Ölçek Kategorileri: 340 Erken Çocukluk Eğitimi

Yoleri, S. (2010). Bracken Temel Kavram Gelişimi Ölçeği ifade edici Türkçe formunun oluşturulması ve temel kavramlarla kişilerarası problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Doktora tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Bütün Ayhan, A., ve Aral, N. (2007). Bracken Temel Kavram Ölçeği-gözden geçirilmiş formunun altı yaş çocukları için uyarlama çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 42-51.

Uğurtel, Üstünel, A. (2007). Bracken Temel Kavram Ölçeğı Gözden Geçırılmış Formu’nun geçerlık ve güvenırlık çalışması (Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden edinilmiştir.

Serdaroğlu, H. U., Bekir, H., & Kan, A. (2025). Beş-altı yaş sağlık okuryazarlığı test bataryası ham puanlarının yaş gruplarına göre standardizasyonu ve performans düzeylerinin tanımı. KTO Karatay Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 6(3), 520-534. https://doi.org/10.59244/ktokusbd.1838753

Sakarya, S. (2010). Çevreye Karşı Motivasyon Ölçeği'nin okul öncesi öğretmen adayları üzerinde geçerlik güvenirlik çalışması (Ankara ili örneği) (Yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Özkubat, S. ve Demiriz, S. (2013). Çevreye Karşı Motivasyon Ölçeğinin Okul Öncesi Öğretmen Adayları Üzerinde Geçerlik Güvenirlik Çalışması. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 87-114.

Uludağ, G. , Alver, M. & Çevik, G. (2023). Selection and Reading of Picture Storybook for Young Children: A Scale Development Study . Bartın University Journal of Faculty of Education , 12 (2) , 233-251 . https://doi.org/10.14686/buefad.1113030

Ertürk-Kara, H. G. (2017). The role of chıldren’s behavioral skills in predicting early academic skills. The Journal of International Social Research, 10(49), 432-441.

Şehirli, N. (2007). Çocuk Davranışlarını Değerlendirme Ölçeği’nin Geliştirilmesi Ve Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi (Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden edinilmiştir.

Karagül, S. (2020). Çocuk Edebiyatına Yönelik Tutum Ölçeği geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Çocuk Edebiyat ve Dil Eğitimi Dergisi, 3(2), 203-226. doi: 10.47935/ceded.836154

Karagül, S. (2020). Çocuk edebiyatına yönelik tutum ölçeği geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması . Çocuk Edebiyat ve Dil Eğitimi Dergisi , 3(2) , 203-226 . DOI: 10.47935/ceded.836154

Apaydın Demirci, Z. (2018). Çocuk Gelişimini Değerlendirme Ölçeği’nin (CDAS) Türkçeye uyarlanması ve 5 yaş çocukların gelişiminin değerlendirilmesinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Altın, FN ve Tarsuslu Şimşek, T. (2022). Çocuk kol rehabilitasyon ölçeğinin türkçe geçerlik ve güvenirliği . Egzersiz Tedavisi ve Rehabilitasyon Dergisi , 9(2), 142-151 . DOI: 10.15437/jetr.902418

Balaban, A. (2002). Televizyon çocuk programlarının kalite kriterlerine ilişkin olarak okul öncesi kurumlarına devam eden çocukların anne-babalarının görüşleri. ( Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Karakaya Işık, G. (2020). Çocuk Televizyon İzleme İnançları Ölçeği’nin Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik çalışması (Yüksek Lisans Tezi). Kafkas Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü.

Dönmez, Ö. (2022). Erken çocukluk döneminde Fırsat Verici Ebeveynlik Programı’nın etkililiğinin incelenmesi (Tez No. 764120) [Doktora tezi, Marmara Üniversitesi].  Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Ahmetoğlu, E., Acar, İ. ve Gıcı-Vatansever, A. (2021). Öğretmen Etkileşim Ölçeği (ÖEÖ) ve Çocuk-Öğretmen Etkileşim Ölçeği (ÇÖEÖ) geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Trakya Eğitim Dergi, 11(1), 412-424. http://dx.doi.org/10.24315/tred.754702

Köyceğiz-Gözeler, M., Bozkurt-Polat, E. ve Kan, A. (2020). Çocukla İletişime Yönelik Tutum Ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması.  M. B. Kurt (Ed.), Eğitim bilimleri alanında güncel çalışmalar içinde (s. 265-288). Duvar.

Tabaru Örnek, G., & Yel, S. (2024). Çocuklar (8-9 yaş) için Çevre Okuryazarlığı Aracı geliştirilmesi (ÇİÇOA): Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi(60), 1225-1258. https://doi.org/10.53444/deubefd.1408170

Gezgin, D. ve Kılıç Mocan, D.(2022). Fen etkinliklerinin okul öncesi dönem çocuklarında çevre bilinci kazandırılmasına etkisi. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi, 6(2), 402-423. https://doi.org/10.24130/eccdjecs.1967202262331  

Şenol, F. B. ve Metin, E. N. (2018). Çocuklar İçin Etkileşim Dereceleme Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 8(51), 81-106.

Keleş, S. & Yurt, Ö. (2016). An investigation of playfulness of pre-school children in Turkey. Early Child Development and Care, doi: 10.1080/03004430.2016.1169531.

Konca, A.S., Baltacı, Ö., & Akbulut, Ö.F. (2022). Problematic Technology Use Scale for Young Children (PTUS-YC): Validity and reliability study. International Journal of Assessment Tools in Education, 9(2), 267 289. https://doi.org/10.21449/ijate.888936

Kay, M. A., & Sağlam, M. (2024). Çocuklar için Sosyal Yeterlilik Ölçeği: Bir ölçek uyarlama çalışması. Artuklu Humanities, (17), 25-36. https://doi.org/10.46628/ahu.1540889

Güven, Y., Yılmaz, H., & Efe Azkeskin, K. (2024). Çocuklar için Yaratıcı Kişilik Özellikleri Ölçeği’nin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 15(2), 1285-1307. https://doi.org/10.51460/baebd.1454136