Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Çalık, E. (2008). İlköğretim öğrencilerinin iyimserlik düzeylerinin ve okula ilişkin algılarının incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Parlak-Yılmaz, N. (2005). Okul Amaç Yapıları- Öğretmen Ölçeği'nin Türkçe'ye Uyarlanması. Educational Sciences and Practices, 4(7), 129-144.

Kırbaç, M. (2019). Öğretmenlerin sınıf yönetimi anlayışı ile öğrencilerin okul bağlılığı, okul direnci ve akademik başarısı arasındaki ilişkilerin analizi. (Yayın No: 596771). [Doktora Tezi, İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.

Akın, A., Sarıçam, H., Demirci, İ., Usta, F., Yalnız, A., ve Yıldız, B. (2013). Okul Bağlılığı Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması ve psikometrik özellikleri. İstanbul 2013 Dünya Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi Bildiri Özetleri Kitabı (ss.172-174). İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi.

Fredricks, J. A., Blumenfeld, P., Friedel, J., & Paris, A. (2005). School Engagement. In K. A. Moore & L. H. Lippman (Eds.), What do children need to flourish? New York: Springer.

Özabacı, N. (1999). Okul başarısızlığının algılanan nedenleri (Doktora tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Budak, Y. (2021) Okul çağındaki çocukların COVID-19′ a İlişkin Tutum Ölçeği’ nin geliştirilmesi/Development of the school age children’s Attitude Scale Towards COVID-19 (Tez No. 683124) [Yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Takta, M. & Özgenel. M. (2024). Agile School Scale: Validity and reliability study. International Journal of Educational Administration and Leadership: Theory and Practice, 2(2), 97-112. https://dx.doi.org/10.52380/ijedal.2023.2.2.21

Kılıç, M. Y., Gülmez, D. ve Yavuz, M. (2021). Okul Değerlendirme Ölçeği: Ölçek geliştirme çalışması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (58), 37-67.

Eskici, M. (2012). Okul Deneyimi Dersi Tutum Ölçeği'nin geliştirilmesi. IV. Uluslararası Türkiye Eğitim Araştırmaları Kongresi içinde (s.1418-1426). İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi.

Kılınç, A. ve Salman, S. (2007). Okul deneyimi derslerine yönelik tutum ölçeği geliştirilmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(1), 23-35.

Yüzbaşıoğlu, S. (2002). Field experience and its application in ELT in. (Master’s thesis ). Middle East Technical University, Institute of Social Sciences, Ankara.

Akın, A. ve Sarıçam, H.(2014). Okul Deneyimleri Ölçeği Türkçe formu: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(36), 77-86.

Kırbaç, M. (2019). Öğretmenlerin sınıf yönetimi anlayışı ile öğrencilerin okul bağlılığı, okul direnci ve akademik başarısı arasındaki ilişkilerin analizi. (Yayın No: 596771). [Doktora Tezi, İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.

Bozdoğan, A. E. (2016). Okul Dışı Çevrelere Eğitim Amaçlı Gezi Düzenleyebilme Öz-Yeterlik İnancı Ölçeğinin geliştirilmesi. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi [Journal of Theoretical Educational Science], 9(1), 111-129.

Tatar, N. ve Bağrıyanık, K. E. (2012). Fen ve teknoloji dersi öğretmenlerinin okul dışı eğitime yönelik görüşleri. İlköğretim Online, 11(4), 883-896.

Göloğlu Demir, C. ve Çetin, F. (2021). Okul Dışı Öğrenme (ODÖ) Faaliyetlerine Yönelik Öğretmen Öz-Yeterlik İnançları Ölçeğinin geliştirilmesi. TEBD, 19(1), 613-634. https://doi.org/10.37217/tebd.901426

Karademir, E., & Erten, S. (2013). Determining the factors that affect the objectives of preservice science teachers to perform outdoor science activities. International Journal of Education in Mathematics, Science and Technology, 1(4), 270-293.

Göloğlu-Demir, C. ve Çetin, F. (2021). Okul Dışı Öğrenme (ODÖ) Faaliyetlerine Yönelik Öğretmen Öz- Yeterlik İnançları Ölçeğinin geliştirilmesi. TEBD, 19(1), 613-634. https://doi.org/10.37217/tebd.901426

Soylu, Ü. İ., Karamustafaoğlu, S. & Karamustafaoğlu, O. (2024). Okul Dışı Öğrenme Ortamlarında Materyal Geliştirme ve Kullanma Öz-Yeterlik Algısı Ölçeği. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(2), 922-944. https://doi.org/10.17679/inuefd.1456156

Bolat, Y. & Köroğlu, M. (2020). Out-of-school learning and scale of regulating out-of-school learning: Validity and reliability study, International Journal of Education Technology and Scientific Researches, Vol: 5, Issue: 13, pp. (1630-1663).

Yazıcı, F., & Yıldırım, T. (2017). Okul dışı tarih öğretimi ve sosyal zekâ arasındaki ilişkinin yol analiziyle incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 18(2), 733-755.

Alanoglu, M. (2014). Kurumlarının örgütsel öğrenme düzeylerinin okul etkililiği ve örgütsel vatandaşlık davranışlarına etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Fırat Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.

Kasap- Çobanoğlu, F. (2008). İlköğretim okullarında örgütsel kimlik ve örgütsel etkililik (Denizli ili örneği)(Doktora tezi) .Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Abdurrezzak, S. ve Ugurlu, C. T. (2019). Etkili okul ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması . İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , 20(1) , 69-82 . DOI: 10.17679/inuefd.359588