Ölçek Kategorileri: 40 Sosyal ve Beşeri Bilimler

Sağlam, H. İ. (2010). Bilinçli Tüketicilik Düzeyi Ölçeği çalışması. International Journal of Human Sciences, 7(1), 1190- 1200.

Ulutaş, M., ve Arslan, H. (2017). Bilişim Liderliği Ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 47(47), 105-124. DOI: 10.15285/maruaebd.2739

Eskiler, E., Küçükibiş, F., Gülle, M., & Soyer, F. (2016). Bilişsel davranışçı fiziksel aktivite ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Journal of Human Sciences, 13(2), 2577-2587.

Yarayan, Y. E., Turhan, M. O. ve Tekkurşun Demir, G. (2023). Bilişsel Esneklik Envanterinin Sporcular İçin Uyarlanması: Geçerlilik ve Güvenirlik Çalışması. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 8(3), 221-240

Yücel, E. ve Çizel, B. (2019). Bilişsel Uyumsuzluk Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik güvenilirlik çalışması. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 16(1), 106-120.

Gerçek, M. ve Börekçi, D. Y. (2017). Birey düzeyinde ilişkisel ve operasyonel rezilyans (yine/yenilenme) kapasitesi: Bir ölçek geliştirme çalışması. İşletme Araştırmaları Dergisi, 9(3), 149-176. doi: 10.20491/isarder.2017.293

Öztürk, E. B., Kılıçaslan-Gökoğlu, S. ve Kütahnecioğlu-İnan, N. (2019). Bireycilik ve Toplulukçuluk Ölçeğinin Türkçe geçerlemesi. Ege Akademik Bakış, 19(1), 1-14.

Akdeniz, Y. (2019). Bireyi Rekreasyonel Tenise Başlamaya Motive Eden Faktörler Ölçeği’nin geliştirilmesi ve bu faktörlerin farklı değişkenlere göre incelenmesi (Tez no. 578587) [Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antalya].

Cansever, A. (2020). Bireyleri Eğlenmeye Motive Eden Faktörler Ölçeği’nin geliştirilmesi ve bireylerin eğlence profillerinin belirlenmesi; Antalya Kaleiçi örneği (Yüksek Lisans Tezi). Akdeniz Üniversitesi.

Doğan, O., Bulut, Z. A., & Çımrın, F. K. (2015). Bireylerin sürdürülebilir tüketim davranışlarının ölçülmesine yönelik bir ölçek geliştirme çalışması. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 29(4),659-678.

Şen, G. (2022) Toplumda suç korkusu ve sosyal sermaye dinamikleri açısından afet direnci: Burdur-Antalya kent merkezi örneği (Tez No. 708679) (Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.  

Doğru, S. (2026). Psychometric validation of the Turkish Short form of the Disaster Resilience Scale for individuals. Safety Science, 199, 107173. https://doi.org/10.1016/j.ssci.2026.107173

Küçükosmanoğlu, H. O., Babacan, E., Babacan, M. D. ve Yüksel, G. (2016). Müzik eğitiminde bireysel çalgı çalışma alışkanlıkları ölçek geliştirme çalışması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16, İpek Yolu Özel Sayısı, 2350-2367.

Girgin, D. (2015). Bireysel Çalgı Dersi Tükenmişlik Ölçeği geliştirme çalışması: Geçerlik ve güvenirlik analizi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 115-126. http://dx.doi.org/10.14686/BUEFAD.2015111019

Çoban, S. ve Çalışkan, T. (2019). Bireysel Çalgı Eğitimi Dersi Güdülenme Ölçeği (ÇDGÖ) Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 5 (1), 100-112.

Özkan, E., Çelik, S. B., & Koopmans, L. (2024). Assessing the Turkish version of the Individual Work Performance Questionnaire (IWPQ) for its validity and reliability. BMC Psychology, 12(1), 573.

Gerçek, M. ve Yılmaz Börekçi, D. (2017). Birey düzeyinde ilişkisel ve operasyonel rezilyans (yine/yenilenme) kapasitesi: Bir ölçek geliştirme çalışması. İşletme Araştırmaları Dergisi, 9(3), 149-176. doi: 10.20491/isarder.2017.293

Kaya, F. (2008). Kredi kartları ve bireysel müşterilerin kredi kartı tercihine etki eden faktörlerin belirlenmesi üzerine bir araştırma (Doktora tezi). Kadir Has Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Günay, A., ve Çelik, R. (2020). Bireysel Rekabetçilik Ölçeği: Türkçe uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 11(Eksayı), 42-49. https://doi.org/10.21076/vizyoner.772132

Ekici, T. (2012). Bireysel Ses Eğitimi Dersine Yönelik Tutum Ölçeğinin geliştirilmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(3), 557-569.

Asar, İ. (2017). Lisansüstü öğrencilerinin kişilik yapılarıyla bireysel sosyal sorumluluk bilinçleri arasındaki ilişkiler (Yüksek lisans tezi). Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Karabük.

Kılıçarslan, F., Gökçelik, E., Bahadır, Z., & Özant, M. İ. (2025, May 8–10). Adaptation of Achievement-motivated Behavior in Individual Sports Scale into Turkish: Validity and reliability analysis study. In ASES IX. International Scientific Research Congress (pp. 626–637). Adıyaman University. https://kongreases.com/wp-content/uploads/2025/05/ASES-IX.-INTERNATIONAL-SCIENTIFIC-RESEARCH-CONGRESS-CONFERENCE-BOOK_compressed-1.pdf

Günaltay, M. M. (2018). Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi personelinin hastane bilgi sistemleri konusundaki görüşlerinin değerlendirilmesi (Yüksek Lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Filiz, B. ve Demirhan, G. (2015). Bireysel ve Sosyal Sorumluluk Ölçeği’nin (BSS-Ö) Türk diline uyarlanma çalışması. Spor Bilimleri Dergisi, 26 (2), 51–64.

Yıldız, N. O. , Kaçay, Z. ve Soyer, F. (2022). Bireysel yaratıcılık ölçeği türk kültürüne uyarlanması, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sakarya University Journal of Education , 12(3), 712-729. https://doi.org/10.19126/suje.1064436