Ölçek Kategorileri: 10 Psikoloji

Arik, G., Varan, H. D., Yavuz, B. B., Karabulut, E., Kara, O., Kilic, M. K., ... & Halil, M. (2015). Validation of Katz index of independence in activities of daily living in Turkish older adults. Archives of Gerontology and Geriatrics, 61(3), 344-350. DOI: 10.1016/j.archger.2015.08.019

Şahin, F. (2016). Kaufman Alanları Yaratıcılık Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması ve psikometrik özelliklerinin incelenmesi. İlköğretim Online, 15 (3), 855-867.

Savaşan, G. (2006). Kaufman kısa zeka testi 9-10 yaş çocukları üzerinde geçerlik,güvenirlik ve ön norm çalışmaları. (Yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Yonus, A. (2007). Kaufman Kısa Zeka Testi (Kaufman Brief Intelligence Test – K-BIT) 15 - 16 yaş çocukları üzerinde geçerlik, güvenirlik ve ön norm çalışmaları (Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden edinilmiştir.

Kandemir, M. A. & Kaufman, J. C. (2019). The Kaufman Domains of Creativity Scale: Turkish Validation and Relationship to Academic Major. The Journal of Creative Behavior, 54(4), 1002-1012. doi:10.1002/jocb.428

Ergül-Güvendi, N. (2023) Kavram anlam sembol ilişkileri açısından iletişim sosyolojisinde sosyokültürel başarı parametreleri ölçeği (Tez No. 803066)  [ Doktora tezi, Atatürk Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Malakcıoğlu, C. (2022). Anksiyete Değerlendirme Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenilirliği: Yeni Bir Üç Boyutlu Bakış Açısı. Medeniyet Tıp Dergisi, 37(2), 165 – 172. DOI: 10.4274/MMJ.galenos.2022.75318 

Malakcioglu, C. (2022) Validity and Reliability of the Anxiety Assessment Scale: A New Three-dimensional Perspective. Medeniyet Medical Journal, 37, 165-172. https://doi.org/10.4274/MMJ.galenos.2022.75318

Aslan Cevheroğlu, B., Tutarel Kışlak, Ş., & Say, G. (2022). Kayınvalide Kayınpeder Kabul-Red Ölçeği/Kısa Formun Türkçeye uyarlama çalışması . Klinik Psikoloji Dergisi , 6 (3) , 342-353 .https://doi.org/ 10.5455/kpd.26024438m000073

Ergin, D. Y. (2019). Kaynaştırma tutumları ölçeği’nin geliştirilmesi. Turkish Studies – Educational Sciences, 14(3), 495-508. http://dx.doi.org/10.29228/TurkishStudies.22707

Oyarkılıçgil - Ateş, A. (2001). Kazak ve Kırgız öğrencilerin Türkçe'ye karşı tutumlarının Türkçe öğrenim başarılarıyla ilişkisi (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Aydin Uysal, A. & Cangökçe Yaşar, Ö. (2018). Premonitory awareness scale in children who stutter: PAiS-TR. Journal of Experimental and Clinical Medicine, 35(2), 31-34.

Aydın Oral, S., Konrot, A., Gerçek, E., & Vanryckeghem, M. (2022). Preliminary normative data for the Turkish form of the KiddyCAT. Türkiye Klinikleri Journal of Health Sciences, 7(1), 78–85. https://doi.org/10.5336/healthsci.2021-82552

Wright, L. ve Ayre, A. (2000). The Wright and Ayre Stuttering Self-Rating Profile. South African Journal of Communication Disorders, 47, 77-90.

Torun, Ş., Çiyiltepe, M. ve Çevikaslan, A. (2016). Kekemelik için Anne-Baba Tanısal Ölçeği Türkçe sürümünün geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Anatolian Journal of Psychiatry/Anadolu Psikiyatri Dergisi, 17(Ek.1), 85-92)

Ateş, A., & Sis, N. (2016). İkinci Dil Olarak Türkçe Öğretimi için Kelime Bilgisi Ölçeği Uyarlaması. Turkish Studies – International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 11(19), 95-106.

Yurtsever, M. (2002). Beş-altı yaş çocukların kelime dağarcığı gelişimine ana dil eğitim programlarının etkisi (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Yeşilbursa, A., & Bilican, R. (2013). Validation of self-regulatory capacity in vocabulary learning scale in Turkish. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 70, 882-886.

Ültanır, E. ve Ültanır, G. (2003). Keller Eğilim Yapı Testinin adaptasyon çalışmaları. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 8-19.

Bilsin, E. (2017). Kanserli çocuklarda Kemoterapi ile ilişkili Tat Alma Değişikliği Ölçeği’nin geliştirilmesi (Tez No. 494534) [Doktora Tezi, Ege Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Atik, S. ve Konan, N. (2015). Kendi Kendine (Öz) Liderlik Ölçeğinin eğitim örgütleri için Türkçeye uyarlanması, geçerlik ve güvenirlik çalışması . e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi , 6 (3) , 101-115 .https://doi.org/10.19160/e-ijer.55978

Aykul, M. A., ve Ozan, C. (2023). Kendi Kendine Öğrenme Öz Değerlendirme Ölçeğinin uyarlanması ve üniversite öğrencilerinin kendi kendine öğrenme algıları. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 33(2), 685-700. https://doi.org/10.18069/firatsbed.1259917  

Köksal, D. & Dündar, S. (2018). Developing a Scale for Self-Regulated L2 Learning Strategy Use. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(2), 337-352.https://doi.org/10.16986/HUJE.2017033805

Önder, A. (1997). Küçük çocuklar İçin Kendilik Algısı Ölçeği'nin Türkçeye uyarlanması ve okul öncesi çocuklarında kendilik algısının yaş cinsiyet premature doğma ve okula devam etme süresine ilişkin olarak incelenmesi (Doktora tezi). Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Ercan, M. (2024). Engelli bireylerde sosyal dışlanmanın kendilik bütünlüğü üzerindeki etkisinin incelenmesi. Çizgi Kitapevi.