Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Avşar, G., Yıldız, G., & Özcan, S. (2024). A scale of readiness for clinical practice: A validity and reliability study for nursing students. Teaching and Learning in Nursing, Early View, 1-8. https://doi.org/https://doi.org/10.1016/j.teln.2024.01.006

Şen, C., Tekindal, M (2021). Klinisyenlerin Akademisyenliğe ve Akademik Üretkenlik Sürecine Dair Görüş ve Beklentilerinin Değerlendirilmesi Ölçeği Geçerlik Güvenirlik Çalışması. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 11(3), 575 – 580.

Şen, C. A. & Tekindal, M. A. (2021). Klinisyenlerin akademisyenliğe ve akademik üretkenlik sürecine dair görüş ve beklentilerinin değerlendirilmesi ölçeği geçerlik güvenirlik çalışması . Yükseköğretim ve Bilim Dergisi , 11(3) , 575-580 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/higheredusci/issue/67698/983242

Yaşar, G. C., ve Yıldız, S. (2018). Kod Değiştirme İnançları Ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 26(2), 461-473.

Karaman, U., Büyükalan-Filiz, S. (2019). Kodlama Eğitimine Yönelik Tutum Ölçeği’nin (KEYTÖ) geliştirilmesi. Gelecek Vizyonlar Dergisi (fvj: Future Visions Journal), 3(2), 36-47. doi: 10.29345/futvis.80

Avşar, M., & Durmuşoğlu, M. C. (2025). Preschool teachers’ coding and computational thinking skills: A scale adaptation study. Bartın University Journal of Faculty of Education, 14(4), 1178-1192. https://doi.org/10.14686/buefad.1689128

Özer, N. ve Dönmez, B. (2013). Kolaylaştırıcı Okul Yapısı Ölçeğinin Türkçe formunun psikometrik özelliklerinin yeniden değerlendirilmesi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 3(4), 57-68.

Evin-Gencel, İ. (2007). Kolb'un Deneyimsel Öğrenme Kuramına Dayalı Öğrenme Stilleri Envanteri-III'ü Türkçeye uyarlama çalışması. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(2), 120-139.

Bellibaş, M.Ş., Apaydın, Ç. ve Çelik, M.(2022).Kolektif Öğretmen Kültürü Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması.Buca Faculty of Education Journal. 1360-1381.

Erdoğan, U. ve Dönmez, B. (2015). Kolektif Öğretmen Yeterliği Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 21(3), 345-366. 10.14527/kuey.2015.013

Zincirli, M., & Demir, Y. (2021). A scale development study on teachers’ perceptions of collective efficacy in schools: A scale development study on teachers’ perceptions. International Journal of Curriculum and Instruction, 13(2), 1709-1723.

Aygün, M., & Çüm, S. (2023). Adaptation of Compulsive Sport Consumption Scale into Turkish culture: CSCS-T. International Journal of Assessment Tools in Education, 10 (3) , 482-495 . https://doi.org/10.21449/ijate.1263531

Köse, A. ve Uzun, M. (2024). Konfor Alanı Yönelim Ölçeği’nin (KAYÖ) Türkçe Uyarlaması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi (AUEBFD), 57(1), 287-327. https://doi.org/10.30964/auebfd.1288823

Bozkur, B.,  Kaya, A. (2021). Adaptation of The Consultation Self-Efficacy Scale into Turkish and investigation of the consultation self-efficacy of school counselors. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 11(1), 49-96. DOI: 10.14527/pegegog.2021.002

Demirkol, S, Aytaş, G. (2023). Konuşma becerisi eğitimine ilişkin Türkçe öğretmenlerinin öz yeterlik ölçeği geliştirme çalışması. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 11(1), 30 – 46.

Akman, S., & Senemoğlu, N. (2025). An action research to enrich teaching-learning processes in EFL settings. Participatory Educational Research, 12(4), 38–61. https://doi.org/10.17275/per.25.48.12.4

“Yegen, Ü. (2025). Konuşma Becerisi Üstbilişsel Farkındalık Ölçeği’nin geliştirilmesi. Millî Eğitim, 54(245), 79-116. https://doi.org/10.37669/milliegitim.1509725

Işık Aydın, R. Erdem, İ. (2022). Konuşma Becerisine Yönelik Bir Uzman Değerlendirme Ölçeği geliştirme çalışması. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi,  30, 106 – 120. https://doi.org/10.29000/rumelide.1192509

Sallabaş, M. E. (2013, Nisan). Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenler için Konuşma Öz Yeterlik Ölçeği: Geçerlilik ve güvenirlilik çalışması . Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 36, 261-270.

Aydın, İ. (2013). Öğretmen Adaylarının Konuşma Öz Yeterliklerine İlişkin Ölçek geliştirme çalışması. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi.(14): 33-46

Kılıç, N., Kamışlı, G. İ. Ş., Gündüz, B., Bayramoğlu, İ., & Kemaloğlu, Y. K. (2021). Turkish validity and reliability study of the speech, spatial and qualities of hearing scale. Turkish archives of otorhinolaryngology, 59(3), 172.

Alkan. Ş. (2008). İlköğretim ikinci kademe ile ortaöğretim öğrencilerinin ve öğretmenlerinin kopya çekmeye ilişkin görüşleri (Yüksek lisans tezi). Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ.

Gürbüz, İ. E. (2023). Kopya Davranışına Yönelik Tutum Envanteri: Bir ölçek geliştirme çalışması. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 7 (2), 424-442. http://doi.org/10.5281/zenodo.7987963

Kaya, Z. (2011). Koro eğitiminde yapılandırmacı yaklaşımın tutum, öz-yeterlik algısı ve akademik başarıya etkisi (Doktora tezi). İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.

Sarıçiftçi, A. Ö. (2014). Koro dersi motivasyon ölçeği geliştirilmesi ve öğrencilerin motivasyon düzeylerinin karşılaştırılmalı olarak incelenmesi (Doktora tezi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Burdur). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi adresinden edinilmiştir.