Ölçek Kategorileri: 30 Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme

Dudukcu, F. T., Molu, N. G., & Saltali, N. D. (2025). Translation, cross-cultural adaptation, reliability, and validity of the Turkish version of the Children’s Coping Scale-Revised Form. Journal of Pediatric Nursing, 85, 1-8. https://doi.org/10.1016/j.pedn.2025.07.012

Gücüm, B. (2002). Çocukların Çevreye Karşı Tutum ve Bilgileri Ölçeği’nin geçerliliği ve güvenirliği üÜzerine çalışma. 5. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eitimi Kongresi, 16–18 Eylül: ODTÜ, Ankara. http://old.fedu.metu.edu.tr/ufbmek-5/ozetler/d043.pdf

Kaçmaz, C., Çelik, O. T., Candemir, B., Kahraman, Ü., & Sarı, T. (2025). The sources of Parental Anxiety in Children’s Education Scale: Psychometric properties of the Turkish version. Psychology in the Schools. https://doi.org/10.1002/pits.23536

Eren, M. (2014). Hemiparezik serebral palside çocukların el kullanım deneyimi anketi'nin Türkçe kültürel adaptasyonu, geçerlilik ve güvenilirliği (Yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara).

Kandemir, M. A., Jameson, M. M., & Palestro, J. J. (2016). Translating the Children’s Anxiety in Math Scale to Turkish for use with Turkish children. British Journal of Education, Society & Behavioural Science, 15(1), 1-10.

Çolak, B. (2024). Çocukların Psikoseksüel ve Psikososyal Gelişim Düzeylerine İlişkin Ebeveyn Farkındalık Ölçeği geliştirilmesi (Doktora Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Aydın, F. (2023). Çocukların Sosyal Duygusal Öğrenme Becerilerine İlişkin Öğretmen Algısı Ölçeği’nin geliştirilmesi (Tez No. 806467) [Yüksek lisans tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Özcan, Ö., Erol, A. ve İvrendi, A. (2025). Çocukların STEM Zihin Alışkanlıkları Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. N. Kuru (Ed.), 9. Uluslararası Okul Öncesi Eğitim Kongresi tam metin kitapçığı içinde (ss. 93–105). Eğiten Kitap.

Ceyhan, E. N. (2023). Çocukluk Aşıları Hakkında Ebeveyn Tutumları Ölçeği ve Aşı Tereddüt Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması geçerlik ve güvenirlik çalışması (Yüksek lisans tezi, Sağlık Bilimleri Üniversitesi).

Arslan-Çiftçi, H. (2020). Çocukluk dönemi yürütücü işlevler envanteri’nin 48-72 aylık çocuklar için geçerlik ve güvenirlik çalışması ve okul öncesi yürütücü işlevler eğitim programı’nın etkililiğinin incelenmesi[Yayınlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Sözen, E. (2019, Şubat). Öğrencilerin coğrafya ders işleniş tarzı ve coğrafya derslerine yönelik tutumları üzerine ölçek geliştirme çalışması. 4. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Kongresi'nde sunulan bildiri. Yalova, Türkiye.

Sözen, E. (2019). Coğrafya dersi tutumu, coğrafya ders işlenişi ve materyal kullanımına yönelik ölçek geliştirilmesi, geçerlik ve güvenirlik çalışması. AJELI - Anatolian Journal of Educational Leadership and Instruction, 7 (1), 1-14 .

Sözen, E. (2019). Coğrafya dersi tutumu, coğrafya ders işlenişi ve materyal kullanımına yönelik ölçek geliştirilmesi, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Anadolu Eğitim Liderliği ve Öğretim Dergisi, 7(1), 1-14.

Uzunöz, A. (2008). Ortaöğretim dokuzuncu sınıf coğrafya dersinde çoklu zeka destekli eğitimin öğrenci başarısı tutumu ve kalıcılığına etkisi (Doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Demir, S. B. ve Koç, H. (2013). Coğrafya Dersi Tutum Ölçeği: Geliştirilmesi, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Turkish Studies, 8(8), 1765-1777.

Karadeniz, C.B. ve Bilgi, M.G. (2010).Coğrafya Dersinde Kullanılan Öğrenme Stratejileri Ölçeğinin geliştirilmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30 (2), 511-532.

Uzunöz, A. (2011). Coğrafya Dersine Yönelik Öğrenci Tutum Ölçeği geliştirilmesi. e-Journal of New World Sciences Academy, 6(1), 1264-1277.

Özgen, N., Bindak, R. ve Birel, F.K. (2007). Coğrafya dersine yönelik bir tutum ölçeğinin geliştirilmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13, 58-64.

Güven, B. ve Uzman, E. (2006). Ortaöğretim Coğrafya Dersi Tutum Ölçeği geliştirme çalışması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14(2), 527 -236.

Şanlı, C. ve Sezer, A. (2019). Coğrafya Derslerinde Mekânsal Düşünme Öğretimi Ölçeği: Türkçeye uyarlama geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ege Coğrafya Dergisi, 28 (2), 213-225.

Bozdoğan, A. E. ve Öztürk, Ç. (2008). Coğrafya İle İlişkili Fen Konularının Öğretimine Yönelik Öz-Yeterlilik İnanç Ölçeği'nin geliştirilmesi. Balıkesir Üniversitesi Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 2(2), 66-81.

Değirmenci, Y. (2015). CBS (Coğrafi bilgi sistemleri) destekli öğretimin öğretmen adaylarının akademik başarılarına ve motivasyonlarına etkisi. (Doktora tezi). Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.

Eraslan, B., & İçen, H. (2025). Coğrafya öğrencilerinin yapay zekâya yönelik tutum ve kullanım eğilimleri: Ölçek geliştirme ve uygulama. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 16(1), 141–160. https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1749888

Kaya, M. F. (2013). Coğrafya Öğrenmeye Yönelik Motivasyon Ölçeği Geliştirme Çalışması. Doğu Coğrafya Dergisi, 18(30), 155-174.

Karadeniz, C. B. ve Sarı, S. (2012). Coğrafya Öğretimi Öz-Yeterlik Ölçeğinin geliştirilmesi. Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 9(33), 9-27.