2026). Investigation of the psychometric properties of the Turkish version of the Perceived Stress Scale for Kids (PeSSKi): A study of validity and reliability. Journal of Pediatric Nursing, 86, 603-613. https://doi.org/10.1016/j.pedn.2025.12.011

Aslan, D. ve Köksal-Akyol, A. (2016). Çocuklar için Bakış Açısı Alma Testi (ÇBT)’nin geliştirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 17(3), 207-221.

Yam, F. C.(2019, Ekim). Çocuklar için Takdir Ölçeğinin Türk kültürüne uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ş. Şentürk (Ed.), Ondokuz Mayıs Üniversitesi Uluslararası 100. Yıl Eğitim Sempozyumu Bildiriler Kitabı içinde (ss.164-172). Samsun: Ondokuz Mayıs Üniversitesi.

Erden, G., ve Celik, C. (2024). Çocuklar için Belirsizliğe Tahammülsüzlük Ölçeği: Güvenirlik, geçerlik ve uyarlama çalışması. Klinik Psikiyatri Dergisi, 27, 150-160.https://doi.org/10.5505/kpd.2024.48640

Şekercioğlu, G. (2009). Çocuklar İçin Benlik Algısı Profilinin uyarlanması ve faktör yapısının farklı değişkenlere göre eşitliğinin test edilmesi (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Turan, O. (2020). Çocuklarda bilişsel duygu düzenleme stratejileri farkındalık programının geliştirilmesi ve değerlendirilmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Kocaeli Üniversitesi, Kocaeli.

Akfıraf, O.N. & Turan, O. (2020). Adapting the Scale of Cognitive Emotion Regulation Strategies For Children to Turkish: Validity and reliability studies. International Online Journal of Education and Teaching (IOJET), 8 (2). 904-915.

Güloğlu, B. ve Aydin, G. (2006). Çocuklar için Bilişsel Üçlü Envanteri. Journal of Educational Sciences & Practices, 5(10), 179-190.

Güzel, H. Ş., Sevi-Tok, E. S. ve Güney, E. (2019). Çocuklar için Bilişsel, Duygusal ve Bedensel Empati Ölçeği Türkçe Formunun geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 20(Ek 1), 55-64.

Arifoğlu, B., Richard, N. Ş., Razı, G. ve Öz, F. (2010). Çocuklar İçin Boşanmaya Uyum Envanteri geçerlik ve güvenirlik çalışması. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 17(3), 121-127.

Koçak Tümer, N., B., & Temel, Z., F. (2021). Development Of Environmental Scale For Children, Kastamonu Education Journal, 29(4), 11-21, 29(4), 11 – 21. .https://doi.org/10.24106/kefdergi.789396

Akın, A. ve Bilgin, O. (2015). Çocuklar İçin Çok Boyutlu Mizah Anlayışı Ölçeğinin Türkçe formu: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(37), 684- 688.

Susar-Kırmızı, F. (2006). İlköğretim 4. sınıf Türkçe öğretiminde çoklu zeka kuramına dayalı işbirlikli öğrenme yönteminin erişi, tutumlar, öğrenme stratejileri ve çoklu zeka alanları üzerindeki etkileri. (Doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Şişman, F. N., Ergün, A. & Sezer Balcı, A. (2021). Psychometric properties of the Turkish version of the behavior assessment for children (BAC) scale. Current Psychology 40: 5678–5690. https://doi.org/10.1007/s12144-021-02098-4

Kaçmaz C. , Cumurcu B. , Çelik O. T. (2023). Çocuklar için Dijital Bağımlılık Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Güvenirlik ve geçerlilik analizi. Bağımlılık Dergisi, 24 (4), 495-506. https://doi.org/10.51982/bagimli.1261063

Bağatarhan, T., & Siyez, D. M. (2023). The Digital Addiction Scale for Children: Psychometric properties of the Turkish version. Current Psychology, 42(23), 19455–19465. https://doi.org/10.1007/s12144-023-04675-1

Eskili, Y., & İflazoğlu Saban, A. (2025). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ile öğrenme ve çalışma sorumluluğu arasındaki ilişkinin incelenmesi. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 61(61), 1-22. https://doi.org/10.15285/maruaebd.1436089

Tatlı-Harmancı, S., Güngör-Aytar, F. A. (2023). Çocuklar için Duygu Düzenleme Ölçeği Çocuk Formu (ÇDDÖ) ve Yetişkin Formunun (ÇDDÖ-YF) Türkçeye uyarlanması. Milli Eğitim Dergisi, 52(237), 71-106. https://doi.org/10.37669/milliegitim.1072215

Mete, S. (2018). Çocuklar için Duygusal Görünüm Ölçeği’nin Türkiye’deki geçerlik ve güvenirlik çalışması [Yüksek Lisans Tezi, Pamukkale Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Dinç Altun, Z., Değerli, F. İ., Çıkrıkçı, N. ve Kınık, Ö. (2018). Çocuklar için Empati Bölümü Ölçeğinin Türkçe'ye uyarlanması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 45, 153-168. doi: 10.21764/maeuefd.309234