Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Çilengir, M. D. ve İzmirli, S. (2023). Blok tabanlı programlama öğretiminde oyunlaştırma yaklaşımı kullanımının başarı ve motivasyona etkisi. International Journal of Computers in Education, 6(2), 79-103. https://doi.org/10.5281/zenodo.10447397

Kasalak, İ. (2017). Robotik kodlama etkinliklerinin ortaokul öğrencilerinin kodlamaya ilişkin öz-yeterlik algılarına etkisi ve etkinliklere ilişkin öğrenci yaşantıları (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Güner, M. (2021). Blokzincir Teknolojisinin Muhasebede Kullanımıyla İlgili Algıların Belirlenmesine Yönelik Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Muhasebe ve Finansman Dergisi , Ağustos 2021 (Özel Sayı) , 459-472. https://doi.org/10.25095/mufad.947815

Erdem, Ç., & Cebeci, F. (2022). Reliability and validity of the Turkish version of the Self-Management Scale for kidney transplant recipients. Revista de Nefrología, Diálisis y Transplante, 42(2), 117-123.

Saraç, S. (2017). Bellek ve öğrenmenin geniş kapsamlı ölçümü bataryasının alt testlerinden sembolik çalışma belleği ve görsel sıralı bellek testlerinin geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Nişantaşı Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Saraç, S. (2017). Bellek ve öğrenmenin geniş kapsamlı ölçümü bataryasının alt testlerinden sembolik çalışma belleği ve görsel sıralı bellek testlerinin geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Nişantaşı Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Ceylan, V. (2016). Borderline Kişilik Ölçeği (Türkçe BPQ): Geçerlik, güvenirliliği, faktör yapısı (Yüksek Lisans Tezi). Hasan Kalyoncu Üniversitesi.

Coşkun, F. (2020). Borderline Kişilik Özellikleri Çocuk Ölçeği Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması (Uzmanlık Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi).

Kandemir, F., Samar, B. Ş., & Aydoğdu, B. E. (2024). Born-Steiner Sinirlilik Ölçeği: Öz-Bildirim formunun Türkçeye uyarlanması: Türkiye kadın örneklemi geçerlik ve güvenirlik çalışması. Klinik Psikoloji Dergisi, 8(2), 187-201. https://doi.org/10.57127/kpd.26024438.1224159

Soylu, Y. ve Siyez, D. M. (2014). Boş Zaman Can Sıkıntısı Ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması. Ege Eğitim Dergisi, 15 (1), 80-95.

Gürbüz, B., Öncü, E. ve Emir, E. (2020). Boş Zaman Engelleri Ölçeği: Kısa Formunun yapı geçerliğinin test edilmesi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 11(2), 120-131. http://dx.doi.org/10.17155/omuspd. 602660

Şimşek, K. Y., & Çevik, H. (2023). The development and validation of the Leisure Internet Usage Scale (LIUS). Leisure Studies, 42 (1), 1-13. https://doi.org/10.1080/02614367.2023.2191978

Erişkin, F., & Ayyıldız Durhan, T. (2026). Boş Zaman Manipülasyonu Ölçeği: Kitlelerin yönlendirilmesini ölçmeye yönelik bir çalışma. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, 17(63), 376–389. https://doi.org/10.70736/ijoess.2113

Kırova, S. ve Yılmaz, B.C. (2022). Boş Zaman Motivasyon Ölçeğinin Türkçe Uyarlaması: Turistik Tercihler Üzerinden Bir Değerlendirme. GSI Journals Serie A: Advancements in Tourism Recreation and Sports Sciences (ATRSS), 5(2): 107-123. doi: 10.53353/atrss.1070700

Kara, F. , Gurbuz, B. & Oncu, E. (2014). Leisure Boredom Scale: the Factor Structure and the Demographic Differences . Turkish Journal of Sport and Exercise , 16 (2) , 28-35 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/tsed/issue/21502/230623

Türk, N., Batmaz, H., & Doğrusever, C. (2025). Dinlenmeye Tahammülsüzlük Ölçeği Kısa Formu’nun Türkçe versiyonunun psikometrik özellikleri. Siirt Eğitim Dergisi, 5(1), 62-74. https://doi.org/10.58667/sedder.1712764

Yöntem, M., İlhan, T.(2018). Boşanma Göstergeleri Ölçeğinin Geliştirilmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 18 (41), 339-358.  https://doi.org/10.21560/spcd.vi.460646

Akın, A., ve Güneş-Kahriman, B. (2019, 31 Ocak, 1-2 Şubat). Boşanma Kaygısı Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik [Bildiri sunumu]. II. Uluslararası Sosyal Bilimler Kongresi, Nevşehir, Türkiye.

Doğan, Ş. (2016). Boşanma nedenlerine yönelik tutumlar: Boşanmayı artırıcı veya engelleyici faktörlere yönelik tutum ölçeği geliştirme çalışması I. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 5(4), 991-1011.

Bettemir, D. (2020). Boşanma Sonrası Ergen Yaşantıları Ölçeği’nin geliştirilmesi ve boşanma sonrası ergenlerin yaşam deneyimleri [Yüksek lisans tezi, Başkent Üniversitesi].

Sayan Karahan, A. & Yıldırım, İ. (2020). Development of the prescriptive beliefs regarding divorce scale: Validity and reliability study. Journal of Family Counseling and Education, 5(2), 14-25. https://doi.org/10.32568/jfce.763391

Savaşır, I. ve Şahin, N. H. (1997). Boyun eğici davranışlar ölçeği. Bilişsel- Davranışçı Terapilerde Değerlendirme Sık Kullanılan Ölçekler. Ankara. Özyurt Matbaacılık, 100-103.

Akdeniz, S., Ahçı, Z. , Harmancı, H. ve Günaydın, H. (2020). Boyun eğici merhamet ölçeği’nin Türk kültürüne uyarlanarak psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Ekev akademi dergisi, 0(84), 575 – 584.

Bulut, M. B., ve Yıldız, M. (2018). Boyutlandırılmış Beş Faktör Kişilik Envanteri’nin (B5FKE) Türkçeye uyarlanması: Üniversite öğrencileri örnekleminde geçerlik ve güvenirlik çalışması. Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, 8(2), 181-200. doi: 10.13114/MJH.2018.416

Özata, C. & Kalyoncu, N. (2021). Bağlama eğitiminde başlangıç düzeyine yönelik bir performans değerlendirme ölçeği geliştirme. Eurasian Journal of Music and Dance, 2021(19), 1-25.