Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Gürpınar-Akan A. (2001). 7-12 Yaş çocuklarında görülen uyum Ve davranış bozuklukları ve benlik saygısı ilişkisi (Yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Koşan, Y., & Kaya, M.S. (2023). Psychometric properties and factor structure of the Turkish version of the short form of Behavioral Activation for Depression Scale (BADS-SF) in non-clinical adults. E-International Journal of Educational Research, 14 (3), 198-211. DOI: https://doi.org/10.19160/e-ijer.1227934 Koşan, Y., ve Kaya, M.S. (2023). Davranışsal Aktivasyon Depresyon Ölçeği-kısa formu’nun (DADÖ-KF) Türkçe uyarlamasının klinik olmayan yetişkin örnekleminde psikometrik özellikleri. E-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 14 (3), 198-211. DOI: https://doi.org/10.19160/e-ijer.1227934

Kanat, B. (2023). Davranışsal Bağımlılıklarda Farkındalık Ölçeği: Geçerlik güvenirlik çalışması (Yüksek Lisans Tezi). Ege Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü.

Tuna, E. (2020). Psychometric properties of the Turkish version of the Behavioral Emotion Regulation Questionnaire (BERQ). The Journal of General Psychology, 1–17. https://doi.org/10.1080/00221309.2020.1752137

Kılıç, S. (2020). Davranışsal İnhibisyon Anketi'nin Ebeveyn Formunun 3-7 yaş çocukları için Türkçe'ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması [Tıpta uzmanlık tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.

Şişman, S. (2012). Davranışsal İnhibisyon Sistemi/Davranışsal Aktivasyon Sistemi Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Psikoloji Çalışmaları Dergisi, 32(2), 1-22.

Önal, S. , Çalık Var, E. & Uçar, A. (2017). Davranışsal Pediatrik Besleme Değerlendirmesi Ölçeği (DPBDÖ)’ni Türkçe’ye Uyarlama Çalışması . Nevşehir Bilim ve Teknoloji Dergisi , 6 (1) , 93-101 . DOI: 10.17100/nevbiltek.296685

Sarmusak, D. (2011). İlköğretim öğrencilerinin empatik eğilimleri ve algıladıkları öğretmen tutumlarının öğrencilerin ahlakî değer yargılarına etkisi (Yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Çavdar, D., Bağcı, V., Çorbacı, E. C., Sarıtaş, S. & Taşdelen, M. K. (2015). Adaptation of De Jong Gierveld Loneliness Scale into Turkish. International Journal of Humanities and Social Science, 5(9).

Eşkin Bacaksız, F. ve Yıldırım, A. (2013). Dedikodu ve Söylenti Tutumu Ölçeği'nin geliştirilmesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 16(1), 36-42.

Çetin, F. (2018). Değer Eğitimine Yönelik Tutum Ölçeği (DETÖ) geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 22(193), 323-341.

Çekici, F., Sünbül, A. Z., Malkoç, A., Aslan Gördesli, A. M., ve Arslan, R. (2018). Değer odaklı yaşam ölçeği: Türk kültürüne uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Turkish Studies Educational Sciences, 13(19), 459-471.

Aydın, Y. ve Aydın, G. (2017). Değer Verme Ölçeği (DVÖ)’ni Türk kültürüne uyarlama çalışması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 64-77.

Aydın, Y. ve Aydın, G. (2017). Değer Verme Ölçeği (DVÖ)’ni Türk kültürüne uyarlama çalışması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 64-77.

Çalışkan, H. ve Karademir, Ç. (2014). Değer Yönelimleri Ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması. Değerler Eğitimi Dergisi, 12(28), 47-68.

Yalnız, A. ve Yıkmaz, Y. (2018). Değerler Eğitimi Kavramı Olarak Dürüstlük ve Dürüstlük Ölçeği (DÖ) Türkçe formu: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 17(34), 649 – 666. https://doi.org/10.14395/hititilahiyat.468989

Dilmaç, B.., Arıcak, O.T., & Cesur, S. (2014) A Validity and Reliability Study on the Development of the Values Scale in Turkey. Educational Sciences: Theory & Practice, 14(5), 1661-1671

Işık, H. R. & Bilge, . Y. (2023) Engaged Living Scale: The Study of Validity and Reliability and Adaptation to Turkish Culture. Journal of Cognitive-Behavioral Psychotherapy and Research, 12 (2), 145-155. https://doi.org/10.5455/JCBPR.112588

Cesur, S. ve Topçu, M. S. (2010). Değerlerin Belirlenmesi Testinin güvenirlik ve geçerlik çalışması ve yaş, eğitim, cinsiyet ve ebeveyn eğitiminin ahlaki gelişim ile ilişkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 10(3), 1657-1696.

Çalışkan, A. (2025). Assessing organizational change capability through a multisectoral study: Development and validation of the Change Management Scale. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 11(2), 65-94. https://doi.org/10.29131/uiibd.1811002

Akşahin, A. (2021). Değişime direnç ölçeğinin sağlık sektörü çalışanları üzerinde Türkçe geçerlik ve güvenirliğinin araştırılması . Ardahan Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi , 3 (2) , 157-163 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/aruiibfdergisi/issue/66112/1017576

Çakan, M., & Akın, A. (2024). Yapay zeka tutum ve değişime hazır olma: İki ölçek uyarlama çalışması. Econder International Academic Journal, 8(2), 137-167.

Evren C., Dalbudak E., Çakmak D. (2008). Değişime hazır olma ve tedavi isteği ölçeği (SOCRATES) Türkçe versiyonu’nun yatarak tedavi gören erkek alkol bağımlısı hastalarda faktör yapısı, geçerliği ve güvenirliği. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 18(2), 84 – 89.

Helvacı, M. A. (2011). Değişime Karşı Direniş Nedenlerini Belirleme Ölçeği. Education Sciences, 6 (3), 2033-2047.

Seren, Ş. ve Baykal, Ü. (2007). Kalite belgesi alan hastanelerde örgür kültürü ve değişime karşı tutumun incelenmesi. Journal of Anatolia Nursing and Health Sciences, 10(2), 1-11.