Ölçek Kategorileri: 301 Eğitim Psikolojisi

Arıkan Dönmez, A., Çalık, A., Kabal, M. G., & Kapucu, S. (2024). Oyun Deneyimi Ölçeği’nin Türkçe geçerlik ve güvenirliği: Metodolojik bir çalışma. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 11(1), 1–7. https://doi.org/10.31125/hunhemsire.1319460

İnesi, M. A., Gökalp, A., & Sezer, A. (2023). A scale development study on the gamification self efficacy of social studies teachers. Cumhuriyet International Journal of Education, 12(2), 420-429. https://doi.org/10.30703/cije.1205564

İnesi, M. A., Gökalp, A., & Sezer, A. (2022). Oyunlaştırma Tutum Ölçeği’nin geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. International Journal of New Approaches in Social Studies, 6(2), 338-351. https://doi.org/110.38015/sbyy.1213017

Mazı, A., & Mazı, A. (2025). Developing Self-Regulated Artificial Intelligence Learning (SRAIL) Student Attitudes Scale. Acta Psychologica, 258, 105227. https://doi.org/10.1016/j.actpsy.2025.105227  

Çelik Ercoşkun N., ve Gündoğdu, K. (2017). Öz Düzenleyici Öğrenmeyi Teşvik Ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi,7(13), 131-146.

Güneri, B., ve Arslan, A. (2018). Öz yeterlik inancı kaynaklarını belirleme ölçeğinin ortaöğretim öğrencilerine uyarlanması. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(2), 256-268.

Şahin-Sarkın, B. & Güvercin-Seçkin, G. (2023). Öz-belirlenimli Öğrenme (Hetagoji) Becerileri Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Çukurova Üniversitesi Eğitim. Fakültesi Dergisi. 52 (2), 381-411.

Demiraslan Çevik, Y., Haşlaman, T. Kuşkaya Mumcu, F. ve Gökçearslan, Ş. (2015). Özdüzenlemenin Dikkat Kontrolü Boyutu: Bir ölçek uyarlama çalışması. Başkent University Journal Of Education, 2 (2), 229-238.

Türkan, A. & Çeliköz, N. (2018). Ortaöğretim öğrencilerine yönelik Özel Ders Eğilim Ölçeği’nin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslarası Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 3(2), 398-410. doi: 10.21733/ibad.421220

Yüce, P. & Özdemir, A. (2024). Özel okullarda veli memnuniyeti: Bir ölçek geliştirme çalışması. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(49), 1599-1621. doi: 10.46928/iticusbe.1351029.

Eker, A. (2024). Özel Yeteneklilerin Eğitimi Alanı Öğretmen Mesleki Yeterlik Ölçeği (ÖYEMYÖ): Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Muallim Rıfat Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 43-63.

Arslan, S., & Yurdakul, C. (2015). Özerk Öğrenme Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması ve geçerlilik çalışması. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(39), 565-569.

Duru, E. , Ozgungor, S. , Yıldırım, O. , Duatepe Paksu, A. & Duru, S. (2022). Pamukkale Eleştirel Düşünme Becerisi Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Journal of Assessment Tools in Education, 9(3), 741-771. https://doi.org/10.21449/ijate.1169977

Genç, H., Şahin, Y. & Aktu, Y. (2026). Pasif Yaşantı Eğilimi Ölçeği’nin Türk kültürüne uyarlanması. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi(72), 352-364. https://doi.org/10.30794/pausbed.1711363

Önal, M. (2019). Pedagojik Sanat Eleştirisi Yeterlilik Algısı Ölçeği geliştirme çalışması (Tez no. 548619). (Yüksek lisans tezi, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü).

Kahraman, N. ve Sungur, S. (2016). Adaptation of the Performance Failure Appraisal Inventory (PFAI) into Turkish. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 17(3), 223-239.

Şahiner,S. ve Arslan, A. (2011). İlköğretim 4. ve 5. sınıf öğrencilerinin sosyal bilgiler dersinde hazırladıkları performans görevleri hakkındaki görüşleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12 (3), 19-46.

Akay, Y. ve Küçükkaragöz, H. (2015). Performans Görevlerine Yönelik Öğrenci ve Veli Görüş Alma Ölçeklerinin geliştirilmesi. Akademik Bakış Dergisi, 48, 195-206.

Ceyhan, E. (2019). PISA 2012 Okuma Becerileri Ölçeği’nin, uygulama dili doğrultusunda belirlenen ülkeler arasında ölçme değişmezliğinin incelenmesi (Tez no. 572502).[Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Antalya].

Aktu, Y. (2023). The adaptation of the regret elements scale to Turkish culture. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal , 13 (70) , 372-387 . DOI: 10.17066/tpdrd.1301365.8

Kardeş, B., Onuray-Eğilmez, H. (2017). Piyano Eğitimine Yönelik Bilişsel Başarı Testi geliştirme çalışması. International Journal of Human Sciences, 14 (4), 4671-4677.

Atli, A., & Canpolat, M. (2021). Keşfedici karma desen kullanılarak öğrenci popülerlik algısı ölçeğinin geliştirilmesi. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 43, 372-394. Doi: 10.33418/ataunikkefd.821186

Kıral-Demir, B., & Katrancı, Y. (2023). Problem Çözmeye Yönelik Öz-Yeterlik Ölçeği geliştirme çalışması. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi, 6(2), 374-394. https://doi.org/10.33400/kuje.1221777

Çat, D. & Ev Çimen, E. (2026). Problem Kurma Özyeterlik Algı Ölçeğinin geliştirilmesi. Trakya Eğitim Dergisi, 16(2), 665-704. https://doi.org/10.24315/tred.1630852

Ayanoğlu, M. (2022) Annelere yönelik hazırlanan davranış düzenleme programının okul öncesi dönemde problemli davranışlar sergileyen çocuklar üzerindeki etkisinin incelenmesi (Tez No. 767196) [Doktora tezi, İnönü Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.