Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Çelik Ercoşkun N., ve Gündoğdu, K. (2017). Öz Düzenleyici Öğrenmeyi Teşvik Ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi,7(13), 131-146.

Güneri, B., ve Arslan, A. (2018). Öz yeterlik inancı kaynaklarını belirleme ölçeğinin ortaöğretim öğrencilerine uyarlanması. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(2), 256-268.

Arslan, A. (2012). İlköğretim örencilerinin öz yeterlik inancı Kaynaklarının öğrenme ve Performansla İlgili öz yeterlik inancını yordama gücü. Educational Sciences: Theory & Practice, 12, 1907-1920.

Akkuzu, N. (2012). Kimya öğretmen adaylarının mesleki yeterlilik düzeylerinin belirlenmesi (Doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Kesgin, E. (2006). Okul öncesi eğitim öğretmenlerinin öz-yeterlilik düzeyleri ile problem çözme yaklaşımlarını kullanma düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli.

Sezgin, E., ve Demiriz, S. (2016). Çocuk Davranış Değerlendirme Ölçeği’nin (ÇODDÖ) Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2),702-718.

Şahin-Sarkın, B. & Güvercin-Seçkin, G. (2023). Öz-belirlenimli Öğrenme (Hetagoji) Becerileri Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Çukurova Üniversitesi Eğitim. Fakültesi Dergisi. 52 (2), 381-411.

Ozan, C., Celik-Ercoskun, N., & Kincal, R. Y. (2015). The Turkish adaptation of self-regulated learning teacher belief scale. The Anthropologist, 22(2), 405-411.

Çırak-Kurt, S. &. Turan-Özpolat, E. (2021) Öz-Düzenlemeli Öğrenme Uygulamaları Öğretmen Öz-Yeterlik Ölçeği’nin Türk kültürüne uyarlanması, E-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 12 (1), 36-52. doi: 10.19160/ijer.758926

Kırmızıgül, A., Kızkaplan, O., Önal, N (2022). Öz-düzenlemeli Öğrenmenin Uygulanmasına İlişkin Öğretmen Öz-yeterlik Ölçeği’nin Türkçe’ye Uyarlanması: Öğretmen Adayları Örneklemi. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 12(2), 369 – 379.

Sarıkaya, İ. & Sökmen, Y. (2021). Öz-düzenlemeli Öğrenmeye Yönelik Öğretmen Tutumları Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması ve sınıf öğretmenlerinin öz-düzenlemeli öğrenmeye yönelik tutumlarının incelenmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(1), 126-147. https://doi.org/10.17556/erziefd.730175

Sarikaya, İ., ve Sökmen, Y. (2021). Öz-düzenlemeli Öğrenmeye Yönelik Öğretmen Tutumları Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması ve sınıf öğretmenlerinin öz-düzenlemeli öğrenmeye yönelik tutumlarının incelenmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(1),126-147. https://doi.org/10.17556/erziefd.730175

ŞİMŞİR Z, KOÇ H (2022). İki Farklı Kendini Kontrol Ölçeğinin Türkçe Versiyonunun Uyarlaması. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 338 – 350. 10.14686/buefad.942984

Şimşir, Z. & Koç, H. (2022). Adaptation of Turkish version of two different Self-Control Scales. Bartın University Journal of Faculty of Education, 11 (2), 338-350. https://doi.org/10.14686/buefad.942984

Gözübüyük, N. (2015). Okul öncesi dönem çocuklarında davranış sorunlarının anne-baba tutumu ve öz-kontrol ile ilişkinin incelenmesi (Tez No.413999) [Yüksek lisans tezi, Adnan Menderes Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Yurtsever-Kılıçgün, M. (2013). Özbakım Becerilerinde Ebeveyn Desteği Envanterinin (OBEDE) geliştirilmesi ve standardizasyonu. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 14 (3), 19-36.

Khabib Akhmadjonov, K. (2019). Özbekistan’daki üniversitelerde Türkçe öğrenen öğrencilerin Türkçe öğrenmeye ilişkin tutum ve motivasyonları (Taşkent örneği). (Doktora tezi). Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.

Atmaca, S. (2006). Fen bilgisi öğretmen adaylarının etkin öğrenme yaklaşımı konusundaki bilgi ve becerilerinin değerlendirilmesi. (Yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Demiraslan Çevik, Y., Haşlaman, T. Kuşkaya Mumcu, F. ve Gökçearslan, Ş. (2015). Özdüzenlemenin Dikkat Kontrolü Boyutu: Bir ölçek uyarlama çalışması. Başkent University Journal Of Education, 2 (2), 229-238.

Haşlaman, T. (2005). Programlama dersi ile ilgili özdüzenleyici öğrenme stratejileri ile başarı arasındaki ilişkilerin incelenmesi: Bir yapısal eşitlik modeli (yüksek lisnas tezi). Hacettepe Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Haşlaman, T. (2011). Çevrimiçi öğrenme ortamının öğretmen ve öğrencilerin özdüzenleyici öğrenme becerileri üzerindeki etkisi (Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Türkan, A. & Çeliköz, N. (2018). Ortaöğretim öğrencilerine yönelik Özel Ders Eğilim Ölçeği’nin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslarası Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 3(2), 398-410. doi: 10.21733/ibad.421220

Yaralı, D. (2015). Özel Eğitim Dersine İlişkin Ölçek geliştirme çalışması: geçerlik ve güvenirlik . e – Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi , 2 (2) , 12-22 .

Yaralı, D. (2015, Ağustos). Özel eğitim dersine ilişkin ölçek geliştirme çalışması: Geçerlik ve güvenirlik. Kafkas Eğitim ve Araştırmaları Dergisi, 2(2),12-22.

Yaralı, D. (2015). Özel eğitim dersine ilişkin ölçek geliştirme çalışması: Geçerlik ve güvenirlik. e–Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2 (2),12-22.