Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Akturk, U., & Akalin, Y. (2020). Turkish validity and reliability study of public attitudes towards epilepsy.

Gunay, E. Y., & Gul, A. (2015). Reliability and validity of the Cambridge Worry Scale in pregnant Turkish women. Midwifery, 31(3), 359-364. http://dx.doi.org/10.1016/j.midw.2014.10.003

Ökke, E. (2023). Hamilton Depresyon Derecelendirme Ölçeği’nin Ermenice formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek lisans tezi). İstanbul Bilgi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Urfa, O., Karadağ, D., Görgülü, R., & Kinrade, N. (2026). Assessing reinvestment tendencies in athletes: Psychometric validation of Decision- and Movement-Specific Reinvestment Scales. Perceptual and Motor Skills. Advanced Online Publication. https://doi.org/10.1177/00315125261434061

Ayaydin, Y., Küçük, S. (2022). Adaptation of blended teaching readiness instrument to Turkish. HAYEF: Journal of Education, 19 (2), 138-145.

Yılmaz, Ö., & Bulut, T. (2024). Harmanlanmış Öğretime Yönelik Hazırbulunuşluk Ölçek Uyarlaması: Fen bilimleri öğretmenlerinin hazırbulunuşluk düzeyleri. Trakya Eğitim Dergisi, 14(1), 337-355. https://doi.org/10.24315/tred.1362960

Kılıç, T., & Bostan, S. (2021). Sağlık hizmetlerinin değerlendirilmesinde, hasta odaklı yaklaşım: Hasta Dostu Ölçeği tasarımı. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 24(3), 555-570

Kaya, N. ve Işık, O. (2018). Hasta Güçlendirme Ölçeğinin geçerlilik ve güvenilirliği. İşletme Bilimi Dergisi (JOBS), 6(1), 21-42. doi: 10.22139/jobs.403021

Türkmen, E., Baykal, Ü., Seren, Ş. ve Altuntaş, S. (2011). Hasta Güvenliği Kültürü Ölçeği'nin geliştirilmesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 14(4), 38-46.

Eskigülek Y, Kav S. Validity and reliability of the Turkish version of the Patient Dignity Inventory. Palliat Support Care. 2021 Jun 25:1-8. doi: 10.1017/S1478951521000948.

Kavuran, E., Türkoğlu N., Özalp C. (2023, 28-30 Haziran). Hasta Katılım Ölçeği: Türkçe geçerlilik ve güvenirlilik çalışması [Bildiri sunumu]. Aıcnhs 2nd International Conference on New Horizons ın Scıence, Caıro, EGYPT.

Usta, D., Korkmaz, F., Akyar, İ., & Bonanomi, A. (2019). Patient Health Engagement Scale: Validity and reliability for Turkish patients with chronic diseases. Çukurova Medical Journal, 44(3), 1055-1063. DOI: 10.17826/cumj.482420

Güneş, T. K. (2020). Vasküler behçet hastalarında post trombotik sendrom tanısında kullanılan hasta kökenli Villalta Ölçeği’nin Türkçe validasyonu ve ölçeğin prospektif değerlendirmesi (Uzmanlık tezi, Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi).

Çoban, M., Can G. ve Ünüvar, E. (2007). Hasta Memnuniyetini Değerlendiren yeni bir ölçek ve geçerliliği. Çocuk Dergisi, 7(4), 247 – 254.

Derin, N. ve Demirel, E. T. (2013). Sağlık hizmetlerinde kalitenin göstergesi olan hasta memnuniyetine yönelik ölçek geliştirme çalışması. The Journal of Academic Social Science Studies, 6(2), 1111-1130.

Kırılmaz, H., Ataç, C., Erdoğan, M., & Arslanoğlu, A. (2023). Turkish validity and reliability Of Patient-Centred Care Scale. Sağlık Akademisyenleri Dergisi, 10 (3), 337-347. https://doi.org/10.52880/sagakaderg.1332166

Şahin, E., Aydın, B. O., Gülşen, M. T., & Kul, S. (2017). Hastanelerde Hastalar Tarafından Belirlenen İletişim Engellerini Ölçen Yeni Bir Ölçeğin geçerlik ve güvenilirliği. Türkiye Halk Sağlığı Dergisi, 15(3), 187-200.

Çatal, E. (2007). Hasta Öğrenim Gereksinimleri Ölçeği’nin Türkiye’de geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden edinilmiştir.

Koca, G. Ş., & Erigüç, G. (2021). Hasta-hekim ilişkisinde güven iletişimi: Hastaların bakış açısıyla ölçmeye yönelik bir ölçek geliştirme çalışması. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(Armağan Sayısı), 186-202. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.689732

Adaylar, M. (1995). Kronik hastalığı olan bireylerin hastalıktaki tutum, adaptasyon, algı ve öz - bakım yönelimleri (Doktora tezi). İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Adaylar, M. (1995). Kronik hastalığı olan bireylerin hastalıktaki tutum, adaptasyon, algı ve öz - bakım yönelimleri (Doktora tezi). İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Büyükkaya-Besen, D. (2009). Hastalığı kabul ölçeğinin türk toplumundaki diyabetik bireylere uyarlanması ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi. (Doktora Tezi). Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İzmir.

Armay, Z. (2006). Hastalık algısı ölçeğinin geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. (Yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Armay, Z., Özkan, M., Kocaman, N. ve Özkan, S. (2007). Hastalık Algısı Ölçeğinin Türkçe uyarlamasının geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Adli Psikiyatri Dergisi, 8, 271-280.

Aydemir, Ö., Dikici Sücüllüoğlu, D., Akdeniz, F., ve Kalaycı, F. (2012). Hastalık Yükü Değerlendirme Ölçeği’nin Türkçe sürümünün güvenilirlik ve geçerliliği. Nöropsikiyatri Arşivi Dergisi, 49, 276-280. doi: 10.4274/npa.y6179