Ölçek Kategorileri: 40 Sosyal ve Beşeri Bilimler

GÖN, E. (2024) Kariyer ve yetenek yönetimi ile örgütsel güvenin işgören performansına etkileri (Akdeniz Bölgesi hizmet sektöründe bir araştırma). (Tez No. 840222) [Doktora tezi, Bingöl Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Arslan, A. ve Yener, S. (2016). İşgören Sesliliği Ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması çalışması. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 14(1), 173-191.

Demirler, S. (2023). Dijital örgüt kültürü bağlamında işgücü çevikliği, yabancılaşma ve psikolojik güçlendirme ilişkisi. Manisa Celal Bayar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, (Doktora tezi).

Bünyamin ÇILDIR.(2022).The Validity and Reliability of the Auditory Localization Scale in the Turkish Population.Archives of Health Science and Research

Ersoy-Kart, M. (2005). Reliability and validity of the Workaholism Battery (Work-BAT): Turkish Form. Social Behavior and Personality, 33(6), 609-618.

Çevik-Tekin, İ. ve Erdoğan, P. (2021). İşkoliliklik Riski Testi (WART) Türkçe Formunun Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(51), 367-380. http://dx.doi.org/10.29228/SOBIDER.50833

Coşkun, M. (1995). Ekonomik kriz dönemlerinde işletmelerde finansal yönetim (Eskişehir'de faaliyet gösteren dokuma, giyim eşyası ve deri sektörüne ait işletmelerde anket uygulaması) (Yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.

Kına, B. (2018). İşletmelerde Kişiler Arası İletişim, İş Verimliliği ve İş Doyumu Değerlendirme Ölçeği geliştirilmesi [Yüksek Lisans Tezi, İzmir Katip Çelebi Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Bayram, V., & Kaya, Ş. M. (2024). İşletmelerde Nesnelerin İnterneti (IoT) farkındalık ölçeği geliştirme çalışması. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 9(24), 447-465. https://doi.org/10.25204/iktisad.1434292

Fettahlıoğlu, Ö. O., & Birin, C. (2017). Ölüm katılığı ( rigos mortis) ' na yönelik ölçek geliştirme ve pembe gözlük paradoksunun literatüre yeni bir kavram olarak kazandırılması çalışması. The Journal of Academic Social Science Studies, 2 (55), 313-328. Doi number:http://dx.doi.org/10.9761/JASSS3760

Aylan, S., ve Koç, H. (2017). İşletmelerin Kurumsallaşma Kriterlerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Ölçek geliştirme çalışması. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(2), 564-585.

Gökmen, S. (1996). İşletmeye Bağlılık Anketini Türkçe'ye uyarlama ve geçerlik ve güvenirlik katsayılarını belirleme çalışması (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Kılıç, B. (2019). İstanbul’daki yerli ve yabancı marka zincir otel işletmelerinin stratejik yönetim yaklaşımlarının karşılaştırılması [Yayınlanmamış doktora tezi]. İstanbul Gedik Üniversitesi, İstanbul.

Toksöz, D. , Pala, T. & Çapar, G. (2020). İşte gelişim ölçeğini türkçeye uyarlama çalışması . İzmir İktisat Dergisi , 35(1) , 177-186 . DOI: 10.24988/ije.202035113

Koçak, Ö. E. (2021). İşte Kendini Yetiştirme Ölçeğinin meslek grupları arasında ölçüm değişmezliğinin test edilmesi. Ekonomi İşletme ve Maliye Araştırmaları Dergisi, 3(1), 73-84. https://doi.org/10.38009/ekimad.920473

Çalışkan, A. & Koç, M. (2025). Intention to Quit Scale: A new approach in the context of changing working conditions. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 11(1), 5-24.

Dönmez-Bican, E. (2009). Okul öncesi eğitimi öğretmenleri ve velilerin çocuk istismarı ve ihmaline yönelik görüşleri. (Yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.

Polat, F., Boz, D., Çetindere Filiz, A. & Duran, C. (2021). Workplace Ergonomics Scale. Eurasian Academy of Sciences Social Sciences Journal, 38, 60-82. http://doi.org/10.17740/eas.soc.2021.V38-05

Yurdasever, E. (2024). İşyeri merak ölçeğinin Türkçeye uyarlanması ve işe bağlılık ile yenilikçi iş davranışı üzerindeki etkisinin sınanması. Erciyes Akademi, 38(1), 41-71. https://doi.org/10.48070/erciyesakademi.1379077

Tutan, A., Kökalan, Ö. (2023). İşyeri Şiddeti Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. İşletme Araştırmaları Dergisi, 15 (2), 1504-1516. https://doi.org/10.20491/isarder.2023.1662

Yildirim, U., Toygar, A., Nart, S., Çoşkun Kaya, S., & Akar, S. (2025). Gender-based occupational challenges in the maritime industry: A comprehensive questionnaire validation. International Journal of Occupational Safety and Ergonomics, 1-9.  https://doi.org/10.1080/10803548.2025.2555730

Karakiraz, A. , Uslu, O. & Özsoy, E. (2023). Turkish Adaptation Of The Workplace Ostracism Scale. Gazi İktisat ve İşletme Dergisi, 9(2), 151-161. https://doi.org/10.30855/gjeb.2023.9.2.003

Özdemir, S. (2021). İşyerinde Gelişmeleri Kaçırma Korkusu: Ölçek uyarlama çalışması. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1), 49-62. https://doi.org/10.18506/anemon.761641

Aytaç, S. ve Başol, O. (2018). İşyerinde Kişilerarası Çatışma Ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Yönetim Bilimler Dergisi, 16(32), 471-483.

Turen, U. & Çamoğlu, A. (2015). Perceived quality of meal service provided by organization and job performance of employees. Applied Research in Quality of Life, 10(1), 77-93. doi: 10.1007/s11482-014-9301-y