Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Morsünbül, Ü. (2011). Ergenlikte özerkliğin ve kimlik biçimlenmesinin öznel iyi oluş üzerindeki etkisi (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Çoklar, I. ve Dönmez, A. (2015). Bağışlama İstekliliği Ölçeği'nin uyarlama, geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1), 60-73.

Ulus, L., & Aksoy, A. B. (2017). Forgiveness and Forgiveness Probability Scales: Validity and Reliability Study of Turkey. NeuroQuantology, 15(4).50-55.

Arık Güngör, B., Bektaş, O., & Saraçoğlu, S. (2024). Teacher self-efficacy scale towards context-based science learning: Validity and reliability study. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi [Journal of Theoretical Educational Science], 17(3), 499-538. http://doi.org/10.30831/akukeg.1388214

Sümer, N., Sayıl, M. ve Kazak-Berument, S. (2016). Anne Duyarlığı ve Çocuklarda Bağlanma: Anne Duyarlığı Sınıflama seti ve Bağlanma Davranışı Sınıfla Seti. Koç Yayınları.

Çelik, M., & Türk, N. (2024). Bağlanma Stilleri Ölçeği Kısa Formu’nun psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Journal of History School, 73, 3121-3141. http://dx.doi.org/10.29228/joh.78675

Varlık Özsoy, E., & Hisli Şahin, N. (2023). Bağlanma Temelli Zihinsel Temsiller Ölçeği (BTZTÖ): Türk kültürüne özgü bağlanma ölçümü için yeni bir araç. Türk Psikiyatri Dergisi, 34(4), 223-234. https://doi.org/10.5080/u26262

Akyıl, Y., Çağlar, A., & Erdinç, B. (2025). Adaptation of the Non-Attachment Scale (NAS-7) and its associations with hope, social connectedness, and life satisfaction. BMC Psychology. https://doi.org/10.1186/s40359-025-03840-4

Türk, N., & Batmaz, H. (2024). Psychometric properties of Turkish versions of the Non-Attachment Scale Short Form. Journal of Social Sciences and Education, 7(2), 279-294. https://doi.org/10.53047/josse.1552442

Güzel Gürbüz, P. , Esentaş Deveci, M. , Er, B. , Yavaş Tez, Ö. ve Zerengök, D. (2022). Bağlılık olarak gönüllülük yükümlülüğü ölçeği ve görev olarak gönüllülük yükümlülüğü ölçeği’nin türk kültürüne uyarlanması: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20 (4), 147-166. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.1084096

Yıldırım, O., Eser, S. ve Çakıcı, C. (2020). Bahşiş Dağıtım Sistemlerinin Adalet Algısı Üzerine Bir Ölçek Uyarlama Çalışması. Turizm Akademik Dergisi, 7 (2), 61-72.

Can, T. (2010). Bakas Caregiving Outcomes Scale'in (Bakas Bakım Verme Etki Ölçeği) Türkçe'ye uyarlanması, geçerlilik ve güvenirliliği (Doktora tezi). Pamukkale Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Denizli.

Demirtepe, D. ve Bozo, Ö. (2009). Bakıcı İyilik Ölçeği’nin Uyarlama, güvenirlik ve geçerlik çalışması. Türk Psikoloji Yazıları, 12(23), 28-37.

Demirtepe, D. (2008). Testing the caregiver stress model with the caregivers of children with leukemia (Master's thesis). Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

AYAR D, ÇAKI B, AKSU Ç (2022). Bakım Çalışanlarına Hastalardan veya Danışanlardan Gelen Cinsel Taciz Davranışları Ölçeği Türkçe Geçerlilik Güvenilirlik Çalışması: Metodolojik Araştırma. Türkiye Klinikleri Hemşirelik Bilimleri Dergisi, 14(2), 581 – 589. 10.5336/nurses.2021-85165

Onat, T. (2019). Bakım Odaklı Hemşire-Hasta Etkileşim Ölçeği – Kısa Formu (Hemşire – Hasta Versiyonları) geçerlik ve güvenirlik çalışması (Tez no. 617701). [Yüksek lisans tezi, İstanbul Okan Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü].

Kumral, S. (2017). Türk kültüründe bakım verenlerin sosyal destek ihtiyaçlarını ölçen bir sosyal destek ölçeği geliştirme çalışması: Bakım Verenin Aldığı Sosyal Destek Ölçeği. (Tez No. 670588) [Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü]

Uğur, Ö. (2006). Onkoloji hastasına evde bakım verenlerin bakım yükünün incelenmesi. (Doktora tezi). Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Atar, E., Dilekçi, E., Özsoy Ünübol, T., Gündüz, N., Atar, M., & Aşkın, A. (2022). Caregiver burden in cerebral palsy: Validity and reliability of the Turkish version of caregiver difficulties scale. Child: Care, Health and Development. 48(3): 465–473. https://doi.org/10.1111/cch. 12947

Cil-Akinci, A., Pinar, R.(2012). Validity and reliability of Turkish Caregiver Burden Scale among family caregivers of haemodialysis patients. Journal of Clinical Nursing, 23, 352–360. doi: 10.1111/j.1365-2702.2012.04235.x

İnci, H.F. (2006). Bakım verme yükü ölçeğinin Türkçe'ye uyarlanması, geçerlilik ve güvenilirliği. (Yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Denizli.

Gümüş, S. (2014). İnmeli hastalara bakım veren hasta yakınlarının bakıma hazır oluşluk ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi adresinden edinilmiştir.

Özer, A. (2005). Kariyer Danışmanlığında Kullanilabilecek Bir Ölçme Aracı: Bankacı Kişilik Envanterinin geliştirilmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(24), 111-130.

Köksal, A. (2007). Üstün zekalı çocuklarda duygusal zekayı geliştirmeye dönük program geliştirme çalışması (Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden edinilmiştir.

Mumcuoğlu, Ö. (2002). Bar-On Duygusal Zeka Testi (Bar-On Emotional Quotient Inventory-Bar-On EQ-i) nin Türkçe dilsel eşdeğerlik, güvenirlik ve geçerlik çalışması. ( Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.