Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Batuk, B., Türk, N., Türkan, A., & Yıldırım, O. (2026). Psychometric properties of the Turkish Version of the AI-TPACK Scale. Journal of Family Counseling and Education, 10(2), 135-148. https://doi.org/10.32568/jfce.1832424

Koç, A. ve Akkaya Türkol, Y. (2025). Yapay Zekânın Dinî Alanlarda Kullanımına Yönelik Tutum Ölçeği. İlahiyat Tetkikleri Dergisi, 64(1), 52-70. https://doi.org/10.29288/ilted.1611769

Türk, N., Batuk, B., Kaya, A., & Yıldırım, O. (2025). What makes university students accept generative artificial intelligence? A moderated mediation model. BMC Psychology, 13, 1257. https://doi.org/10.1186/s40359-025-03559-2

İlhan, A.G., & Önal, N. (2025). Yapay Zekaya Yönelik Tutum Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Temel Eğitim, 7(25), 71-86. https://doi.org/10.52105/temelegitim.1606097

Dönmez, İ. & İdin, Ş. (2021). Okul dışı öğrenme ortamlarının değerlendirilmesi: Yapılandırmacı Müze Öğrenme Ortamları Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(3), 875-886. https://dx.doi.org/10.17240/aibuefd.2021.21.64908-890714

Karadağ, E. (2007). Yapılandırmacı Öğrenme ile Ilgili Ögretmen Yeterliligi Ölçeği'nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik analizleri [Development of the Teachers' Sufficiency Scale in Relation to Constructivist Learning: Reliability and Validity Analysis]. Kuram ve Uygulamada Egitim Bilimleri, 7(1), 153-175.

Erdem, M.,ve Arkün Kocadere, S. (2015). Yapılandırmacı Öğrenme İnanç Ölçeğinin geliştirilmesi. Elementary Education Online, 14(4), 1260-1275.

Yeşilyurt, E. (2013). Yapılandırmacı öğrenme konusunda öğretmen adaylarının yeterliği ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. NWSA-Education Sciences, 8(2), 285-307. http://dx.doi.org/10.12739/NWSA.2013.8.2.1C0588

Arkün, S., ve Aşkar, P. (2010). Yapılandırmacı Öğrenme Ortamlarını Değerlendirme Ölçeğinin geliştirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39, 32-43.

Anagün, Ş. S. ve Anılan, H. (2010). The Turkish adaptation study results of constructivist learning environments scale: Confirmatory factor analysis results. Procedia Social and Behavioral Science, 2, 1482–1487. doi:10.1016/j.sbspro.2010.03.222

Küçüközer, H., Kırtak-Ad, V. N., Ayverdi, L. ve Eğdir, S. (2012). Yapılandırmacı Öğrenme Ortamları Ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması. İlköğretim Online, 11(3), 671-688.

Kaya, A. (2008).Yapılandırmacı öğrenme yaklaşımını uygulayan sınıf öğretmenleri ile bu yaklaşımı uygulamayan dal öğretmenlerinin sınıf yönetimi yaklaşımlarının karşılaştırılması (Gaziantep ili örneği) (Doktora tezi). İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Malatya.

Sağlam, H. İ. ve Güngör, A. (2012). Yapılandırmacı Sosyal Bilgiler Öğrenme Öğretme Süreci Ölçeğinin (YSBÖSÖ) geliştirilmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(24), 97-112.

Kuşçu, H. (2010). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin dinleme, konuşma, okuma ve yazılı anlatım becerilerinin geliştirilmesinde Türkçe öğretmeninin rolü (Çekmeköy ilçesi örneği) (Yüksek lisans tezi). Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Karagöz, Y., Bircan, H. ve Beğen, A. (2016). Yapısal Eşitlik Modellemesi ile Öğretim Elemanlarının Öğrenci Başarısına Etkisi Ölçeğinin geliştirilmesi. Giresun Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 2(4), 27 – 44. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/922994

İzmirligil, G., N. (2008). İlköğretim matematik ders ve öğrenci çalışma kitaplarının yapısalcı yaklaşım açısından değerlendirilmesi (Yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Yurt, Ö. ve Keleş, S. (2018). 4-5 yaş çocuklarının yaralanma riski davranışlarının cinsiyet, yaralanma tipi ve yaralanmanın gerçekleştiği yer açısından incelenmesi. Acıbadem Sağlık Bilimleri Dergisi. doi : 10.31067/0.2018.92.

Adıgüzel, Ö. (2006). Yaratıcı Drama (Okulöncesinde Drama ve İlköğretimde Drama) Derslerine İlişkin Tutum Ölçeği Geliştirilmesi. Yaratıcı Drama Dergisi, 1(2), 7-16.

Can, B. ve Cantürk-Günhan, B. (2009). Yaratıcı Drama Yöntemini Kullanmaya Yönelik Özyeterlik Ölçeği. Education Sciences, 4 (1), 34-43.

Deniz, H., & Demir, H. (2024). Yaratıcı Düşünme Eğilimi Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 44(1), 703-735. https://doi.org/10.17152/gefad.1347663

Kılıç, B. (2025). Fen bilimleri ve sınıf öğretmenlerinin yaşam becerileri pedagojik alan bilgilerinin incelenmesi: Ölçek geliştirme ve uygulama çalışması (Tez No.935027) [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Özalp,Yılmaz,E. (2015). Yaratıcı Düşünme Testi-Resim Üretme Türkçe versiyonu. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Dikmen-Ada, B. (2012). Yaratıcı Liderlik Ölçeğinin Geliştirilmesi ve okul öncesi yönetici ve öğretmenlerinin yaratıcı liderlik özelliklerinin incelenmesi (Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Ada, B. (2022). Yaratıcı Liderlik Ölçeği’nin Geliştirilmesi: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması. Milli Eğitim Dergisi, 51(233), 11 – 32. https://doi.org/10.37669/milliegitim.781845

Kılıç, F., Yavuz-Konokman, G., ve Yanpar-Yelken, T. (2018). Yaratıcı Öğrenme Ortamı Değerlendirme Ölçeği geliştirme: Açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi. Kastamonu Education Journal, 26, 1359-1370. doi:10.24106/kefdergi.368886