Ölçek Kategorileri: 101 Bilişsel Süreçler, Bellek ve Karar Verme

Bilgiç, Ş., ve Kandır, A. (2019). Erken Düşünme Becerileri Ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması.e- Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(3), 50-62. http://dx.doi.org/10.30900/kafkasegt.604250

Şad, S. N. & Gürbüztürk, O. (2015). Erken Yabancı Dil Öğretiminde Duygusal Hedefler: Bir ölçek geliştirme çalışması. International Journal of Academic Research in Education, 1(1), 1-15. https://doi.org/10.17985/ijare.15364

Ekşi, H. ve Kaplan, Z.H. (2023) .Erteleme Eğilimleri Ölçeği: Türkçeye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. N. Akhmetov (Ed.), 4. Başkent International Conference On Multidisciplinary  Studies içinde (s.1598- 1607). Iksad Global.

Genç, A., ve Barut, Y. (2018, 25-27 Ekim). Erteleyici Bilişler Ölçeği: Türkçe uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması [Bildiri sunumu]. 20. Uluslararası Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, Samsun, Türkiye.

Güğerçin, U., & Yeşiltaş, M. D. (2025). Etik Konum Ölçeği Kısa Formu (EPQ-5): Geçerlilik, güvenilirlik ve ölçüm değişmezliği analizi. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 43(3), 488-508. https://doi.org/10.17065/huniibf.1612101

Çiftçi, İ. (1997). Normal çocukları bilgilendirmenin zihinsel engelli yaşıtlarına yönelik tutumlarına etkisi (Yüksek lisans tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.

Ateş, N., Arcan, K., & Şimşek, Ö. F. (2023). Eudaimonik Öz Düzenleme Ölçeği’nin (EÖDÖ) geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 25(4), 1803-1839. http://dx.doi.org/10.16953/deusosbil.1282677

Peker, M., & Meşe, G. (2022). Psychometric evaluation of the Action Control Scale in Turkish samples and the relationship of action–state orientation with emotional labor. Journal of Personality Assessment, 104(5), 637–649. https://doi.org/10.1080/00223891.2021.1981344

Yeşilyaprak, Y., & Demirkan, E. (2025). Faillik Hissi Ölçeği’nin Türkçe formunun (SoAS-TR) psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Karaelmas Sosyal Bilimler Dergisi, 3(2), 148–161. https://doi.org/10.70819/kares.1795340  

Türel, Y. K. ve Alpsülün, M. (2025). Farklı Bilişsel Yük Türleri Ölçeğinin Türkçe uyarlaması: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(2), 421-436. https://doi.org/10.29299/kefad.1600402

Tokiçin, U.M. (2017). Öğretmen adaylarının farklı gösterimler hakkındaki öz-yeterlik inançlarının karşılaştırmalı incelenmesi: Bir ölçek geliştirme çalışması (Tez No. 480054) [Yüksek Lisans Tezi, Kastamonu Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Deniz, E. (2023). Özerklik destekleyici bir öğretimin öğrencilerin fen dersi kontrol-değer algısına, duygu düzenleme ve üstbilişsel öğrenme stratejilerine, öğretmen özerklik desteği ve kontrolü algısına ve ders başarısına etkisi (Tez No. 775395) [Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Rugancı, R. N. (1995). Private and public self-consciousness subscales of the Fenigstein, Scheier and Buss Self-consciousness Scale: A Turkish translation. Personality and Individual Differences, 18(2), 279-282.

Uluçay, A. P. & Yazıcı, S. (2023). Z kuşağının finansal kararlarını etkileyen bilişsel yanılgılara yönelik ölçek geliştirme ve geçerlik çalışması. Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(4), 867-884. https://doi.org/10.29106/fesa.1339236

Kuzu, E. ve Baş, M. (2024). Şirketler tarafından yürütülen ortak pazar yöneliminin ölçümlenmesine yönelik ölçek geliştirme çalışması. Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(31), 1-24. https://doi.org/10.34189/asbd.11.31.001

Kiremitci, O. (2016). Psychometric Properties of Turkish Version of Metacognition Applied to Physical Activities Scale (Mapas-tr): A Study on Early Adolescents. International Online Journal of Educational Sciences, 8 (3), 55-62. DOI: http://dx.doi.org/10.15345/iojes.2016.03.006

Çörüş, G. (2001). Son ergenlikte öz-değeri etkileyen ailesel değişkenler: Bilişsel kuram açısından bir değerlendirme . (Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ adresinden edinilmiştir.

Batmaz, S., Ozdel, K. (2016). Psychometric Properties of the Revised and Abbreviated form of the Turkish Version of the Dysfunctional Attitude Scale. Psychological Reports , 118 ,1. DOI: 10.1177/0033294116628349

Kaya, C., Chan, F., Brickham, D., Allen, M. Sarı, E., Şanal, M., & Topal, T. (2019). Investigating the measurement structure of the Turkish version of the Dysfunctional Attitudes Scale-9. Current Psychology. https://doi.org/10.1007/s12144-019-00252-7

Hisli-Şahin, N. ve Durak-Batıgün A. (2016). Fonksiyonel Olmayan Tutumlar Ölçeği Kısa Formu (FOTÖ-17) uyarlama çalışması. Türk Psikoloji Yazıları, 19(38), 91-99.

Kağan,M. (2011). Frost Çok Boyutlu Mükemmelliyetçilik Ölçeğinin Türkçe formunun psikometrik özellikleri. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 12(3), 192-197.

Tülek, G., Trak, E., & Inozu, M. (2026). Adaptation of Memory and Cognitive Confidence Scale and Frost Indecisiveness Scale to Turkish and investigation of their psychometric properties. Psikoloji Çalışmaları–Studies in Psychology , 46(1), 1-21. https://doi.org/10.26650/SP2023-1407336

Ergüler, H. ve Durak Batıgün, A. (2018). Geleceğe Yönelik Öngörüler Ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Klinik Psikiyatri Dergisi, 21(2), 168-176. doi: 10.5505/kpd.2017.76376

Bodur, G. ve Harmancı Seren, A. K. (2020). Geleceğe Yönelik Tutum Ölçeğinin geliştirilmesi ve Türk toplumunda geçerlilik ve güvenilirliğinin değerlendirilmesi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 21(Ek sayı.1), 5-13. http://doi.org/10.5455/apd.69856

Avcı, S. ve Erden, M. (2009). Gelecek Zaman Algısı ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3 (37), 1 – 12.