Ölçek Kategorileri: 480 İktisadi ve İdari Bilimler

Öksüz, M., & Doğan, İ. A. C. (2025). Vergi Okuryazarlığı Ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sosyoekonomi, 33(63), 411-427. https://doi.org/10.17233/sosyoekonomi.2025.01.19

Durukan, L. (2025). Vergisel teşvikler bağlamında ar-ge faaliyetlerinin analizi: Teknoloji geliştirme bölgelerinde bir araştırma. Yetkin Yayınları.

Başal, M. (2025). Yapay Zekâ Destekli Ürünlerde Müşteri Deneyimi Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Güvenirlik ve geçerlilik çalışması. İşletme Araştırmaları Dergisi, 17(1), 729-738. https://doi.org/10.20491/isarder.2025.1999

Sürgevil, O., Tolay, E. ve Topoyan, M. (2013). Yapısal Güçlendirme ve Psikolojik Güçlendirme Ölçeklerinin geçerlilik ve güvenirlik analizleri. Journal of Yasar University, 8(31) , 5371-5391.

Özkan, A. H., Çiftçioğlu, G. A., Güzel, B. H., & Başol, O. (2023). Validity and reliability study of charity hazard scale. International Journal of Disaster Risk Reduction, 99, 104100. https://doi.org/10.1016/j.ijdrr.2023.104100

Aydın, N. (2018) Kamu sağlık kurumları çalışanlarında yardımlaşma kültürü: İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü ve Anadolu Güney Kamu Hastane Birliği üzerine bir çalışma (Tez No: 506549) [Doktora tezi, Marmara Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Bekmezci, M., ve Mert, İ. S. (2018). Yaşam Tatmini Ölçeğinin Türkçe geçerlilik ve güvenirlilik çalışması. Toros Üniversitesi İİSBF Sosyal Bilimler Dergisi, 5(8), 166-177.

Üzüm, B., & Özdemir, Y. (2020). Yengeç Sendromu “Ben Yapamazsam Sen De Yapamazsın”: Ölçek geliştirme çalışması.Örgütsel Davranış Araştırmaları Dergisi, 5(2), 241-252.

Yıldırım, B. C. (2019). A new pairwise comparison scale for Analytic Hierarchy Process. (Thesis no. 532540) [Master’s thesis, Middle East Technical University, Graduate School of Social Sciences].

Erkan, C. (2022). Yeni ürün başarı faktörlerinin belirlenmesi üzerine bir ölçek geliştirme: Teknokentlere bağlı firmalar üzerine bir araştırma (Tez no. 724103) [Doktora tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Erkan, C. & Ayyıldız, H., (2023).Teknokentlere bağlı firmalar özelinde yeni ürün başarı faktörlerinin belirlenmesi üzerine bir ölçek geliştirme çalışması, Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 58(1), 352-372

Kılıç, R., ve Oral, M. A.(2018). İşletme yöneticilerinin yenilikçi rekabet yaklaşımı: Bir ölçek geliştirme çalışması. Akademia Sosyal Bilimler Dergisi, (4), 166-187.

Aldemir, C. ve Şen, E., (2020), Yerel Katılım Ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 34(4), 1473-1490. https://doi.org/10.16951/atauniiibd.760978

Demirel, E. T., Yatkın, A., Düşükcan, M., Derin, N., Çakınberk, A. ve Güven, M. (2013). Seçilmişler hükümdara dönüşüyor mu?: Yerel siyasetçilere yönelik hükümdar liderlik ölçeği geliştirme çalışması. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 4 (2), 1-17.

Erbaşı, A. (2021). Yeşil İnsan Kaynakları Yönetimi Uygulamaları Ölçeğinin Türkçe’ye Uyarlanması. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(23), 247-262. https://doi.org/10.36543/kauiibfd.2021.012

Erbaşı, A. & Kalfaoğlu, S. (2024). The Turkish adaptation of the Green Motivation Scale and the effect of the green organizational climate on green motivation. Istanbul Management Journal, 97, 40-55. https://doi.org/10.26650/imj.2024.97.1491240

Erbaşı, A. (2023). Green organizational climate: Measurement scale development and validation to measure Green Climate Structure in Organizations. Ege Academic Review, 23(1), 59-74. https://doi.org/10.21121/eab.1086516

Erbaşı, A. (2019). Yeşil Örgütsel Davranış Ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Istanbul Management Journal(86), 1-23.

Elagöz, M., & Bal, C. G. (2023). Yeşil öz-yeterlilik ölçeği: Türkçe’ye uyarlama çalışması. Erciyes Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (65), 41-46. https://doi.org/10.18070/erciyesiibd.1174798

Akdoğan, Ç., & Yılmaztürk, Y. (2023). Tüketici yeşil yıkama algısının yeşil marka denkliğine etkisi: Yeşil algılanan risk ve yeşil kafa karışıklığının aracılık rolü. Bingöl Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(1), 169-187.

Duran, C., Boz, D., Behdioğlu, S. ve Kutlu, S. (2019). Yetenek Yönetimi Uygulamaları Ölçeği geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(2), 158-189. doi:10.17494/ogusbd.672762

Biçer, M. & Kılıç, K.C. (2022). Yönetici davranışları ölçeğinin türkçe’ye uyarlanması: geçerlilik ve güvenirlirlik uyarlaması. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 24(42), 277-291.

Vatansever, Ç. (1994). İnsan kaynakları yönetimi uygulamalarına yönelik tutumların örgüte bağlılığa etkisi (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Şahin, F. (2009). Yönetsel güçlülük: Etkili yönetim ve liderlik bileşeni olarak kavramsallaştırılması ve ölçülebilmesine ilişkin bir araştırma (Doktora tezi). Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde.

Adaş, S. K., Çetiner, N. ve Kalfa, M. (2025). Yönetsel İnsan İlişkileri Becerisi Ölçeği’nin Türkçeye uyarlama çalışması. Yönetim Bilimleri Dergisi, 23(56), 738-758. https://doi.org/10.35408/comuybd.1532873