Ölçek Kategorileri: 430 Yönetim ve Organizasyon

Tavacıoğlu, L., Taç, U., Bolat, P. & Mörek, U. (2019). A Case Study for Development and Validation of a Safety Climate Scale for Shipbuilding Industry. Social Sciences, 14(1), 1-14. http://dx.doi.org/10.12739/NWSA.2019.14.1.3C0179

Tavacıoğlu, L., & Ceylan, M. (2024). Gemi İnsanları için Yıldırma (Mobbing) Ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Topkapı Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.

Muslu, M (2022). Favouritism in Ship Management: A scale development and validation. Transactions on Maritime Science Journal, 11 (2). DOI: 10.7225/toms.v11.n02.018

Cansoy, R., veTuran, S. (2016). Gençlik Liderlik Özellikleri Ölçeği: Güvenirlik ve geçerlik çalışması. Türkiye Eğitim Dergisi, 1(1), 19-39.

Yurdasever, E. (2025). Girişimsel merakın genel risk eğilimi üzerindeki etkisinde girişimsel öz-yeterliliğin aracı rolü. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 85, 199-217. https://doi.org/10.51290/dpusbe.1631342

Akkuş, Y. (2023). Girişimcilikte Sosyal Engeller Ölçeğinin Geliştirilmesi ve Kontrol Odağı, Girişimcilik Niyeti ile İlişkisi. Journal of Entrepreneurship and Innovation Management, 12(2), 81-98.

Ercetin, S. S., Potas, N., Acikalin, S. N. & Kisa, N., (2011). Multidimensional Glocal Leadership Scale. Middle-East Journal of Scientific Research, 8(2), 314-318.

Sweeney, J. C. & Soutar, G. N. (2001). Consumer Perceived Value: The development of a multiple item scale. Journal of Retailing, 77(2), 203-220.

Nacar, D. ve Nanto, Z. (2023). Güç yozlaşması ölçeği. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(48), 942-958. doi: 10.46928/iticusbe.1276802

Arslantaş, C. C., Özçelik, O., Pekdemir, I. (2007). Bir güçlendirme ölçeği önerisi: Çalışanların demografik özelliklerine göre farklılıklarının analizi. Yönetim Dergisi: İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme İktisadı Enstitüsü, 18 (57), 3 – 12.

Yıldırım, B. F. (2020). Güçlü Zayıf Yöntemi İle Proje Değerlendirme İçin Alternatif Bir Ölçek Önerisi: KOSGEB örneği. Yönetim Bilimleri Dergisi, 18(38), 747- 765. https://doi.org/10.35408/comuybd.589622

Yaka, R. (2022). Halka Açık Şirketlerde Yaşam Döngüsü Evreleri üzerine ölçek çalışması. İktisat İşletme ve Uluslararası İlişkiler Dergisi, 1 (2), 129-145. https://doi.org/10.58654/jebi.1131664

Geçikli, F., Erciş, M. S. ve Okumuş, M. (2016). Kurumsal itibarın bileşenleri ve parametreleri üzerine deneysel bir çalışma: Türkiye’nin öncü kurumlarından biri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20 (4), 1549-1562.

Yanık, A. (2000). Sağlık bakım hizmetlerinde hasta tatmini ve Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi`nde hasta tatmini üzerine bir araştırma. (Yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Demirel, S. (2022). Hastane Hijyeninde Standart Önlemler Ölçeği: Temizlik personeli versiyonunun geliştirilmesi (Tez No. 776975) [Doktora tezi, Sağlık Bilimleri Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Vaşmenji, M. F. (1994). Hastanelerde kadın doğum bölümünün organizasyonu ve İstanbul kamu ve özel hastanelerinin doğum bölümünde eğitim ve organizasyon sorunlarına ilişkin anket çalışması (Yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Devebakan, N. (2001). Sağlık işletmelerinde kalite ve algılanan hizmet kalitesinin ölçülmesi (Yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Kocabıçakoğlu, M.S. (2023). Kurumsal itibarın ölçümü: Havayolu işletmelerine yönelik bir ölçek önerisi / Measuring corporate reputation: A scale proposal for airlines (Tez No. 783102) [Doktora tezi, Anadolu Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Karaşin, Y. ve Karagöz, Y. (2023). Hekim Beyin Göçünü Etkileyen Faktörlerin Ölçek Geliştirme Yoluyla Belirlenmesi. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 26(4), 1083-1096.

Çetinkaya-Uslusoy, E. (2010). Hemşirelerde Meslektaş Dayanışması Ölçeği'nin geliştirilmesi ve meslektaş dayanışmasının iş doyumu ile ilişkisi (Doktora tezi). Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Uysal, D., Demirsoy, N., Türe, A., Bıyık, M., Trindade, L. d. L., Ribeiro, O. M. P. L., & Ventura-Silva, J. M. A. (2025). Nurses’ Work Methods Assessment Scale: Turkish validity and reliability study. Nursing Reports, 15(6), 220. https://doi.org/10.3390/nursrep15060220

Öcalan, S., Bilgin, A., & Kovancı, M. S. (2024). Hemşirelikte İşin Bölünmesi Ölçeği’nin Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sağlık Bilimleri Üniversitesi Hemşirelik Dergisi, 6(3), 221-228. https://doi.org/10.48071/sbuhemsirelik.1488619

Gürbüz, B., Koçak, S. ve Lam, E. T. C. (2005). Hizmet Kalitesi Değerlendirme Ölçeği’nin Türkçe versiyonunun güvenirliği ve geçerliği. Eğitim ve Bilim, 31(13), 70-77.

Akyol, T. (2010). Örgütsel iklimin hizmet kalitesi üzerine etkisi (Yüksek Lisans tezi). Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Kanten, P., Durmaz, M. G. & Arda, B. (2021). Organizational Conscience in the Service Industry: A Scale development. Istanbul Management Journal, (90), 31-47. https://dergipark.org.tr/tr/pub/imj/issue/64984/899641