Ölçek Kategorileri: 40 Sosyal ve Beşeri Bilimler

Çetin, M. ve Şallı, D. (2021). İç Kontrol Odaklı Girişimcilik Ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9 (2), 325-340. Doi: 10.18506/anemon.819219

Baykul, M. (2025). Dijital kültürde içerik üreticisi ile takipçi ilişkileri: Otorite ve rol modelliği inşası (Tez No. 965238) [Doktora tezi, Anadolu Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Akca, M., ve Yavuz, M. (2018). Kanıta dayalı uygulamalar modeli çerçevesinde geliştirilen İcraatçı Liderlik Ölçeği’nin Türkçe Uyarlaması. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(18), 255-262. http://dx.doi.org/10.18506/anemon.452617

Özdemir, A. S., Ayyıldız Durhan, T. ve Karaküçük, S. (2020). İçsel boş zaman motivasyon ölçeği geçerlilik ve güvenirlik çalışması. OPUS–Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 15(24), 2838-2855. DOI:10.26466-/opus.705201

Karaca, F. (2001). Din psikolojisinde metot sorunu ve bir Dindarlık Ölçeğinin Türk toplumuna standardizasyonu. EKEV Akademi Dergisi, 3(1), 187-201.

Başoğlu, T. (2019). Yükseköğretim kurumlarında toplam kalite yönetimi kapsamında çalışan memnuniyeti ile öğrenci memnuniyeti arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Esenyurt Üniversitesi, İstanbul.

Aktaş, M. (2008). Bursa ili muhasebe meslek mensuplarının muhasebe-kültür değerlerinin araştırılması (Yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.

Demir, B. (2016). Yapısal eşitlik modeli ile öğrencilerin iş bulma kaygılarına yönelik ölçek geliştirme: Cumhuriyet Üniversitesi İİBF'de bir uygulama (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sivas.

Esin, İ. ve Akgül, M. H. (2022). İki Faktörlü İçselleştirilmiş Kilo Önyargısı Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 3(3), 68-75.

Gerede, E. (2011). Türkiye’nin ikili havayolu taşımacılığı anlaşmalarının havayolu yönetimine etkileri açısından değerlendirilmesine yönelik Bir Ölçek önerisi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(3), 29- 50.

Arslan, K. (2020). İklim Okuryazarlığı Ölçeği geliştirme çalışması (Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi).

Karadoğan, S. E. (2003). Kişiler arası iletişim sürecinde güven unsuru, Güven ve İkna Ölçeği örneği (Doktora tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Akyüz, N. (2002). İlahiyat fakültesi öğrencilerinin din anlayışı üzerine pilot bir araştırma. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, XLIII(1), 123-134.

Özkan, F. (2020). İlahiyat fakültelerinde eğitim gören uluslararası öğrencilerin memnuniyet düzeyleri. Efe Akademi.

Horozcu, Ü. & Güşen, S. A. (2018). İlahiyatçılar için hadislere yaklaşım ölçeğinin (İHYÖ) güvenirlik ve geçerlik çalışması . İslami İlimler Dergisi , 13 (2) , 321-338 . DOI: 10.34082/islamiilimler.511598

Horozcu, Ü. (2019). İlahiyatçılara Yönelik Algı Ölçeği: Güvenirlik ve geçerlik çalışması. Yakın Doğu Üniversitesi İslam Tetkikleri Merkezi Dergisi, 5(1), 27-39.

Kumtepe, E. ve Küçük, M. (2015). İletişim İşlevleri Sormacasının Türkçe versiyonu için geçerlik ve güvenirlik çalışması. Selçuk İletişim, 8(4), 5-31.

Erdem, A. T. ve Alav, O. (2023). İletişim İsteksizliği Ölçeği: Türkçeye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 23(3), 1387-1404.

Çakmak, V. (2018). İletişim kaygısı ve sosyal medya. Konya: Eğitim Yayınevi

Dursun, Ö. Ö. ve Aydın, C. H. (2014). İletişimci Biçimleri Ölçeğinin Türkçeye çevirisi, uyarlanması, geçerlik ve güvenirliğinin sağlanması. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 6(2), 263-286.

Dursun, Ö. Ö. (2011). Çevrimiçi öğrenme topluluklarında iletişimci biçimlerinin belirlenmesi (Doktora Tezi). Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.

Karadağ, Ş., Kaya, Ş. D. ve Uludağ, A. (2016). İletişime Gönüllülük Ölçeği güvenilirlik ve geçerlilik çalışması. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 36, 101-109.

Çamlı, A.Y., Virlanuta, F. O., Palamutçuoğlu, B.T., Bărbuță-Mișu, N., Güler, Ş., & Züngün, D. (2021). A Study on Developing a Communicative Rational Action Scale. Sustainability 2021, 13(11), 6317. https://doi.org/10.3390/su13116317

Çay, M., Yanardağ, U., Zubaroğlu-Yanardağ, M. (2023). Adaptation of Relational Aging Anxiety Scale into Turkish. Arch Health, 1-8. Doi: 10.5152/ArcHealthSciRes.2022.22035.

Sert, Z. E. ve Temel, A. B. (2014). İlköğretim Öğrencileri İçin Fiziksel Aktivite Soru Formunun Türk toplumuna uyarlanması: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 7(2),109-114.